Μακαρ. Ονούφριος: «Η ελεύθερη βούληση είναι ιδιότητα της ομοίωσης του Θεού»

Μακαριώτατος Μητροπολίτης Ονούφριος (Μπερεζόβσκι). Φωτογραφία: από ανοιχτές πηγές

17 ρητά από τα κηρύγματα του Μακαριωτάτου Μητροπολίτου Ονουφρίου.

Άνθρωπος που υποτάσσεται στο Νόμο του Θεού λαμβάνει αληθινή ελευθερία.

* * *

Η ελεύθερη βούληση είναι ιδιότητα της ομοίωσης του Θεού, που βρίσκεται στον άνθρωπο.

* * *

Η μαρτυρία της πίστης στα λόγια είναι η προσευχή, και τα καλά έργα είναι η μαρτυρία της πίστης στη ζωή.

* * *

Όταν άνθρωπος αρχίζει να πιστεύει τα ψέματα που του προσφέρει ο διάβολος, τότε ο ίδιος πηγαίνει σε αυτόν στο δίχτυ. Είναι στη δύναμη του ανθρώπου να πάρει τη μία ή την άλλη πλευρά.

* * *

Αυτός που προσεύχεται θα γνωρίσει αυτό που δεν μπορεί να μάθει ο άνθρωπος που δεν προσεύχεται.

* * *

Αν υπηρετώ πιστά τον Θεό, υπακούω στους νόμους, τους κανόνες του Θεού, τότε είμαι ο πατριώτης, ο καλύτερος, επειδή μέσω εμένα, ενός αμαρτωλού που προσπαθεί να εκπληρώσει αυτούς τους νόμους, η ευλογία του Θεού πηγαίνει σε ολόκληρη τη γη μας, στο λαό μας.

* * *

Το κακό είναι σαν βάλτος: ρουφάει τον άνθρωπο μέσα του. Και πρέπει να καταβάλλεις προσπάθεια για να βγάλεις τον εαυτό σου από εκεί.

* * *

Ο άνθρωπος που ζει με τον Θεό ξεπερνά τα πάντα, ανεξάρτητα από την εποχή που γεννήθηκε.

* * *

Δημιουργούμε τη μοίρα μας. Αν θέλουμε να είμαστε με τον Θεό, αν αντιστεκόμαστε συνεχώς στην αμαρτία, τότε κανείς δεν μπορεί να μας νικήσει.

* * *

Γινόμαστε επιθετικοί γιατί δεν είμαστε συμφιλιωμένοι με τον Θεό.

* * *

Καμία αμαρτία δεν μπορεί να νικήσει τον άνθρωπο αν βαπτιστεί και προσευχηθεί, και αν αμάρτησε, μετανοεί.

* * *

Άνθρωπος είναι ένας ανεπανάληπτος πίνακας και ο ζωγράφος που ζωγράφισε αυτόν τον πίνακα  είναι ο Κύριος. Ανήκουμε στον Θεό και όλες μας οι πνευματικές και σωματικές δυνάμεις, τα ταλέντα είναι ιδιοκτησία του Θεού.

* * *

Όταν ο άνθρωπος βαδίζει σ’ αυτόν τον στενό δρόμο, υποτάσσεται δηλαδή στον Νόμο του Θεού, τότε μόνο από έξω αυτός ο δρόμος φαίνεται περιορισμένος, αλλά στην πραγματικότητα λαμβάνει αληθινή ελευθερία.

* * *

Πρέπει να φροντίζουμε να γεμίζουμε τον εαυτό μας με καλούς λογισμούς. Και οι καλοί λογισμοί είναι ο Λόγος του Θεού, είναι η προσευχή, είναι οι καλές πράξεις, είναι ταπείνωση, είναι μετάνοια.

* * *

Υπήρχαν πολλοί ηγεμόνες, πολλοί φιλόσοφοι, σοφοί, ο κόσμος τους έχει ξεχάσει από καιρό. Ενώ τους οσίους που έζησαν στην έρημο και αγάπησαν τον Θεό, που προσευχήθηκαν για αυτόν τον κόσμο, η ανθρωπότητα θα θυμάται για πάντα.

* * *

Το πεπρωμένο του ανθρώπου δεν είναι η επίγεια ζωή, αλλά η Βασιλεία των Ουρανών. Ο επίγειος δρόμος είναι μια σύντομη περίοδος κατά την οποία πρέπει να δείξουμε στο μέγιστο βαθμό την αγάπη μας για τον Θεό εν μέσω δοκιμασιών και πειρασμών.

* * *

Οι χριστιανοί δεν μπορούν να παρεκκλίνουν από την αγία Ορθόδοξη πίστη ούτε προς τα αριστερά ούτε προς τα δεξιά, αφού δεν υπάρχει στραβός δρόμος προς τον Θεό.

Ο Απόστολος του δευτέρου πλάνου

Ο Ματθίας προσετέθη στον κύκλο των μαθητών του Χριστού όχι για κάποια ιδιαίτερα κατορθώματα, αλλά επειδή δεν εξαφανίστηκε ποτέ, ενώ άλλοι έφευγαν και πρόδιδαν.

Πασχαλινό κήρυγμα για τις διαμάχες στον αμπελώνα

Ο κύριος του αμπελώνα πληρώνει τον αργοπορημένο το ίδιο με αυτόν που εργάστηκε από την αυγή. Αυτό ήταν το κύριο πλήγμα του Σωτήρος κατά της αίσθησης δικαιοσύνης μας.

Ο Θεός άκουσε την κραυγή του Δαβίδ, θα ακούσει και τη δική μας

Το ένα τρίτο των βιβλικών ψαλμών είναι κραυγή πόνου, παράπονα και οργή απευθυνόμενα στον Θεό. Η Εκκλησία δεν διέγραψε ούτε μία γραμμή από αυτούς – γιατί σε αυτό μπορεί κανείς να βρει στήριγμα.

Το μέτρο της νηστείας είναι πιο σημαντικό από την αυστηρότητά της

Το Τυπικό περιγράφει στον λαϊκό το μοναστικό κανόνα ανά ώρες, χωρίς να δίνει υποδείγματα εφαρμογής του στον κοσμικό βίο. Το μέτρο της νηστείας δεν βρίσκεται στον κανόνα, αλλά στη διάκριση.

Πώς οι χριστιανοί εγκατέλειψαν τον ειρηνισμό

Πώς οι πρώτοι χριστιανοί αρνούνταν να σκοτώνουν κατ' εντολή – και τι άλλαξε μετά τον Κωνσταντίνο.

Μελανιά στο μάτι του άδικου κριτή

Ο Σωτήρας χρησιμοποιεί την εικόνα ενός διεφθαρμένου αξιωματούχου για να μας διδάξει να μην τα παρατάμε ποτέ. Η ιστορική ανάλυση του παλαιστινιακού δικαστηρίου του 1ου αιώνα αλλάζει την οπτική μας για την προσευχή.