Η εκκλησία γιορτάζει την Υπεραγία Θεοτόκο.

Εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου. Φωτογραφία: foma

Αυτή η ιδιαίτερη ημέρα, αφιερωμένη στην Υπεραγία Θεοτόκο, εμφανίστηκε στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο μετά την θαυμαστή απελευθέρωση της Κωνσταντινούπολης από την εχθρική πολιορκία το 626 μ.Χ.

Δεν ήταν η μοναδική περίπτωση που η Θεοτόκος, με τις προσευχές των κατοίκων της πόλης, την έσωσε από τους κατακτητές. Έτσι, το έθιμο να συγκεντρώνονται μια φορά το χρόνο στον διάσημο ναό των Βλαχερνών (όπου οι κάτοικοι της πόλης πήγαιναν σε δύσκολες ημέρες για προσευχή) και να ευχαριστούν την Θεοτόκο για την χάρη και την προστασία της ριζώθηκε στην Κωνσταντινούπολη. 

Σταδιακά, αυτή η αποκλειστικά βυζαντινή γιορτή διαδόθηκε σε όλη την Ορθόδοξη Εκκλησία. Και εδώ και πάνω από δέκα αιώνες, η Υμνολογία της Θεοτόκου γιορτάζεται την πέμπτη εβδομάδα της Μεγάλης Σαρακοστής. 

Αυτό συνδέεται με το γεγονός ότι σύμφωνα με την παράδοση, ακριβώς το πέμπτο Σάββατο της Τεσσαρακοστής συνέβη η θαυμαστή σωτηρία της πόλης, που έθεσε την αρχή της παράδοσης.

Στον κοντάκιο της Θεοτόκου, που γράφτηκε προς τιμήν της απελευθέρωσης της Κωνσταντινούπολης το 626 μ.Χ., ψάλλεται: «ως έχουσα ακαταμάχητη δύναμη, από παντός μας κακού ελευθέρωσον» («έχουσα ακαταμάχητη δύναμη, από παντός μας κακού ελευθέρωσον»). 

Ερχόμενοι σε αυτόν τον ναό την ημέρα αυτή, οι σύγχρονοι πιστοί θυμούνται όχι μόνο εκείνα τα μακρινά γεγονότα – είναι δύσκολο να ευχαριστήσεις ειλικρινά για κάτι που γνωρίζεις μόνο από μερικές γραμμές ενός βιβλίου. Αλλά στη ζωή κάθε πιστού υπάρχουν στιγμές που ο άνθρωπος απευθύνεται στην Θεοτόκο με κάποια θλίψη του και λαμβάνει ανακούφιση, αισθάνεται τη συμμετοχή της Μητέρας του Θεού στη δική του ζωή. Κάθε ένας έχει λόγους να ευχαριστήσει την Θεοτόκο.

Όλοι μαζί οι χριστιανοί ευχαριστούν την Θεοτόκο για το ότι αξιώθηκε να γίνει Μητέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.

Όπως ανέφερε νωρίτερα η СПЖ, ο Μακαριώτατος τέλεσε την πρωινή προσευχή με τον ακάθιστο ύμνο της Θεοτόκου στην Λαύρα των Κιέβου-Πετσέρσκα.