Το δικαστήριο επιβεβαίωσε την ποινή για λιποτάκτη: Το δικαίωμα ομολογίας θρησκεία δεν είναι απόλυτο

Ανώτατο δικαστήριο της Ουκρανίας. Φωτογραφία: advokatrada.cn.ua

Η επιτροπή δικαστών του Α´ Δικαστικού Τμήματος του Ποινικού Ακυρωτικού Δικαστηρίου της Ουκρανίας εξέτασε την υπόθεση ενός λιποτάκτη στρατιώτη για θρησκευτικούς λόγους και αποφάσισε ότι οι θρησκευτικές πεποιθήσεις δεν αποτελούν λόγο αναβολής από την θητεία κατά τη διάρκεια της επιστράτευσης για ειδική περίοδο, αναφέρει το δημοσίευμα sud.ua.

Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ουκρανίας αποφάσισε ότι, αρνούμενος να καταταγεί λόγω θρησκευτικών πεποιθήσεων, ένα άτομο πρέπει να αποδείξει ότι έχει σχετικές βαθιές, ειλικρινείς και συνεπείς θρησκευτικές πεποιθήσεις. Επιπλέον, αυτό μπορεί να επιβεβαιωθεί όχι από τα δικά του λόγια και τις μαρτυρίες αγαπημένων προσώπων, αλλά από πληροφορίες σχετικά με δημόσιες δηλώσεις στο παρελθόν μιας τέτοιας ιδεολογικής θέσης, συμμετοχή σε κοινωνικά κινήματα ειρηνιστικού προσανατολισμού.

Οι δικαστές θεώρησαν ότι το δικαίωμα να εκδηλώνει κάποιος τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις του δεν είναι απόλυτο, αλλά μπορεί να περιοριστεί σε συνθήκες πολέμου, «που οριοθετεί τα όρια της νόμιμης επέμβασης στο νόμο, επιτρέποντας την άσκησή του μόνο στο βαθμό που απαιτείται για την επίτευξη των νόμιμων στόχων που αναφέρεται παραπάνω».

Το δικαστήριο κατέληξε σε αυτά τα συμπεράσματα εξετάζοντας την υπόθεση αριθ. 344/12021/22, η οποία αναφέρει ότι ο άνδρας αρνήθηκε την κλήση για επιστράτευση και δεν εμφανίστηκε στο Κέντρο επιστράτευσης τον Ιούλιο του 2022, επικαλούμενος το γεγονός ότι η στρατιωτική θητεία έρχεται σε αντίθεση με τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις.

Τοπικό δικαστήριο καταδίκασε τον άνδρα σύμφωνα με το άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα χρησιμοποιώντας το άρθρο 69 του Ποινικού Κώδικα σε τιμωρία με τη μορφή φυλάκισης για περίοδο 1 έτους.

Το Εφετείο ανέτρεψε την ετυμηγορία αυτή ως προς την καταδίκη και έβγαλε τη δική του ποινή, η οποία επέβαλε στον καταδικασθέντα ποινή του άρθρου 336 του Ποινικού Κώδικα, τιμωρία με τη μορφή φυλάκισης για περίοδο 3 ετών, βάσει του άρθρου 75 του Ποινικού Κώδικα τον απάλλαξε από την εκτέλεση αναγκαστικού μέτρου με δοκιμαστική περίοδο 1 έτους και επέβαλε στον καταδικασθέντα τις ευθύνες που προβλέπονται στις παραγράφους 1-3 του Μέρους 1 του άρθρου 76 του Ποινικού Κώδικα.
Ο λιποτάκτης δεν μπόρεσε να αποδείξει στο δικαστήριο ότι ήταν μέλος κάποιας θρησκευτικής δομής και το πρωτοβάθμιο δικαστήριο προσκόμισε αποδείξεις ότι είχε κάνει τη θητεία στο στρατό και οι θρησκευτικές του πεποιθήσεις δεν τον εμπόδισαν να υπηρετήσει.

Δικαιολογώντας τις αποφάσεις που ελήφθησαν, τα δικαστήρια αναφέρθηκαν στις διατάξεις του Νόμου «Περί Εναλλακτικής (Μη Στρατιωτικής) θητείας» από 12 Δεκεμβρίου 1991 υπ’ αριθ. 1975-XII, που συσχετίζουν το δικαίωμα εναλλακτικής (μη στρατιωτικής) θητείας μόνο με τη συμμετοχή σε θρησκευτικές οργανώσεις που λειτουργούν σύμφωνα με τη διαδικασία που ορίζει ο νόμος, το περιεχόμενο του θρησκευτικού δόγματος των οποίων είναι ασυμβίβαστο με την εκτέλεση του στρατιωτικού καθήκοντος. Ο νόμος δεν ισχύει για άτομα που δεν μπορούν να επιβεβαιώσουν τη συμμετοχή τους σε αυτούς τους οργανισμούς.

Όπως ανέφερε η ΕΟΔ νωρίτερα, στην Περιφέρεια Βολίν δικάστηκε ένας στρατιώτης που αρνήθηκε να υπηρετήσει λόγω θρησκείας.