Ο θάνατος εκείνου που πιάνει το ξίφος
Παρουμπίι στο Ευρωμαϊντάν. Φωτογραφία: BBC
```html
Στις 30 Αυγούστου στη Λβιβ δολοφονήθηκε ο πρώην ομιλητής Αντρέι Παρουμπίι. Παρά το γεγονός ότι ο Παρουμπίι ήταν ενωτικός, έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στα γεγονότα γύρω από την ουκρανική Ορθοδοξία τα τελευταία 10 χρόνια. Και είναι πολύ δύσκολο να ονομάσουμε αυτόν τον ρόλο θετικό.
Το 2016, εκ μέρους της Ράντα, έγραψε επιστολή προς τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο ζητώντας την παροχή αυτοκεφαλίας στην «ορθόδοξη εκκλησία στην Ουκρανία». Το 2018 έγραψε εκ νέου επιστολή προς τον Βαρθολομαίο.
Στις 15 Δεκεμβρίου 2018, μαζί με τον Ποροσένκο, ο Αντρέι Παρουμπίι συμμετείχε στην λεγόμενη «ενωτική σύνοδο» της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας του Πατριαρχείου Κιέβου και της Ουκρανικής Αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας, από την οποία προέκυψε η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας.
Στις 20 Δεκεμβρίου, ο Παρουμπίι προώθησε την ψήφιση του νόμου για τη μετονομασία της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας σε Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία.
Στην πραγματικότητα, το έργο του Παρουμπίι έγινε το θεμέλιο πάνω στο οποίο η σημερινή εξουσία ανέπτυξε τις διώξεις κατά της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας σε αυτήν την κλίμακα.
Και ο ίδιος ο πολιτικός ποτέ δεν έκρυψε ότι οι ενέργειές του ήταν κατευθυνόμενες προς την καταστροφή της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Και δύσκολα μόνο της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ευρωμαϊντάν, Οδησσός, η κατάρρευση της «κακής» ουκρανικής κοινωνίας και η βίαιη επιβολή της «καλής». Η καλλιέργεια μίσους και βίας προς όλους τους Ουκρανούς, τους οποίους ο Παρουμπίι και οι ιδεολογικοί του σύμμαχοι θεωρούσαν ως υποθετικούς «Μοσχοβίτες». ΟΥΝ-ΟΥΠΑ 2.0.
Και ξαφνικά όλα άλλαξαν. Ακόμα χθες κουνιόσουν με το σπαθί, και σήμερα βρέθηκες ενώπιον του Θεού.
Και όλος αυτός ο έντονος αγώνας για τα πολιτικά σου ιδανικά, οι μάχες με τους «Μοσχοβίτες παπάδες» και τα λοιπά, σε μια στιγμή έγιναν ασήμαντα και χωρίς αξία.
Σε καμία περίπτωση δεν χαιρόμαστε, και ευχόμαστε στον Αντρέι Παρουμπίι «καλή απάντηση στο φοβερό δικαστήριο του Χριστού». Αλλά κάθε θάνατος είναι μια αφορμή για κάθε άνθρωπο να κοιτάξει πίσω και να αναρωτηθεί - βαδίζω στη σωστή κατεύθυνση; Και αν αύριο - το τέλος όλων;
Αξίζουν όλες οι σημερινές πολιτικές νίκες, η βία και το μίσος προς τους «εχθρούς» από τον Παρουμπίι, τη Φαριόν και τους ομοϊδεάτες τους τον τρομερό κίνδυνο στον οποίο ο θεομάχος εκθέτει τον εαυτό του μετά τον θάνατο;
«Βάλε το σπαθί σου στη θέση του, — είπε ο Χριστός στον Πέτρο. — Όλοι όσοι παίρνουν το σπαθί, από το σπαθί θα χαθούν».
Αλλά ο Πέτρος έβγαλε το σπαθί για να προστατεύσει τον Θεό. Και για ποιο λόγο κουνιούνται τα σπαθιά των Παρουμπίι;
```
Έγινε γνωστό πώς η ΠΕΟ χρησιμοποιεί τους κατειλημμένους ναούς
Στο Κορσούν-Σεβτσένκοβσκι, οι μέλη της ΠΕΟ χρησιμοποιούν τον ναό του Αχειροποιήτου Σωτήρος που κατελήφθη από την ΟΠΕ ως αποθήκη ρούχων.
Γιατί ένας κλέφτης που έκλεβε από τις ΕΔΥ μπορεί να βγει από το κρατητήριο, ενώ ο Δεσπότης Αρσένιος όχι;
Ένας κλέφτης που έκλεβε φαγητό από στρατιώτες σε καιρό πολέμου έχει το δικαίωμα να βγει ελεύθερος, ενώ ένας αρχιερέας που τάιζε στη Λαύρα εκατοντάδες άπορους πρόσφυγες δεν έχει τέτοιο δικαίωμα.
Γιατί ο λαός ηρωοποιεί εκείνους που χτυπούν το ΤΣΚ
Γιατί ο επικεφαλής της UGCC καλεί δημόσια σε πόλεμο μέχρι τη νίκη, ενώ ο ίδιος κρυφά κρύβει στους ναούς εργάτες-«αποφεύγοντες»; Γιατί οι bloggers της OCU διαγράφουν τις αναρτήσεις υπέρ του TCC λόγω μαζικού μίσους;
Για τις πολυαναμενόμενες δηλώσεις του Αλεξάντερ Ούσικ
Ο Αλεξάντερ Ούσικ δήλωσε ότι είναι έτοιμος να γίνει πρόεδρος. Μόνο ποιους βλέπει τώρα ως εκλογείς του;
Δεκαπέντε ημέρες από την Έκκληση της ΠΕΟ «περί αδελφότητας» με την ΟΠΕ: ποιοί καρποί;
Έτσι μοιάζει ο «διάλογος» από την ΠΕΥ. Το ένα χέρι υπογράφει «Εκκλήσεις» για αδελφότητα, το άλλο – ευλογεί ανθρώπους με γωνιακούς τροχούς.
Τα χωριά Ποτιόμκιν του Σεργκέι Ντουμένκο
Στο Βλαντιμίρ, στις Τσερκάσι και σε άλλους καταληφθέντες ναούς της ΟΥΕ, όπου πήγαινε ο Ντουμένκο, τις πομπές του συνοδεύουν λεωφορεία με κομπάρσους. Φεύγει ο Ντουμένκο – φεύγουν και οι «ποτεμκινικοί χωρικοί».