Αμερικής Ελπιδοφόρος: μεγάλη συμβολή Πατρ. Βαρθολομαίου στον οικουμενισμό

Ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Ελπιδοφόρος (άκρη δεξιά). Φωτογραφία: romfea

Ο επικεφαλής της Αρχιεπισκοπής του Φαναρίου στις Ηνωμένες Πολιτείες, Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος, πιστεύει ότι η συμβολή του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο σύγχρονο οικουμενικό κίνημα είναι πολύ σημαντική, αναφέρει η ιστοσελίδα του ελληνικού γραφείου ειδήσεων «Ρομφαία».

Στις 12 Ιουνίου 2020 ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος δήλωσε ότι ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ήταν «εξαιρετικό πρότυπο πειθαρχίας στους ιερούς κανόνες, ένας αληθής κανόνας της Ορθόδοξης πίστης μας».

«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον οδήγησε την Αγία και Ιερά Σύνοδο στην απόφαση να χορηγήσει το αυτοκέφαλο στον ευσεβή ουκρανικό λαό και να θεμελιώσει την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας», τόνισε ο ιεράρχης.

«Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίον είναι ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης που συγκάλεσε τις Ιερές Συνάξεις των Προκαθημένων των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, προκειμένου να χτίσει γέφυρες και να ενδυναμώσει την επικοινωνία και τη συνεργασία της ανά τον κόσμο Ορθοδοξίας.

Σημείωσε επίσης το ρόλο του επικεφαλής του Φαναρίου «στην ειρηνική συνύπαρξη των θρησκειών» και τη συμβολή του στη «Διακήρυξη του Βοσπόρου».

Επιπλέον, τονίζοντας τα επιτεύγματα του Πατριάρχη Βαρθολομαίου στο οικουμενικό κίνημα, ο Αρχιεπίσκοπος Ελπιδοφόρος ανέφερε τα λόγια του Γάλλου θεολόγου Olivier Clement, ο οποίος δήλωσε τα εξής: “Ὁ Οἰκουμενισμός, γιά τόν Βαρθολομαῖο Α΄, δέν εἶναι πολυτέλεια, εἶναι καθῆκον. Τοῦ ἀρέσει νά ἀναφέρεται στήν ἀδιαίρετη Ἐκκλησία, πνευματική μήτρα τῆς Εὐρώπης, ὅπου ἑνώνονταν ἤ συνεργάζονταν ἡ Ἀνατολή καί ἡ Δύση”».

«Μπορούμε, χωρίς δισταγμό, να ομολογήσουμε ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος υπερέβη κάθε προσδοκία, που είχε η Εκκλησία και ο κόσμος απ’ αυτόν, εκείνη τη μέρα του Οκτωβρίου του 1991, όταν εκλεγόταν ως ο 270ος διάδοχος του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου», συνόψισε ο ιεράρχης Φαναρίου.

Νωρίτερα η ΕΟΔ έγραψε ότι ο επικεφαλής του Φαναρίου στο Άγιο Όρος προσπαθούσε να πείσει την αδελφότητα στην αναγκαιότητα ενότητας με τους Καθολικούς.