Πάρε τον σταυρό
ΠΑΡΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ
Ωστόσο, η ανάγνωση των παραδοσιακών ερμηνειών συχνά "θολώνει το μάτι". Τα λόγια του Χριστού αρχίζεις να τα αντιλαμβάνεσαι μέσα από το πρίσμα της θεολογικής παράδοσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα παραμορφώνει, αλλά χάνεται το στοιχείο της έκπληξης. Δεν τα ακούς όπως τα άκουσαν οι άμεσοι μάρτυρες.
Και μόνο μερικές φορές, αν καταφέρεις για μια στιγμή να ξεχάσεις τις συνηθισμένες έννοιες, οι εκατοντάδες φορές διαβασμένες λέξεις ξαφνικά σε καταπλήσσουν, όταν συνειδητοποιείς τι κρύβεται πίσω από αυτές.
"Όποιος θέλει να έρθει πίσω Μου, ας αρνηθεί τον εαυτό του, και ας πάρει τον σταυρό του, και ας Με ακολουθήσει".
Από τις πολυάριθμες εξηγήσεις γνωρίζουμε: αυτό σημαίνει ότι "κάθε χριστιανός πρέπει να υπομένει υπομονετικά ακριβώς εκείνες τις προσβολές και εκείνες τις διώξεις από τον κόσμο, που τον πλήττουν. Πρέπει να αγωνίζεται ακριβώς με εκείνα τα πάθη και με εκείνες τις αμαρτωλές σκέψεις, που αναδύονται μέσα του. Πρέπει με υποταγή και με ευχαριστία προς τον Θεό να υπομένει εκείνες τις θλίψεις και στερήσεις, που του επιτρέπει η Θεία Πρόνοια".
Αλλά καθόλου έτσι δεν ακούγονταν για τους ανθρώπους που είχαν συγκεντρωθεί γύρω από τον Χριστό.
Για αυτούς ο σταυρός δεν ήταν σύμβολο ή εικόνα, αλλά πραγματικό καθημερινό εργαλείο εκτέλεσης (θανάτου), όπως για εμάς - η αγχόνη ή η ηλεκτρική καρέκλα.
Όχι ότι καθημερινά, αλλά αρκετά συχνά στους δρόμους της Ιερουσαλήμ περπατούσαν εγκληματίες, καταδικασμένοι σε θάνατο, και κουβαλούσαν πάνω τους μια μακριά ξύλινη δοκό ("εργαλείο εκτέλεσης"), στην οποία λίγο αργότερα τους κάρφωναν με καρφιά.
Ακριβώς αυτή η εικόνα (όχι ενός ανυψωμένου πνευματικού άθλου, αλλά μιας καθημερινής ντροπιαστικής εκτέλεσης) έπρεπε να αναδυθεί μπροστά στα μάτια των ακροατών του Χριστού.
Αν θέλεις να έρθεις πίσω Μου, γίνε εγκληματίας στα μάτια του κόσμου, καταστρέψε τον εαυτό σου και τη ζωή σου, πάρε το εργαλείο της εκτέλεσής σου και εθελοντικά καταδικάσου σε θάνατο, - αυτό λέει σε αυτούς (και σε εμάς) ο Ιησούς. Ακριβώς έτσι ακούστηκαν εκείνη τη στιγμή τα λόγια Του.
Και διευκρινίζει: Διότι όποιος θέλει να σώσει τη δική του ζωή, θα την καταστρέψει, αλλά αυτός που θα καταστρέψει τη ζωή του για χάρη Μου, θα την βρει.
"Όταν ο Χριστός καλεί έναν άνθρωπο, τον προσκαλεί να έρθει και να πεθάνει", - παρατήρησε ο Ντίτριχ Μπονχέφερ.
Πώς να εκτιμήσεις αυτή την πρόσκληση, πώς να την κατανοήσεις, πώς να την εφαρμόσεις στη δική σου ζωή, - είναι προσωπική επιλογή του κάθε ανθρώπου. Αλλά για να κάνεις αυτή την επιλογή, πρέπει να ακούσεις αυτά τα λόγια ακριβώς όπως ειπώθηκαν - χωρίς ξένες αναγνώσεις και επιπλέον έννοιες.
Χοροί μπροστά από το Ιερό: τι πραγματικά συνέβη στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας στο Τσερνίχιβ
Η χριστουγεννιάτικη παράσταση στον Καθεδρικό Ναό της Αγίας Τριάδας στο Τσερνίχιβ προκάλεσε έντονη συζήτηση για τα όρια του επιτρεπτού στον ιερό χώρο. Είναι οι χοροί στον ναό αναβίωση παραδόσεων ή ασέβεια προς το ιερό;
Рождество ή ημέρα του προγραμματιστή: για την πίστη, την επιλογή και την ευθύνη
7 Ιανουαρίου για πολλούς — δεν είναι απλώς μια ημερομηνία στο ημερολόγιο, αλλά ένα ζήτημα πίστης και προσωπικής επιλογής. Η προσπάθεια να δοθεί σε αυτήν την ημέρα ένα νέο νόημα μας αναγκάζει να σκεφτούμε, χωρίς τι είναι πραγματικά δύσκολο για τον άνθρωπο να ζήσει.
Χανουκία στην Ουκρανία: όχι παράδοση, αλλά νέα δημόσια πραγματικότητα
Στην Ουκρανία, η χανουκία ιστορικά δεν ήταν παράδοση, αλλά σήμερα όλο και πιο συχνά εγκαθίσταται με τη συμμετοχή των αρχών
Σχετικά με τα διπλά πρότυπα και την επιλεκτικότητα των εκκλησιαστικών παραδόσεων
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο ουκρανικός πληροφοριακός χώρος εκρήγνυται με συζητήσεις γύρω από τις εκκλησιαστικές συνήθειες. Ιδιαίτερα όταν τα λόγια και οι πράξεις των πνευματικών ηγετών αρχίζουν να διαφέρουν.
Η παραλογικότητα της αγάπης
Οι πράξεις της αληθινής αγάπης δεν υπακούουν στη λογική: ακολουθούν την καρδιά, θυσιάζονται και αντανακλούν την ευαγγελική ουσία του Χριστού.
Δικαιοσύνη όχι με ετικέτες
Στην Ουκρανία όλο και πιο συχνά αντί για αποδείξεις χρησιμοποιούνται ετικέτες. Κάποιους στιγματίζουν για την ιδιότητα τους, ενώ σε άλλους συγχωρούν την προδοσία. Όταν ο νόμος γίνεται επιλεκτικός, η δικαιοσύνη μετατρέπεται σε εργαλείο πίεσης και όχι προστασίας.