Εκοιμήθη αρχιεπίσκοπος Κράσνι Λιμάν Αλύπιος (Πογκρεμπνιάκ)

Αρχιεπίσκοπος Κράσνι Λιμάν Αλύπιος (Πογκρεμπνιάκ). Φωτογραφία: facebook.com/V.D.Kotsaba

Εκοιμήθη εν Κυρίω ο Αρχιεπίσκοπος Κράσνι Λιμάν Αλύπιος (Πογκρεμπνιάκ), εφημέριος της επισκοπής Γκόρλοφκα της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Ο επίσκοπος Βίκτωρ (Κοτσάμπα) του Μπαρισέφσκι ανακοίνωσε τον θάνατο του ιεράρχη στη σελίδα του στο Facebook στις 2 Νοεμβρίου 2021.

«Μετά των Αγίων ανάπαυσον, Χριστέ, την ψυχήν του δούλου σου!» έγραψε ο επίσκοπος Βίκτωρ.

Ο Αρχιεπίσκοπος Αλύπιος (κατά κόσμο Βασίλειος Πογκρεμπνιάκ) γεννήθηκε στις 21 Ιουνίου 1945 στο χωριό Μαλίεφκα της περιοχής Μπόροβσκ της Περιφέρειας Χαρκόβου. Σπούδασε στη Θεολογική Σχολή της Μόσχας, το 1968 δέχτηκε κουρά στη Λαύρα της Αγ. Τριάδος και Αγ. Σεργίου. Χειροτονήθηκε στο βαθμό του ιεροδιάκονου, το 1970 – στο βαθμό του ιερομονάχου. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Ακαδημία της Μόσχας με διδακτορικό δίπλωμα.

Από το 1977 έως το 1984 υπήρξε ηγούμενος του ιερού ναού Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου στο Κράσνι Λιμάν, στη συνέχεια διορίστηκε ηγούμενος του ιερού ναού Γεννήσεως της Θεοτόκου στο χωριό Krestishche της Περιφέρειας του Ντόνετσκ. Από το 1985 έως το 1989 ήταν ηγούμενος του Καθεδρικού Ναού Αγίας Σκέπης στο Βορόνεζ.

Το 1989–1990 έμεινε εκτός δυναμικού προσωπικού λόγω ασθένειας, το 1991 έγινε ξανά ηγούμενος στο Κράσνι Λιμάν, ανυψωμένος στο βαθμό του αρχιμανδρίτη.

Στις 6 Οκτωβρίου 1991 στο Ντόνετσκ χειροτονήθηκε επίσκοπος Ντόνετσκ και Σλάβιανσκ.

Στις 22 Ιανουαρίου 1992 αρνήθηκε να υπογράψει την έκκληση της Ιεράς Συνόδου της UOC, που συγκλήθηκε με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη Κιέβου Φιλάρετου (Ντενισένκο), προς τον Πατριάρχη Μόσχας και πασών Ρωσιών Αλέξιο Β´ με αίτημα να δοθεί αυτοκεφαλία στον Εκκλησία της Ουκρανίας. Την επομένη, 23 Ιανουαρίου, ο Μητροπολίτης Φιλάρετος τον απομάκρυνε από τη διοίκηση της επισκοπής του Ντόνετσκ.

Συμμετείχε στην Ιεραρχία της Ιεράς Συνόδου στο Χάρκοβο στις 27–28 Μαΐου 1992, όπου αποφάσισαν να αφορίσουν και να απαγορεύσουν τον Μητροπολίτη Φιλάρετο (Ντενισένκο) από την ιεροσύνη. Μετά τη Σύνοδο επέστρεψε στη διοίκηση της επισκοπής του Ντονέτσκ, αλλά, σύμφωνα με τα δικά του λόγια, «η συνεχής επιδείνωση της υγείας εμπόδισε την πλήρη άσκηση της αρχιερατικής διακονίας».

Στις 8 Δεκεμβρίου 1992, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της UOC, υπό την προεδρία του Μητροπολίτη Κιέβου Βλαδίμηρου (Σαμποντάν), μετά από δικό του αίτημα, ο επίσκοπος Αλύπιος συνταξιοδοτήθηκε. Στις 29 Ιουλίου 1994 διορίστηκε επίσκοπος Γκόρλοφκα και Σλάβιανσκ, από τις 3 Μαΐου έως τις 12 Σεπτεμβρίου 1996 διοικούσε προσωρινά την επισκοπή του Ντόνετσκ.

Στις 11 Ιουνίου 1997, με απόφαση της Ιεράς Συνόδου της UOC, μετά από δικό του αίτημα, συνταξιοδοτήθηκε λόγω ασθένειας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 2014, η Ιερά Σύνοδος διόρισε τον επίσκοπο Αλύπιο (Πογκρεμπνιάκ) επίσκοπο Κράσνι Λιμάν, εφημέριο της επισκοπής Γκόρλοφκα.

Στις 4 Οκτωβρίου 2014, στον Καθεδρικό Ναό Αναλήψεως του Χριστού στην πόλη Ιζιούμ, ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριος ανύψωσε τον επίσκοπο Κράσνι Λιμάν Αλύπιο στο βαθμό του αρχιεπισκόπου.

Το 2015, για τη διακονία με ζήλο στην Ορθόδοξη Εκκλησία, ο Σεβασμιώτατος Αλύπιος τιμήθηκε με το παράσημο του Αγίου Σεργίου του Ράντονεζ Β´ βαθμού.

Κατά τη διάρκεια της εκκλησιαστικής του ζωής, ο νεοεκοιμηθέντος αρχιεπίσκοπος με σχήμα ανοικοδόμησε πολλούς ναούς και μοναστήρια, υπό αυτόν ξεκίνησε η αναβίωση της Αγίας Λαύρας Κοιμήσεως της Θεοτόκου του Σβιατογκόρσκ. Ζηλωτής της αγνότητας της ορθόδοξης πίστης, ο Σεβασμιώτατος Αλύπιος ήταν ο εξομολόγος όχι μόνο των λαϊκών, αλλά και πολλών ιερέων και μοναχών.