Η Εκκλησία εορτάζει την έκθεση του Τιμίου Σταυρού και τη μνήμη των μαρτύρων Μακκαβαίων.

Εικόνα των μαρτύρων Μακκαβαίων. Φωτογραφία: ανοιχτές πηγές

14 Αυγούστου (1 Αυγούστου σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο) η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει δύο σημαντικές εορτές: την Προέλευση (έξοδο) των Τιμίων Ξύλων του Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου και τη μνήμη των αγίων μαρτύρων Μακκαβαίων.

Προέλευση των Τιμίων Ξύλων του Σταυρού του Κυρίου

Η εορτή της Προέλευσης των Τιμίων Ξύλων καθιερώθηκε εις μνήμην της αρχαίας παράδοσης, όταν στην Κωνσταντινούπολη λόγω της καλοκαιρινής ζέστης και των επιδημιών, από το βασιλικό θησαυροφυλάκιο έβγαινε πανηγυρικά τεμάχιο του Σταυρού του Κυρίου για τον αγιασμό του νερού και της πόλης. Η λιτανεία με τα τίμια ξύλα περνούσε από τους δρόμους της πρωτεύουσας, φέρνοντας πνευματική κάθαρση και ίαση.

Την ημέρα αυτή οι πιστοί προσέρχονται στους ναούς για να προσκυνήσουν τον Σταυρό, ο οποίος τοποθετείται στο κέντρο της εκκλησίας. Ιδιαίτερη προσοχή δίνεται στον αγιασμό του νερού, του μελιού και των καρπών της νέας σοδειάς.

Μνήμη των μαρτύρων Μακκαβαίων

Ταυτόχρονα, η Εκκλησία θυμάται το κατόρθωμα των αγίων μαρτύρων Μακκαβαίων — των επτά αδελφών: Αβίμα, Αντωνίνα, Γουρία, Ελεάζαρα, Ευσεβώνα, Αλίμα και Μάρκελλα, της μητέρας τους Σολομονίας και του δασκάλου τους Ελεάζαρα. Αυτοί οι δίκαιοι υπέφεραν για την πίστη τους το 166 π.Χ. κατά τη διάρκεια των σκληρών διωγμών του Σύριου βασιλιά Αντίοχου Δ' Επιφανούς, ο οποίος προσπαθούσε να εξελληνίσει βίαια τον ιουδαϊκό λαό.

Ο βασιλιάς Αντίοχος εξέδωσε διάταγμα που απαγόρευε την τήρηση των ιουδαϊκών εθίμων, τη μελέτη της Αγίας Γραφής και τις λατρευτικές τελετές στο Ναό της Ιερουσαλήμ. Όσοι δεν υπάκουαν, αντιμετώπιζαν σκληρά βασανιστήρια και θάνατο. Οι άγιοι Μακκαβαίοι συνελήφθησαν επειδή αρνήθηκαν να φάνε ειδωλολατρικό κρέας, κάτι που αντιβαλλόταν στις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις.

Ο μεγαλύτερος αδελφός πρώτος υποβλήθηκε σε βασανιστήρια — του έκοψαν τη γλώσσα, τα χέρια και τα πόδια, και στη συνέχεια, ενώ ήταν ακόμα ζωντανός, τον έριξαν σε καυτό χάλκινο καμίνι. Οι υπόλοιποι αδελφοί, βλέποντας τα βάσανα του μεγαλύτερου, δεν φοβήθηκαν και ένας-ένας υπέστησαν μαρτυρικό θάνατο, αρνούμενοι να αποκηρύξουν την πίστη των πατέρων τους.

Ιδιαίτερα συγκινητική είναι η ιστορία της μητέρας Σολομονίας, η οποία όχι μόνο δεν εμπόδισε τα παιδιά της στο κατόρθωμά τους, αλλά και τα ενίσχυσε στην πίστη. Έλεγε στον μικρότερο γιο της: "Γιε μου! Ελέησέ με, που σε έφερα εννέα μήνες στην κοιλιά μου... μην φοβάσαι αυτόν τον δολοφόνο, αλλά να είσαι άξιος των αδελφών σου". Μετά τον θάνατο όλων των παιδιών, η ίδια η Σολομονία υποβλήθηκε σε βασανιστήρια.

Στους ναούς σήμερα τελούνται ειδικές ακολουθίες με την έξοδο του Σταυρού για την προσκύνηση των πιστών. Παραδοσιακά, την ημέρα αυτή κατά τη διάρκεια του αγιασμού του νερού αγιάζονται το μέλι και τα βότανα. Γι' αυτό η εορτή ονομάζεται επίσης «Μελιτίνη Σωτήρας».

Αυτή η εορτή αρχίζει αυστηρή νηστεία, η οποία τελειώνει στην Κοίμηση της Θεοτόκου.

Προηγουμένως, η СПЖ έγραψε, γιατί η εορτή των μαρτύρων Μακκαβαίων είναι η δόξα των παλαιοδιαθηκικών Εβραίων και η ντροπή των σύγχρονων χριστιανών.