Ποια υπηκοότητα παραμένει, εάν αφαιρείται η ουκρανική;

Μητροπολίτης Ονούφριος. Φωτογραφία: СПЖ

Από νομική άποψη – αυτό είναι πλήρης ανομία.

Από πολιτική άποψη, οι αρχές έκαναν ένα ακόμη και αρκετά μεγάλο βήμα προς την καταστροφή της χώρας μας. Να εργάζονται τόσο επιμελώς για την καταστροφή του κράτους, για την υποκίνηση της εχθρότητας στην κοινωνία, μπορούν μόνο οι εχθροί. Δεν θα προβλέψουμε τι, τελικά, θα ανταποδώσει για τη χώρα μας η σημερινή απόφαση του Ζελένσκι. Αλλά θα ανταποδώσει σίγουρα. Οι αρχές νομίζουν ότι έπληξαν την Εκκλησία του Χριστού. Αλλά στην πραγματικότητα – αυτό είναι πλήγμα για την Ουκρανία και για τους ίδιους. 

Και τι από πνευματική άποψη; Ποιο είναι το πνευματικό νόημα πίσω από όλα αυτά; Ας θυμηθούμε τον δίκαιο Ιώβ. Για τον εξωτερικό παρατηρητή απλώς του συνέβαιναν δυστυχίες. Πολύ βαριές. Η μία μετά την άλλη. Αλλά γνωρίζουμε τι συνέβαινε στην πραγματικότητα πέρα από τον ορατό μας κόσμο. Γνωρίζουμε πώς ο διάβολος αμφέβαλλε για τη δικαιοσύνη του Ιώβ και πώς ζήτησε από τον Θεό τη δυνατότητα να τον δοκιμάσει. 

Φαίνεται ότι το νόημα των διωγμών κατά της Εκκλησίας και του Προκαθημένου είναι το εξής.

Υπάρχουν πράγματα που μπορούν να σου στερήσουν άλλοι άνθρωποι ή περιστάσεις: περιουσία, υγεία, φίλοι, πατρίδα, υπηκοότητα. Και αν κατά τη θεία πρόνοια αυτό συμβαίνει, τότε τίθεται το ερώτημα: τι σου απομένει; Υπάρχει κάτι τέτοιο που δεν μπορεί να σου αφαιρέσει κανείς; Ο Απόστολος Παύλος λέει ότι αυτή είναι η αγάπη του Θεού: «Ποιος θα μας χωρίσει από την αγάπη του Θεού: θλίψη, ή στενοχώρια, ή διωγμός, ή πείνα, ή γυμνότητα, ή κίνδυνος, ή μάχαιρα;» (Ρωμ. 8, 35).

Σου στέρησαν τον ναό, αλλά υπάρχει μέσα σου η αγάπη του Θεού; Σε αποκάλεσαν προδότη και συνεργάτη, αλλά υπάρχει μέσα σου η αγάπη του Θεού; Σου στέρησαν την επίγεια υπηκοότητα, αλλά συνειδητοποιείς ότι είσαι πολίτης της Βασιλείας του Θεού;

Φυσικά, ο Β. Ζελένσκι και οι άλλοι εξουσιαστές – είναι μόνο εργαλεία στα χέρια του Θεού. Και μας διδάσκουν να μην προσκολλούμαστε στα γήινα, μπορούν να μας τα αφαιρέσουν. Να μην εκτιμούμε υπερβολικά την υπηκοότητά μας, μπορούν να μας την στερήσουν. Να μην βάζουμε τη χώρα μας πάνω από όλα, μπορούν να μας εξορίσουν από αυτήν. Αλλά να απομακρύνει κανείς τον εαυτό του από την αγάπη του Θεού μπορεί μόνο ο ίδιος.

Αν όμως διατηρήσει αυτήν την αγάπη παρά τα πάντα, τότε ξαφνικά θα διαπιστώσει ότι δεν έχει χάσει απολύτως τίποτα. Η ιστορία του Ιώβ το αποδεικνύει με το παραπάνω.

Και στους διώκτες της Εκκλησίας θα θέλαμε να υπενθυμίσουμε τα λόγια της Αποκάλυψης: «Ο άδικος ας πράττει ακόμη αδικία, ο ακάθαρτος ας μολύνεται ακόμη· ο δίκαιος ας πράττει ακόμη δικαιοσύνη, και ο άγιος ας αγιάζεται ακόμη. Ιδού, έρχομαι γρήγορα, και η ανταμοιβή μου είναι μαζί μου, για να αποδώσω σε καθέναν κατά τα έργα του» (Αποκ. 22, 11-12).