Γερμανός ειδικός: Αρπαγές ναών UOC παρουσιάζονται στη Δύση ως «μεταβάσεις»

Νικολάι Μιτρόχιν. Φωτογραφία: Baznica.Info

Σε θεολογικό συνέδριο στο Βερολίνο αφιερωμένο στις σχέσεις κράτους-ομολογιών στην Ουκρανία, ο θρησκευτικός δημοσιογράφος Νικολάι Μιτρόχιν ανέλυσε την κατάσταση γύρω από τις «μεταβάσεις» των ενοριών της UOC στην OCU του Ντουμένκο, αναφέρει ο λετονικός πόρος Baznica.Info.

Σύμφωνα με αυτόν, στην Ουκρανία δεν υπάρχουν επαγγελματικές ανεξάρτητες από το κράτος μελέτες για τον θρησκευτικό χώρο, και ως εκ τούτου υπάρχουν πολλά παραδείγματα χειραγώγησης για τη διαστρέβλωση των αποτελεσμάτων της ψηφοφορίας.

«Η Ουκρανία είναι ένα πολυομολογιακό και πολυεθνικό κράτος. Συνεπώς, ούτε μία Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μπορεί να διεκδικήσει τη θέση της «εκκλησίας του ουκρανικού λαού», ακόμη και επειδή η υποστήριξή της με αυτή την ιδιότητα από την τρέχουσα κυβέρνηση δεν σημαίνει καθόλου την υποστήριξη και την αναγνώρισή της μεταξύ των πιστών», τόνισε ο κοινωνιολόγος.

Σύμφωνα με αυτόν, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η πλειονότητα των μελών της ενορίας μεταφέρεται από τη μια εκκλησία στην άλλη, αλλά είναι απόλυτη μειοψηφία και δεν αμφισβητούνται στην UOC.

Ωστόσο, οι περισσότερες περιπτώσεις «μετάβασης» σημαίνουν είτε διάσπαση στις προηγούμενες ενορίες, που συχνά συνοδεύεται από διαφωνίες για το ποιος θα πάρει τον ναό, είτε ενεργή πίεση από εξωτερικές δυνάμεις στις ενορίες (κυρίως από τοπικές διοικήσεις και ακτιβιστές κοινωνικοπολιτικών οργανώσεων που δεν είχαν προηγουμένως παρατηρηθεί στην ενεργή ομολογία της πίστης και να είναι μέλη της ενορίας), είτε άμεση αρπαγή ναών και ενοριακής περιουσίας από τη «λάθος» εκκλησία υπέρ της «εθνικής» εκκλησίας με διοικητικές ή εντελώς παράνομες μεθόδους, με τη χρήση άμεσης βίας.

Διευκρινίζει ότι αυτό το ακίνητο δεν χρησιμοποιείται πάντα στο μέλλον για θρησκευτικούς σκοπούς. Ο εμπειρογνώμονας τονίζει ότι για την «κοινωνία» και τους ξένους εταίρους, οι υποστηρικτές της OCU σε όλες τις περιπτώσεις περιγράφουν τέτοιες καταστάσεις ως «μετάβαση» – απαξιώνοντας πλήρως αυτόν τον όρο.

Ο Μιτρόχιν υποστηρίζει ότι πολλές (αν όχι οι περισσότερες) από τις εκκλησίες που «έχουν μεταβεί» παραμένουν και εκτελούν τακτικές λειτουργίες επειδή η συντριπτική πλειοψηφία του κλήρου αρνείται την «μετάβαση».

Έριξε επίσης την ευθύνη για τις θρησκευτικές συγκρούσεις στις κυβερνητικές αρχές, οι οποίες υπό τον Ποροσένκο άρχισαν να παρεμβαίνουν αγενώς στις υποθέσεις των ομολογιών.

Η σύγκρουση ξεκίνησε με την άμεση κρατική παρέμβαση στη σφαίρα των θρησκευτικών σχέσεων και διατηρείται κυρίως μέσω πολιτικών κατηγοριών και πρακτικών κρατικής πίεσης. Οι ξενοφοβικές δηλώσεις των ίδιων των εκκλησιαστικών ηγετών και η συμμετοχή ιερέων και εκκλησιαστικών ακτιβιστών είναι δευτερεύουσας φύσης. Σύμφωνα με τον Νικολάι Μιτρόχιν, η κυβερνητική παρέμβαση στον τομέα αυτό μπορεί να γίνει θέμα συζήτησης μεταξύ εκπροσώπων της ΕΕ και της ουκρανικής κυβέρνησης.

Νωρίτερα, η ΕΟΔ έγραψε ότι η διαβούλευση του Βερολίνου σημείωσε παραβιάσεις από τις ουκρανικές αρχές κατά της UOC.