Πρωτοσύγκελος UOC για τρέχουσα κατάσταση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας

Μητροπολίτης Μπορίσπιλ και Μπροβαρί Αντώνιος (Πακάνιτς). Φωτογραφία: foma.in.ua

Η τρέχουσα κατάσταση της UOC αντιστοιχεί στην πραγματικότητα της ζωής και παρέχει μέγιστες ευκαιρίες για την αποστολή της Εκκλησίας στην κοινωνία, δήλωσε ο Μητροπολίτης Αντώνιος (Πακάνιτς).

Η 27η Οκτωβρίου 2020 σηματοδοτεί την 30ή επέτειο υπογραφής από τον Πατριάρχη Αλέξη Β΄ του Γράμματος Χορήγησης στη Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία καθεστώτος ανεξάρτητης και αυτοδιοικούμενης Εκκλησίας με δικαιώματα αυτονομίας. Ο Πρωτοσύγκελος της UOC Μητροπολίτης Μπορίσπιλ και Μπροβαρί Αντώνιος, μίλησαν για την κατάσταση της UOC και πώς αυτό το έγγραφο επηρέασε τη ζωή των Ορθόδοξων Χριστιανών στην Ουκρανία στο πρόγραμμα «Εκκλησία και Κοινωνία» στο τηλεοπτικό κανάλι «Φωνή».

Ο ιεράρχης σημείωσε ότι η Μητρόπολη του Κιέβου, στην πραγματικότητα, από την αρχή της ίδρυσής της, μετά το βάπτισμα της Ρους του Κιέβου, υπήρχε ως αυτόνομη περιοχή, και αυτή η κατάσταση συνεχίστηκε σχεδόν μέχρι τον 18ο αιώνα, μέχρι τις μεταρρυθμίσεις του Πέτρου Α΄, ως αποτέλεσμα των οποίων «από ανεξάρτητη περιοχή η Μητρόπολη του Κιέβου έγινε μια συνηθισμένη μητρόπολη».

Η αποκατάσταση του αυτόνομου καθεστώτος της Μητρόπολης του Κιέβου πραγματοποιήθηκε στη Τοπική Σύνοδο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το 1918, και «ήταν αυτή η Σύνοδο που εισήγαγε το όνομα της Εκκλησίας μας ως Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας». Σύμφωνα με τον κανονισμό που εκδόθηκε εκείνη την εποχή, η UOC «είχε τη δική της Σύνοδο, μπορούσε να συγκαλεί Σύνοδο, οι επίσκοποι εξέλεγαν υποψήφιο για Μητροπολίτη Κιέβου». Αυτό, τόνισε ο Σεβασμιώτατος, ήταν επιστροφή σε εκείνα τα δικαιώματα και τις εξουσίες που είχε η Εκκλησία από την αρχή της ύπαρξής της, αλλά η περίοδος της αθεϊστικής εξουσίας δεν έδωσε στην UOC την ευκαιρία να τα χρησιμοποιήσει, και για σχεδόν ολόκληρο τον 20ο αιώνα η Εκκλησία υπήρχε ως Ουκρανικού εξαρχάτο.

«Μόνο στα τέλη του εικοστού αιώνα κατέστη δυνατή η επιστροφή στην κατάσταση που καθορίστηκε από τη Τοπική Σύνοδο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας το 1918, – εξήγησε. – Στις 27 Οκτωβρίου 1990 η Ιερά Σύνοδος της ιεραρχίας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας παραχώρησε το καθεστώς ανεξάρτητης και αυτοδιοικούμενης στην Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία και της επέστρεψε αυτό το όνομα. Δηλαδή, σχεδόν ένα χρόνο πριν από το σχηματισμό της ανεξάρτητης Ουκρανίας, η UOC έλαβε το καθεστώς που είχε ήδη συσχετιστεί με τις νέες πραγματικότητες της ύπαρξης της Εκκλησίας μας».

Έκτοτε, τόνισε ο Μητροπολίτης Αντώνης, έχουν σημειωθεί σημαντικές αλλαγές στη ζωή της UOC.

«Η UOC ζει σύμφωνα με το δικό της Καταστατικό για τη διακυβέρνηση, το διοικητικό της κέντρο είναι η Μητρόπολη του Κιέβου, δηλαδή βρίσκεται στην πρωτεύουσα της Ουκρανίας Κίεβο και όχι όπως λένε οι αδίστακτοι αντίπαλοί μας. UOC καθορίζει ανεξάρτητα τα όρια των επισκοπών της και εκλέγει επισκόπους, μόνη της διεξάγει την αγιοκατάξη για τοπικό προσκύνημα, έχει το δικό της εκκλησιαστικό δικαστήριο» εξήγησε ο ιεράρχης.

Πρόσθεσε ότι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, ως Εκκλησία του Χριστού, η οποία βασίζεται στην Εκκλησιαστική Παράδοση, δεν ακολούθησε ποτέ την πορεία της αντι-κανονικής δομής.

«Δεν κρύβουμε το γεγονός ότι τόσο μεταξύ των ενοριτών όσο και μεταξύ των ιερέων και ακόμη και του επισκοπίου της Εκκλησίας μας υπάρχουν διαφορετικές απόψεις για το μέλλον μας, – δήλωσε ο Πρωτοσύγκελος της UOC. – Κάποιος πιστεύει ότι πρέπει να κινηθούμε προς τη μεγαλύτερη ανεξαρτησία, αλλά τα περισσότερα μέλη της Εκκλησίας πιστεύουν ότι η τρέχουσα κατάστασή της ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα της ζωής και παρέχει μέγιστες ευκαιρίες για αποστολή στην κοινωνία μας. Η συζήτηση είναι φυσιολογική, δείχνει ότι η UOC έχει ένα υγιές σώμα, όπου υπάρχουν διαφορετικές απόψεις, αλλά στην ουσία πηγαίνουμε προς τη σωστή κατεύθυνση».

Ο Μητροπολίτης Αντώνιος τόνισε ότι η συζήτηση για το μέλλον της Εκκλησίας πρέπει να γίνεται  εντός της ίδιας της Εκκλησίας και η ουσία αυτής της συζήτησης δεν μπορεί να καθοριστεί από κάποιες πολιτικές ιδεολογίες και άλλους εξωτερικούς λόγους.

«Επειδή μιλάμε για τη ζωή της Εκκλησίας. Και η Εκκλησία υπάρχει μόνο για ένα πράγμα, για να μη ξεχάσει ποτέ ο άνθρωπος τον δρόμο προς τον Θεό. <...> Είναι σημαντικό οι μεταρρυθμίσεις να μην γίνονται για χάρη των μεταρρυθμίσεων, για χάρη ορισμένων παραγγελιών από έξω. Πρέπει να ζούμε εκκλησιαστική ζωή, και για πολλούς αιώνες η Εκκλησία έχει μάθει να αναπτύσσει αυτή τη μέθοδο διαχείρισης της εσωτερικής ζωής, η οποία καθιστά δυνατή τη μεγιστοποίηση των δυνατοτήτων της Εκκλησίας για την αποστολή της στη σύγχρονη κοινωνία. Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι ο Κύριος ηγείται την Εκκλησία, δεν είμαστε οι κύριοι παράγοντες της εκκλησιαστικής ζωής, μπορούμε μόνο ή να εμποδίσουμε ή, αντίθετα, να βοηθήσουμε, αλλά ο ίδιος ο Θεός κυβερνά την Εκκλησία», συνόψισε ο Πρωτοσύγκελος της UOC.