ΠЦΟ: «Η μάχη μας δεν είναι εναντίον της Ουκρανικής Ελληνοκαθολικής Εκκλησίας και του Σεβτσούκ, αλλά εναντίον της Ρωσικής Ομοσπονδίας»

Σέργιος Ντουμένκο. Φωτογραφία: ΠЦУ

Σέργιος Ντουμένκο. Φωτογραφία: ΠЦУ

Στην υπηρεσία τύπου έγραψαν ένα κείμενο στο στυλ «παιδιά, ας ζούμε ειρηνικά» και τόνισαν ότι αντιλαμβάνονται τα λόγια του Σεβτσούκ όχι ως κριτική, αλλά ως «ευαγγελική προειδοποίηση, που πρέπει να ενώνει και όχι να διχάζει».

Μόνο που το Ευαγγέλιο του Ντουμένκο είναι κάπως δικό του, μη παραδοσιακό. Στην ΠЦУ θεωρούν ότι ο Χριστός ενώνει μόνο εντός των κρατικών συνόρων. Γι' αυτό προτείνουν να μην τσακωνόμαστε, αλλά να είμαστε φίλοι μαζί ενάντια στον εξωτερικό εχθρό.

«Ο πραγματικός εχθρός δεν είναι άλλη ομολογία, ούτε άλλη περιοχή, ούτε άλλη παράδοση. Ο πραγματικός εχθρός είναι ο Ρώσος επιτιθέμενος, που θέλει να πολεμάμε μεταξύ μας, ενώ αυτός καταστρέφει τα σπίτια μας, τα ιερά μας, το λαό μας», διαβεβαίωσαν στον Ντουμένκο.

Αν θυμηθούμε ποιον πρέπει να θεωρεί ο χριστιανός εχθρό και εναντίον ποιον να πολεμά, θα είναι κάπως έτσι: «Η πάλη μας δεν είναι εναντίον της ΟυΓΚΚ και του Σεβτσούκ, αλλά εναντίον των αρχών, εναντίον των εξουσιών, εναντίον των κοσμοκρατόρων της Ρωσικής Ομοσπονδίας».

Είναι ενδιαφέρον ότι σε άλλη δημοσίευση, αφιερωμένη στο τζαμί στο Κίεβο που υπέστη ζημιές από ρωσικό βομβαρδισμό, στον Ντουμένκο εκφράζουν υποστήριξη στους μουσουλμάνους: «Είμαστε μαζί με τους αδελφούς και τις αδελφές μας μουσουλμάνους, εβραίους, καθολικούς, προτεστάντες».

Και τώρα ας θυμηθούμε ότι στην ΟυΠΤ υπάρχουν πάνω από 350 ναοί που έχουν υποστεί ζημιές ή έχουν καταστραφεί από βομβαρδισμούς. Έχουν εκφράσει ποτέ υποστήριξη στον Ντουμένκο; Ούτε μία φορά. Προκύπτει μια παράδοξη κατάσταση: η ΠЦΟ υποστηρίζει τους Ουκρανούς μουσουλμάνους ή εβραίους, αλλά αγνοεί τα δεινά των ορθόδοξων Ουκρανών από την ΟυΠΤ λόγω των ρωσικών βομβαρδισμών. Ταυτόχρονα, η ΠЦΟ διαβεβαιώνει ότι «άλλη ομολογία» στην Ουκρανία δεν είναι εχθρός τους, και οι μάχες μεταξύ των ομολογιών προκαλούνται από τον «πραγματικό εχθρό» από τη Ρωσία.

Αν καταλαβαίνετε ότι οι ενδοουκρανικοί θρησκευτικοί πόλεμοι είναι προς όφελος της Ρωσίας, γιατί καταστρέφετε την ΟυΠΤ; Νομίζω ότι ο Ντουμένκο δεν έχει απάντηση σε αυτή την ερώτηση απλώς επειδή δεν υπάρχει καμία λογική στις ενέργειές τους. Και ακόμα περισσότερο, δεν υπάρχει ευαγγελική λογική.

Ωστόσο, στις σχέσεις με την ΟυΓΚΚ η λογική είναι προφανής: είναι η κλασική τακτική του να κολακεύει ο αδύναμος τον ισχυρό. Ο δουλοπρεπής τόνος της προσέγγισης προς τους Ουνίτες μπορεί να υποδηλώνει ότι στην ΠЦΟ προβλέπουν πολιτικές αλλαγές και προσπαθούν να ασφαλιστούν, εξασφαλίζοντας την υποστήριξη του Σεβτσούκ.

Μόνο που, θα βοηθήσει; Στην πολιτική ποτέ δεν σεβάστηκαν τους αδύναμους.

Ποιος κατέστρεψε και ποιος ανέστησε τη Λαύρα: το βίντεο του Υπουργείου Πολιτισμού αποκάλυψε κατά λάθος την αλήθεια

Η προπαγάνδα του Υπουργείου Πολιτισμού για τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου είπε απροσδόκητα την αλήθεια.

Δημοσίευση από το Τερνόπιλ για τον Πρ Покров: αποτυχία της μεταρρύθμισης του ημερολογίου;

Το νέο ημερολόγιο, που εισήγαγαν η ΟΕΟ και η ΟΕΕ με την υποστήριξη των αρχών, δεν γίνεται δεκτό από σημαντικό μέρος των πιστών.

Επωμίδες ή ράσο: ποιος γράφει το σενάριο για τους «μαχητές» κατά της ΟΟΔΕ;

Όλα δείχνουν ότι τόσο ο Βελιάρ όσο και ο Πσενίτσνι είναι απλοί εκτελεστές ξένου σεναρίου. Το ερώτημα είναι ένα: ο σεναριογράφος φορά επωμίδες ή ράσο;

Να σκοτώσεις έναν άνθρωπο πριν από τη γέννηση επιτρέπεται, μετά τη γέννηση — όχι. Γιατί;

Τα παιδιά είναι το πιο προνομιούχο τμήμα της κοινωνίας. Και ταυτόχρονα, σε αυτήν ακριβώς την κοινωνία επιτρέπεται επίσημα να σκοτώνονται παιδιά — και μάλιστα μαζικά.

Βράβευση των απογόνων των μπολσεβίκων στη Λαύρα

Ακριβώς επί εποχής του καταστήματος-μουσείου στη Λαύρα εξευτελίζονταν τα λείψανα των οσίων, οργανώθηκε στους ναούς μουσείο αθεΐας, ενώ στα ιερά βήματα τοποθετήθηκαν τουαλέτες.

«Εκφυλισμένα» και «ηλίθια ζώα»: οι αντίπαλοι της UOC έφτασαν μέχρι τα παιδιά

Οι ιστορικοί, μελετώντας την εποχή μας, θα απορούν: πώς μπορούσαν τόσο μικροί, κακόβουλοι και ασήμαντοι άνθρωποι να καθορίζουν για τόσο καιρό την πληροφοριακή πολιτική μιας τεράστιας χώρας;