«Τα παιδιά μας θα χτυπούν τις μούρες των δικών σας»

Νιτσόι καλεί να χτυπούν τα ρωσόφωνα παιδιά. Φωτογραφία: KyivFM

```html

Η διάσημη συγγραφέας παιδικών βιβλίων και υπέρμαχος της κρατικής γλώσσας Λαρίσα Νιτσόι δήλωσε σε μία από τις τηλεοπτικές εκπομπές ότι τα παιδιά που μιλούν ουκρανικά θα «χτυπούν τις μούρες» των ρωσόφωνων παιδιών και ότι οι αληθινοί πατριώτες τα ανατρέφουν έτσι:

«Τα ανατρέφουμε έτσι ώστε να καθαρίζουν τις μούρες των παιδιών που έχουν επηρεαστεί από τη Μόσχα. Και αυτό δεν είναι σήμα για τα παιδιά. Θέλω αυτό το σήμα να το ακούσουν επιτέλους οι γονείς των παιδιών που έχουν επηρεαστεί από τη Μόσχα. Απειλούμε ότι τα παιδιά τους θα έχουν προβλήματα. Ήδη από τα δικά μας παιδιά, ήδη από τα εγγόνια μας… Λέμε: "Και θα χτυπήσουμε τις μούρες των παιδιών σας"… Απλώς σας προειδοποιούμε ότι η σύγκρουση θα συνεχιστεί στα παιδιά σας, και κανείς δεν θα το ανεχτεί πια. Ο Ουκρανός δεν θα το ανεχτεί. Δεν θα το ανεχτεί».

Φυσικά, μπορεί να πει κανείς ότι αυτή είναι απλώς η προσωπική άποψη μιας όχι πολύ ευφυούς γυναίκας. Αλλά, δυστυχώς, δεν είναι έτσι. Τα τελευταία 11 χρόνια, τέτοιες προσωπικότητες όπως η Νιτσόι έχουν συνειδητά προωθηθεί από τις αρχές ως ηγέτες της κοινής γνώμης. Τους καλούν στα κανάλια, τους δημοσιεύουν στα ΜΜΕ, τα λόγια τους διαδίδονται ως σωστά και πατριωτικά.

Όλα αυτά οδήγησαν στο γεγονός ότι η χώρα έχει ουσιαστικά διχαστεί σε «πατριώτες» και «βατνίκους», «σωστούς» και «λάθος», «άρειους» και «υπανθρώπους». Και η διαχωριστική γραμμή δεν περνά απαραίτητα από τη γλώσσα. Μεταξύ των πιστών της «FSB» Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ουκρανόφωνων, που μιλούν πιο καθαρά και σωστά από τους πιο φανταχτερούς «πατριώτες». Αλλά, παρόλα αυτά, είναι άνθρωποι δεύτερης κατηγορίας, που σήμερα μπορούν να ταπεινωθούν και να υποστούν διακρίσεις. Για παράδειγμα, μπορεί κανείς να θυμηθεί την έκκληση του κληρικού της Π.Ε.Ο. Ρ. Γκριτσούκ να σκοτώσει τους ενορίτες του Καθεδρικού Ναού της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Τσερνιβτσί, που έδιωξαν στις 17 Ιουνίου από το ιερό τους τους τραμπούκους της Π.Ε.Ο.

Και ο Γκριτσούκ, και η Νιτσόι, και πολλοί άλλοι καλούν στη βία χωρίς την παραμικρή ανησυχία. Κανείς δεν θα ανοίξει υπόθεση εναντίον τους για υποκίνηση μίσους, γιατί έχουν λάβει ανεπίσημη εντολή από την εξουσία. Και η Νιτσόι τώρα είπε κάτι πολύ σημαντικό - ότι το δικαίωμα της βίας των «πρώτης κατηγορίας» Ουκρανών κατά των «δεύτερης κατηγορίας» θα μεταβιβαστεί στις επόμενες γενιές.

Ότι τα «άρεια» παιδιά με πλήρη δικαιώματα θα χτυπούν τα «υπανθρώπινα». Εδώ μπορεί κανείς να επεκτείνει τη λογική αλυσίδα και στη θρησκεία: τα παιδιά των μελών της Π.Ε.Ο. θα καταπιέζουν τα παιδιά των πιστών της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Έτσι μας παρουσιάζουν το λαμπρό μέλλον.

Αλλά πόσο καιρό θα αντέξει η «ενιαία Ουκρανία» με τέτοια ιδεολογία;

```

Γιατί ο λαός ηρωοποιεί εκείνους που χτυπούν το ΤΣΚ

Γιατί ο επικεφαλής της UGCC καλεί δημόσια σε πόλεμο μέχρι τη νίκη, ενώ ο ίδιος κρυφά κρύβει στους ναούς εργάτες-«αποφεύγοντες»; Γιατί οι bloggers της OCU διαγράφουν τις αναρτήσεις υπέρ του TCC λόγω μαζικού μίσους;

Για τις πολυαναμενόμενες δηλώσεις του Αλεξάντερ Ούσικ

Ο Αλεξάντερ Ούσικ δήλωσε ότι είναι έτοιμος να γίνει πρόεδρος. Μόνο ποιους βλέπει τώρα ως εκλογείς του;

Δεκαπέντε ημέρες από την Έκκληση της ΠΕΟ «περί αδελφότητας» με την ΟΠΕ: ποιοί καρποί;

Έτσι μοιάζει ο «διάλογος» από την ΠΕΥ. Το ένα χέρι υπογράφει «Εκκλήσεις» για αδελφότητα, το άλλο – ευλογεί ανθρώπους με γωνιακούς τροχούς.

Τα χωριά Ποτιόμκιν του Σεργκέι Ντουμένκο

Στο Βλαντιμίρ, στις Τσερκάσι και σε άλλους καταληφθέντες ναούς της ΟΥΕ, όπου πήγαινε ο Ντουμένκο, τις πομπές του συνοδεύουν λεωφορεία με κομπάρσους. Φεύγει ο Ντουμένκο – φεύγουν και οι «ποτεμκινικοί χωρικοί».

Γιατί το κράτος γιορτάζει την καταστροφή της Λαύρας από τους μπολσεβίκους;

Δεν υπάρχει καμία λογική στις ενέργειες της σημερινής μας εξουσίας. Υπάρχει μόνο προπαγάνδα: χαζή και κακόβουλη, η οποία κάτω από τη μάσκα του «πατριωτισμού» μπορεί μόνο να δηλητηριάζει και να εξάπτει το μίσος.

Κανονική μαθηματική του Φαναρίου στις χειροτονίες της ΠΕΥ: όταν 1×0=1

Στην Κωνσταντινουπολίτικη Εκκλησία εξήγησαν γιατί θεωρούν νόμιμη τη χειροτονία που τελέστηκε από αυτοδιορισμένο και άνθρωπο που στερήθηκε του επισκοπικού αξιώματος.