Γιατί ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο, γνωρίζοντας ότι θα γίνει αμαρτωλός;

Μικελάντζελο. Πίνακας "Η Δημιουργία του Αδάμ". Πηγή: artforintrovert.ru

Πράγματι, ο Θεός είναι παντοδύναμος, παντογνώστης και επίσης πανευτυχής. Η τελευταία ιδιότητα σημαίνει ότι ο Κύριος έχει μέσα Του την πλήρη ύπαρξη και δεν χρειάζεται τίποτα και κανέναν εξωτερικά. Συνεπώς, ο Θεός δεν είχε ανάγκη να δημιουργήσει τον κόσμο και τον άνθρωπο. Δεν ήμασταν απαραίτητοι για Αυτόν, αλλά ήμασταν επιθυμητοί, όπως είναι επιθυμητό το παιδί για τη μητέρα.

Έτσι, ο Θεός, ο Οποίος από τη φύση Του είναι Αγάπη (1 Ιω. 4:8), δημιουργεί τον κόσμο και τον άνθρωπο από αγάπη. Και, όπως λέει ο απόστολος, «η αγάπη δεν ζητά το δικό της» (1 Κορ. 13:5).

Ταυτόχρονα, η αγάπη είναι αδιανόητη χωρίς ελευθερία. Αν δεν υπήρχε η ελευθερία της άρνησης, αν απουσίαζε η ίδια η δυνατότητα της απιστίας, του κακού και της αμαρτίας, τότε δεν θα υπήρχε και αγάπη. Θα μετατρεπόταν σε μια καθαρά μηχανική σχέση, και ο άνθρωπος θα γινόταν ένας βιορομπότ προγραμματισμένος για το καλό και την υπακοή.

Αλλά αφού ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο πραγματικά ελεύθερο, δηλαδή ικανό να επιλέγει και να λαμβάνει υπεύθυνες αποφάσεις, τότε δεν θα παραβιάσει ή θα ακυρώσει αυτή την ελευθερία. Διότι ο Θεός μας δεν είναι δήμιος, που τιμωρεί κάθε φορά που ο άνθρωπος χρησιμοποιεί λανθασμένα την ελευθερία του. Επιτρέπει το κακό, ώστε η ελευθερία να παραμένει πραγματική, ώστε η αγάπη να μπορεί να είναι αμοιβαία, ώστε η πίστη να είναι εμπιστευτική, και ο άνθρωπος να μπορεί να γίνει εικόνα και ομοίωση του Θεού όχι μηχανικά, αλλά συνειδητά και υπεύθυνα.