Κιέβου Ονούφριος: Η UOC αναβίωσε τη Λαύρα του Ποτσάεφ κυριολεκτικά από την ανυπαρξία

Ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Ονούφριος στη Αγία Λαύρα του Ποτσάεφ. Φωτογραφία: news.church.ua

Οι αδελφοί της Λαύρας του Ποτσάεφ, οι ηγούμενοί της και η ιεραρχία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας έχουν επενδύσει πολλή δουλειά στην αναβίωση του μοναστηριού μετά την παρακμή, στην οποία έφτασε κατά τη σοβιετική εποχή, είπε σε συνέντευξή του στην ΕΟΔ ο Προκαθήμενος της UOC, Μακαριώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριος, ο οποίος υπήρξε ηγούμενος της Λαύρας του Ποτσάεφ το 1988–1990.

Τόνισε ότι η αναστήλωση του μοναστηριού ξεκίνησε μετά τον εορτασμό το 1988 της χιλιετίας της Βάπτισης των Ρως. Τότε οι αρχές επέτρεψαν να επισκευαστούν και να αναστηλωθούν οι ναοί και οι χώροι της μονής, κάτι που πριν απαγορευόταν.

Ο Προκαθήμενος της UOC υπενθύμισε ότι κατά την περίοδο της επίσημης αθεΐας, «πολλοί χώροι και εδάφη, κήποι και αγροτικές περιοχές αφαιρέθηκαν από τη Λαύρα, έκλεισαν τυπογραφείο, παραγωγή κεριών, αρτοποιείο και άλλα κτήρια της οικονομίας της Λαύρας, το περιφερειακό ψυχιατρείο βρισκόταν τότε στο παλιό κτίριο του αδελφικού κτιρίου».

«Στο πρώην ξενοδοχείο για τους προσκυνητές, όπου λειτουργεί τώρα η Θεολογική Σχολή του Ποτσάεφ, στους πρόποδες του συγκροτήματος της Λαύρας, βρισκόταν ένα σοβιετικό μουσείο αθεΐας, – θυμάται ο Μακαριώτατος. – Πολυάριθμοι τουρίστες, μαθητές, φοιτητές, εργάτες και διανοούμενοι, πριν μπουν στο μοναστήρι, έπρεπε να επισκεφτούν αυτό το "κέντρο αγώνα κατά της θρησκείας … Αυτή ήταν η πραγματικότητα εκείνης της εποχής. Δυστυχώς, σήμερα αυτές οι σκοτεινές εποχές επαναλαμβάνονται, αλλά με διαφορετικά συνθήματα».

Ο Προκαθήμενος είπε ότι συνολικά περίπου 30 κρατικές επιχειρήσεις και οργανισμοί λειτουργούσαν στην επικράτεια της Λαύρας, «τα κτίρια εκμεταλλευόντουσαν ανελέητα και έτσι ερειπώθηκαν».

«Στα κτίρια του πρώην μοναστηριού ζούσαν περίπου 60 οικογένειες, κραυγές και βρισιές μεθυσμένων ακούγονταν συχνά από τα διαμερίσματα. Στα άλλοτε περιποιημένα μοναστηριακά κτίρια βασίλευε το βδέλυγμα της ερήμωσης. Όλο αυτό το μοναστήρι έπρεπε να το ξαναζωντανέψει κυριολεκτικά από την ανυπαρξία», σημείωσε ο Αρχιποιμένας.

Σύμφωνα με τον ίδιο, «το μοναστήρι Ποτσάεφ άρχισε να υψώνεται από τα ερείπια, σαν φοίνιξ από τις στάχτες».

«Το 1994 άνοιξε η Θεολογική Σχολή του Ποτσάεφ, οι πρώτοι καθηγητές της οποίας ήταν οι μοναχοί της Λαύρας με θεολογική μόρφωση. <...> Το 1996, ο ιεραρχία ευλόγησε τον Αρχιμανδρίτη Βλαδίμηρο (Μορόζ), νυν Μητροπολίτη Ποτσάεφ, ως ηγούμενο της Λαύρας, ο οποίος εργάζεται ακούραστα για αυτή την υψηλή υπακοή επί 27 χρόνια. Υπό την ηγεσία του, η Λαύρα κυριολεκτικά άλλαξε. Ο Κύριος βοήθησε τον Σεβασμιώτατο Βλαδίμηρο και τους αδελφούς του να επιστρέψουν πολλά εδάφη, μοναστικές εγκαταστάσεις και κτίρια στην ιδιοκτησία της Λαύρας και να χτίσουν ένα όμορφο ξενοδοχείο με μια σύγχρονη τραπεζαρία για τους προσκυνητές. Αλλά το κύριο κτίριο και διακόσμηση της Λαύρας του Ποτσάεφ ήταν ο νέος Καθεδρικός Ναός Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, ο μεγαλύτερος στην Ουκρανία από άποψη έκτασης, ο 7ος μεγαλύτερος στον κόσμο. Πρόκειται για μια μοναδική κληρονομιά της εποχής μας, η πολιτιστική και πνευματική σημασία της οποίας δύσκολα μπορεί να υπερεκτιμηθεί».

Σημείωσε επίσης τη μεγάλη συμβολή στην αναβίωση της Λαύρας του προκατόχου του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Βλαδίμηρου: «Ο αποθανών Προκαθήμενος της Εκκλησίας περιποιήθηκε τη Λαύρα του Ποτσάεφ με μεγάλη προσοχή. Ο Μακαριώτατος όχι μόνο τελούσε τακτικά θείες λειτουργίες εδώ, αλλά και συνέβαλε με κάθε δυνατό τρόπο στην επιστροφή των εδαφών και των χώρων της Λαύρας, μεσολαβώντας στις αρχές».

Ο Προκαθήμενος εξέφρασε την ελπίδα ότι «υπό τις παρούσες συνθήκες, οι αρχές μας θα σεβαστούν και θα δώσουν προσοχή στο κολοσσιαίο έργο που έχουν κάνει οι αδελφοί της Λαύρας για την αναβίωσή της».

«Οι αδελφοί του Ποτσάεφ και το θεόφιλο ποίμνιο αυτής της περιοχής έχουν επιδείξει για πολλούς αιώνες παραδείγματα υψηλού πατριωτισμού, εθνικής συνείδησης, αφοσίωσης στην πατρίδα τους την Ουκρανία, τον πνευματικό της πολιτισμό, την πίστη στον ουκρανικό λαό. Σε όλες τις εποχές, το Ποτσάεφ απέκρουσε τις επιθέσεις των αντιπάλων τόσο από τον Δυτικό κόσμο όσο και από την Ανατολή», τόνισε ο Μακαριώτατος.

Τόνισε επίσης ότι «μετά την εισβολή των στρατευμάτων της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Ουκρανία, η ιερά μονή δέχτηκε πολλές εκατοντάδες πρόσφυγες που βρήκαν εδώ καταφύγιο, αδελφική ζεστασιά, φροντίδα και συμπόνια».

Όπως αναφέρθηκε από την ΕΟΔ, ο επικεφαλής των Ουνιτών, Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ, είπε ότι οι Ουνίτες «εργάζονταν» για να αποκτήσουν τον έλεγχο της Λαύρας του Ποτσάεφ.