Μάλλον δεν διαβάζω το σωστό Ευαγγέλιο...

Στο κέντρο της κοσμοθεωρίας του χριστιανού πρέπει να είναι ο Χριστός και όχι το έθνος. Φωτογραφία: ανοιχτές πηγές.

Από αυτούς ακούω:
— Αυτή είναι η Ουκρανική Εκκλησία!
— Και αυτή είναι η Μοσχοβίτικη!
— FSB με ράσα!
— Έξω οι παπάδες, έξω η "Μοσχοβίτικη Εκκλησία"!
— Πρέπει να υπάρχει η δική μας — εθνική, ουκρανική, ανεξάρτητη!
Και εδώ σταματώ.
Και ρωτώ τον εαυτό μου:
Ποιο Ευαγγέλιο κήρυξαν οι Απόστολοι;
Μήπως ο Χριστός ήρθε να δημιουργήσει εθνική Εκκλησία;
Μήπως η Εκκλησία του Χριστού είναι ένα σχέδιο για έναν ξεχωριστό λαό;
---
Ο Χριστός δεν έχτισε "εβραϊκή" Εκκλησία.
Αν και ήταν Εβραίος κατά σάρκα.
Έχτισε μια Εκκλησία, που είναι μία για όλους.
Μια Εκκλησία, που πρέπει να είναι μία, όπως ένας Κύριος, μία πίστη και ένα Βάπτισμα (Εφεσ. 4:5).
Και οι απόστολοι δεν έχτισαν "εθνικές Εκκλησίες" — πήγαν σε όλα τα έθνη, δημιουργώντας μία Εκκλησία του Χριστού.
Μια Εκκλησία, όπου δεν υπάρχει ούτε Ιουδαίος, ούτε Έλληνας, ούτε βάρβαρος, ούτε Σκύθης, αλλά όλοι είναι ένα εν Χριστώ Ιησού (Γαλ. 3:28).
---
Ποια ήταν η Εκκλησία στην Ιερουσαλήμ;
Αποτελούνταν από Εβραίους, αλλά συγκεντρώθηκαν στον Χριστό.
Δεν ήταν πια εβραϊκή κοινότητα — ήταν η Εκκλησία του Χριστού.
Και η Εκκλησία στην Αντιόχεια;
Ακριβώς εκεί οι μαθητές του Χριστού άρχισαν για πρώτη φορά να ονομάζονται χριστιανοί (Πράξ. 11:26),
και αυτή έγινε το πρώτο κέντρο αποστολής για τους ειδωλολάτρες — όχι "εθνική", αλλά οικουμενική.
Και η Εκκλησία στη Ρώμη;
Εκεί πίστευαν και Εβραίοι, και Ρωμαίοι, και Έλληνες.
Μήπως ήταν "ιταλική τοπική Εκκλησία";
Όχι — ήταν μέρος της μίας Εκκλησίας του Χριστού.
---
Και τώρα, μετά από δύο χιλιάδες χρόνια, μόνο στην Ουκρανία — αρκετές "τοπικές εκκλησίες".
Η καθεμία έχει τον δικό της "επίσκοπο", τη δική της "ιεραρχία", τις δικές της εγγραφές, σφραγίδες και μετάλλια.
Και η καθεμία λέει: "Εμείς είμαστε οι Ουκρανοί, ενώ αυτοί είναι ξένοι".
Πού είναι εδώ ο Χριστός;
Ποιος σας έβαλε; Ο Χριστός;
Ή τα γραφεία με τις σφραγίδες;
---
Η Εκκλησία δεν είναι θρησκευτικό brand.
Η Εκκλησία δεν είναι ιδεολογία.
Η Εκκλησία είναι το Σώμα του Χριστού,
όπου η ενότητα δεν είναι με βάση το διαβατήριο,
αλλά μέσω της Ευχαριστίας.
Διότι όπου είναι ο Χριστός, εκεί είναι και η Εκκλησία.
Και όπου είναι η πολιτική, εκεί δεν είναι ο Χριστός.
---
Αν η Εκκλησία αρχίζει να χτίζεται πάνω στη φυλή,
τότε δεν είναι πια Εκκλησία — είναι θρησκευτικός φαν-κλαμπ.
Η Εκκλησία του Χριστού είναι το μέρος όπου σώζονται.
Όχι όπου φωνάζουν: "Δικό μας! Ουκρανικό!"
Ο Χριστός δεν είπε: "Πηγαίνετε και δημιουργήστε ξεχωριστές Εκκλησίες με βάση εθνικά κριτήρια".
Είπε: "Πηγαίνετε και διδάξτε όλα τα έθνη, βαπτίζοντάς τα..." — στο όνομα του Πατρός, και του Υιού, και του Αγίου Πνεύματος.
Και μόλις στην Εκκλησία εξαφανίζεται ο Χριστός ως Κέντρο —
και στη θέση Του μπαίνει η γλώσσα, η σημαία ή το πολιτικό σύνθημα —
τότε δεν είναι πια Εκκλησία. Είναι άλλο σώμα. Και άλλο πνεύμα.

Χοροί μπροστά από το Ιερό: τι πραγματικά συνέβη στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας στο Τσερνίχιβ

Η χριστουγεννιάτικη παράσταση στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας στο Τσερνίχιβ προκάλεσε έντονη συζήτηση για τα όρια του επιτρεπτού στον ιερό χώρο. Είναι οι χοροί στον ναό αναβίωση παραδόσεων ή ασέβεια προς το ιερό;

Рождество ή ημέρα του προγραμματιστή: για την πίστη, την επιλογή και την ευθύνη

7 Ιανουαρίου για πολλούς — δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά ένα ζήτημα πίστης και προσωπικής επιλογής. Η προσπάθεια να δοθεί σε αυτήν την ημέρα ένα νέο νόημα μας αναγκάζει να σκεφτούμε, χωρίς τι είναι πραγματικά δύσκολο για τον άνθρωπο να ζήσει.

Χανουκία στην Ουκρανία: όχι παράδοση, αλλά νέα δημόσια πραγματικότητα

Στην Ουκρανία, η χανουκία ιστορικά δεν ήταν παράδοση, αλλά σήμερα όλο και πιο συχνά εγκαθίσταται με τη συμμετοχή των αρχών

Σχετικά με τα διπλά πρότυπα και την επιλεκτικότητα των εκκλησιαστικών παραδόσεων

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ουκρανικός πληροφοριακός χώρος εκρήγνυται με συζητήσεις γύρω από τις εκκλησιαστικές συνήθειες. Ιδιαίτερα όταν τα λόγια και οι πράξεις των πνευματικών ηγετών αρχίζουν να διαφέρουν.

Η παραλογικότητα της αγάπης

Οι πράξεις της αληθινής αγάπης δεν υπακούουν στη λογική: ακολουθούν την καρδιά, θυσιάζονται και αντανακλούν την ευαγγελική ουσία του Χριστού.

Δικαιοσύνη όχι με ετικέτες

Στην Ουκρανία όλο και πιο συχνά αντί για αποδείξεις χρησιμοποιούνται ετικέτες. Κάποιους στιγματίζουν για την ιδιότητα τους, ενώ σε άλλους συγχωρούν την προδοσία. Όταν ο νόμος γίνεται επιλεκτικός, η δικαιοσύνη μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης και όχι προστασίας.