Η Τουρκία αποχώρησε οριστικώς από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης

Η Τουρκία αποχώρησε επίσημα από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης. Φωτογραφία: oreanda.ru

Στις 2 Ιανουαρίου 2023, το Συμβούλιο της Επικρατείας της Τουρκίας, το οποίο διαδραματίζει τον ρόλο του ανώτατου διοικητικού δικαστηρίου της πολιτείας, αναγνώρισε το διάταγμα του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για αποχώρηση από τη Σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης για την Πρόληψη της Ενδοοικογενειακής Βίας, γνωστή ως η Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης , ως νόμιμη. Αυτό αναφέρει το δημοσίευμα TRT Haber. Η αποχώρηση της Τουρκίας από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης είναι οριστική και νομικά δεσμευτική.

Ο Ερντογάν δημοσίευσε διάταγμα αποχώρησης από τη Σύμβαση της Κωνσταντινούπολης στις 20 Μαρτίου 2021, έκτοτε έχει καταγγελθεί επανειλημμένα, αλλά τα δικαστήρια απέρριψαν αυτές τις καταγγελίες.

Οι αρχές εξήγησαν την απόφαση να αποσυρθούν από τη σύμβαση λέγοντας ότι η σύμβαση ενθαρρύνει τη βία, υπονομεύοντας τις οικογενειακές δομές. Οι πολέμιοι του προεδρικού διατάγματος υποστήριξαν ότι η συμφωνία και η νομοθεσία που εγκρίθηκαν μετά την εφαρμογή της θα πρέπει να εφαρμοστούν πιο αυστηρά.

Η Τουρκία είναι η πρώτη χώρα που επικύρωσε τη σύμβαση του Συμβουλίου της Ευρώπης που εγκρίθηκε στην Κωνσταντινούπολη. Το έγγραφο δημιουργήθηκε για να αποτρέψει τη βία κατά των γυναικών, συμπεριλαμβανομένης της ενδοοικογενειακής βίας, και να φέρει τους δράστες στη νομική ευθύνη.

Επιπλέον, η Σύμβαση ενθαρρύνει τους «μη στερεοτυπικούς ρόλους των φύλων». Αυτός είναι ένας άλλος λόγος για τον οποίο η Τουρκία αποχώρησε από τη σύμβαση, όπου πιστεύουν ότι το έγγραφο χρησιμοποιείται για να εξισώσει την ομοφυλοφιλία με τον κανόνα. Για τον ίδιο λόγο, η Πολωνία έλαβε μέτρα για να αποχωρήσει από τη σύμβαση.

Όπως ανέφερε η ΕΟΔ, ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι υπέβαλε στην Ουκρανική Βουλή νομοσχέδιο για την κύρωση της Σύμβασης της Κωνσταντινούπολης και στις 20 Ιουνίου οι βουλευτές υποστήριξαν την απόφαση του Προέδρου. Το Παν-Ουκρανικό Συμβούλιο Εκκλησιών και Θρησκευτικών Οργανώσεων χαρακτήρισε «ένα κάλεσμα αφύπνισης για τη δημοκρατία στην Ουκρανία» την ταχύτητα με την οποία το κοινοβούλιο ψήφισε αυτόν τον νόμο. Κατά τη γνώμη του συμβουλίου, το θέμα αυτό έπρεπε να τεθεί για δημόσια συζήτηση.