Επιστόμιο Βερχόβνα Ράντα: Λαύρα του Ποτσάεφ – φυλάκιο του «ρωσικού κόσμου»

Αγία Λαύρα Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Ποτσάεφ. Φωτογραφία: pravlife.org

Την 1η Σεπτεμβρίου 2020 ο ιστότοπος της επίσημης εφημερίδας του Βερχόβνα Ράντα (Κοινοβούλιο της Ουκρανίας- συντ.) «Φωνή της Ουκρανίας» (ανάλογο ΦΕΚ – συντ.) δημοσίευσε άρθρο «Λαύρα του Πτσάεφ – φυλάκιο του "ρωσικού κόσμου"», βασισμένο σε κατηγορίες εναντίον της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας ως «κύριας μαχητικής δύναμης του επιτιθέμενου κράτους» στη δυτική περιοχή της χώρας.

«Στις συνθήκες του αδήλωτου πολέμου της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας, η πρώτη γραμμή εκτείνεται όχι μόνο στην Ανατολή, αλλά και στη Δύση, – αναφέρει η δημοσίευση. – Εδώ η κύρια μαχητικής δύναμης του επιτιθέμενου κράτους είναι η UOC-MP (Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία του Πατριαρχείο Μόσχας – συντ.), η οποία στην περιοχή του Τερνόπιλ μετέτρεψε ένα από τα πιο διάσημα μοναστήρια στον κόσμο, την Ιερά Μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Ποτσάεφ, σε φυλάκιο του "ρωσικού κόσμου"».

Σύμφωνα με τον συντάκτη του άρθρου, Σβητλάνα Τσόρνα, στο μοναστήρι «δεν τίποτε θυμίζει ότι ιδρύθηκε από μοναχούς από το Κίεβο, και η γη για την εκκλησία παρασχέθηκε από την Ουκρανή ευγενή, τοπική γαιοκτήμονα, Άννα Γόϊσκα, καθώς και ότι κατά την περίοδο της Ένωσης, ένα μοναδικό αρχιτεκτονικό σύνολο δημιουργήθηκε από τους Βασιλείους μοναχούς της Ουκρανικής Ελληνόρυθμης Καθολικής Εκκλησίας». Τόνισε ότι «η ΡΟΕ τη δεκαετία του 1830, όταν η UGCC (ουνίτες) εκκαθαρίστηκε, ήρθε στο Ποτσάεφ που ήταν όλα έτοιμα και αποδίδει στον εαυτό της όλα τα επιτεύγματα των προηγούμενων ασκητών».

Η Σβητλάνα Τσόρνα επεσήμανε ότι η Εκκλησία πάντα προσπαθούσε να κάνει τη Λαύρα του Ποτσάεφ «κέντρο της ρωσικοποιητικής πολιτικής στην περιοχή του Βολίν» και «η επίμονη εισαγωγή πολιτικών και ιδεολογικών κατασκευών του "ρωσικού κόσμου" στη συνείδηση του τοπικού πληθυσμού έχει αποφέρει αποτελέσματα – η ρωσική γλώσσα των ακολουθιών είναι φυσιολογική εδώ και για τους ενορίτες είναι πλέον οργανική».

«Ως αποτέλεσμα της ευρείας χρήσης της ρωσικής γλώσσας στη Λαύρα, την οποία επισκέπτεται πολλής κόσμος (όχι λιγότερο από τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, ίσως περισσότερος) σε άλλους ναούς της UOC-MP, σ’ ένα σημαντικό μέρος των κατοίκων της δυτικής περιοχής, που θεωρούνταν πάντα πιο ουκρανική, πιο εθνικά συνειδητή και πατριωτική, η γλώσσα του κατακτητή και η κουλτούρα του, ακόμη και κατά το έβδομο έτος του ρωσο-ουκρανικού πολέμου, δεν προκαλούν απόρριψη και θεωρούνται σε κάποιο βαθμό ως κανονικότητα», σημείωσε η συντάκτης του άρθρου, κάνοντας παραλληλισμούς με το «ρωσικό χαμηλού βαθμού σανσόν».

Έτσι, είπε η Τσόρνα, το σημερινό Ποτσάεφ είναι «ένας ισχυρός πύργος προπαγάνδας που στέλνει συγκεκριμένο σήμα προγραμματισμένο από τη Ρωσία από το ψηλό βουνό Kremenets», όπου όλοι ονομάζουν τον πόλεμο στο Ντονμπάς αδελφοκτόνο, δεν θέλουν να επισκεφθούν τη «δική» τους OCU, δεν πηγαίνει στη Λαύρα με κεντημένα πουκάμισα και αγνοούν μαζικά περιοριστικά μέτρα της καραντίνας.

«Η Εκκλησία, όπως και κάθε άλλη δημόσια ένωση, συμμετέχει ενεργά στη δημόσια ζωή και είναι μια από τις ισχυρές πηγές επιρροής στις πολιτικές και κοινωνικές στάσεις των ενοριών της. Η υποτίμηση από τις αρχές των απειλών που θέτει η UOC-MP, παραμέληση του γεγονότος ότι στη Λαύρα του Ποτσάεφ, που υπάγεται σε αυτήν τη ρωσική δομή, αυξάνουν και πολλαπλασιάζουν την πέμπτη κολόνα, πραγματοποιώντας δραστηριότητες που αποσκοπούν στην αποσυγκέντρωση και τη διχασμό στην κοινωνία είναι επίσης άμεση απειλή για την κοινωνική και εθνική ασφάλεια του κράτους μας», συνοψίζεται στο άρθρο στον ιστότοπο της επίσημης εφημερίδας του Βερχόβνα Ράντα της Ουκρανίας.

Όπως ανέφερε η ΕΟΔ, νωρίτερα ο διευθυντής του Ουκρανικού Ινστιτούτου Εθνικής Μνήμης, βουλευτής του Βερχόβνα Ράντα από το κόμμα «Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη», Βλαντίμιρ Βιατρόβιτς κάλεσε να πάρουν από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία την Λαύρα του Κιέβου και Λαύρα του Ποτσαέφ.