Πρέπει ένας χριστιανός να μισεί τον ΤЦΚшника;

```html

Στα τέλη Οκτωβρίου, στο Τερνόπιλ, τέσσερις υπάλληλοι του ΤΣΚ σκοτώθηκαν σε τροχαίο δυστύχημα. Κάτω από τη δημοσίευση στον τοπικό πόρο «Τερνόπιλ 1540» στο FB – 25000 αντιδράσεις. Αλλά όχι θλίψη και όχι συμπάθεια. Σχεδόν όλα αυτά είναι – likes και καρδιές. Ακόμα χειρότερη είναι η κατάσταση με τα σχόλια. Από σχεδόν 10000 – το 99,9% των κειμένων εκφράζουν χαρά, κακεντρέχεια και μίσος προς τους νεκρούς.

Ακολουθούν μερικά τυπικά σχόλια:
• «Τραγωδία είναι όταν αυτοί παράνομα αρπάζουν ανθρώπους στο δρόμο, αλλά γι' αυτούς δεν υπάρχει λύπηση»
• «Θάνατος για θάνατο, αίμα για αίμα, το μπούμερανγκ άρχισε τη δουλειά του»
• «Όσο περισσότερο – τόσο το καλύτερο. Κύριε, συγχώρεσέ με την αμαρτωλή, αλλά τέτοια κτήνη δεν τα λυπάμαι»
• «Επιτέλους ο Κύριος καθαρίζει τη γη από την ακαθαρσία»
• «Αυτή είναι η πληρωμή τους για εκείνους που σκότωσαν και ακρωτηρίασαν»
• «Όλους τους ΤΣΚ αυτό τους περιμένει. Μεγάλη χαρά. Καμία μητέρα δεν κλαίει που πήραν τα παιδιά στον πόλεμο.
• «Ο Θεός μας άκουσε, ευχαριστώ Θεέ»
• «Ποια τραγωδία; Είναι γιορτή».

Μόνο σε ένα σχόλιο μια γυναίκα έγραψε:

«Άνθρωποι, συνέλθετε, αυτοί είναι γιοι κάποιων, σύζυγοι, πατέρες. Όλοι αυτοί οι νέοι πολέμησαν στο μέτωπο, ήταν στο μηδέν, τραυματίστηκαν, υπέστησαν διάσειση, είδαν την κόλαση του πολέμου. Γιατί τόσο τρομερό μίσος μεταξύ των ανθρώπων; Μιλάμε για το ότι οι κακοί είναι οι Μοσκαλί, αλλά σε αυτή την περίπτωση δεν διαφέρουμε σε τίποτα. Πώς μπορεί ο Θεός να δημιουργήσει για εμάς το καλό, όταν μισούμε ο ένας τον άλλον; Δίνει την εντύπωση ότι αυτά τα σχόλια δεν τα γράφουν Ουκρανοί».

Αλλά αυτό το σχόλιο δέχτηκε σκληρή κριτική.
Ποια είναι τα συμπεράσματα από αυτό;
Το πιο προφανές – ο λαός μισεί με μανία το ΤΣΚ. Αλλά υπάρχουν και λιγότερο προφανή συμπεράσματα.

1. Η περιοχή του Τερνόπιλ είναι μια από τις πιο «πατριωτικές» περιοχές και, ταυτόχρονα, – από τις λιγότερο πληγείσες από τον πόλεμο. Ακριβώς εδώ οι κοινωνικές έρευνες δείχνουν τη μέγιστη υποστήριξη του πολέμου «μέχρι τη νίκη» και την άρνηση οποιωνδήποτε ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων. Αλλά η απλή λογική αποδεικνύει: αν δεν λειτουργήσει το ΤΣΚ, τότε δεν μπορεί να γίνει λόγος για νίκη, δεν θα είναι δυνατόν να μιλήσουμε καν για τη διατήρηση του status quo. Και αυτό είναι ήδη δύσκολο για την Ουκρανία. Δηλαδή, η υποστήριξη του πολέμου και το μίσος προς το ΤΣΚ είναι έννοιες αλληλοαποκλειόμενες.

2. Πρόσφατα, ο δημοφιλής μπλόγκερ-κληρικός της ΠΚΟ Α. Φιλιούκ κατέγραψε ένα βίντεο, όπου δήλωσε ότι το «ανθρωποκυνηγητό» από τους υπαλλήλους του ΤΣΚ – δεν είναι «αμαρτία». Αλλά οι αντιδράσεις ήταν τέτοιες που το βίντεό του το κατέβασε μόλις μία ώρα αργότερα. Και αυτό δεν είναι το μοναδικό παρόμοιο περιστατικό από τους οπαδούς του Δουμένκο. Η ανοιχτή υποταγή στην εξουσία από την ΠΚΟ ήδη τώρα βρίσκει την εκτίμησή της στην κοινωνία. Και αυτή η τάση θα αυξάνεται μόνο.

3. Η προπαγάνδα μας συνεχώς διαβεβαιώνει ότι οι Ουκρανοί είναι «ενωμένοι». Και στο πλαίσιο που το παρουσιάζει η εξουσία – αυτό είναι αναμφισβήτητα ψέμα. Αλλά στην περίπτωση του ΤΣΚ, αυτό, δυστυχώς, είναι αλήθεια. Στα σχόλια στο «Τερνόπιλ 1540» οι άνθρωποι οι ίδιοι σημειώνουν:
«Πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση των likes – δείχνει τη διάθεση και τη στάση προς τους ΤΣΚάδες».
Οι Ουκρανοί είναι πραγματικά ενωμένοι, αλλά ενωμένοι όχι στη δημιουργία, όχι στην αγάπη, αλλά στο μίσος. Και ας είναι ακόμα και το ΤΣΚ που το αξίζει, τι αλλάζει αυτό;

Μας δίδαξαν για πολύ καιρό να μισούμε τους εχθρούς: και τους πραγματικούς, και, κατά το μεγαλύτερο μέρος, – τους φανταστικούς. Και πέτυχαν το ότι το μίσος έγινε το κυρίαρχο συναίσθημά μας.

Αλλά μια κοινωνία, όπου το μίσος είναι η κύρια ενωτική δύναμη, – είναι βαθιά άρρωστη. Και σίγουρα δεν μπορεί να αποκαλείται χριστιανική.

```

Αυλικές ομολογίες της Ουκρανίας: συνείδηση ή ΛΟΑΤΚΙ+;

Οι «Μοσχοβίτες παπάδες» θα στιγματίζονται όχι μόνο για την άρνησή τους να μεταβούν στην ΠΕΥ, όχι μόνο για το ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά και για την «ομοφοβία».

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί τους Ουκρανούς φορείς του «ρωσικού κόσμου»;

Ο Προκαθήμενος της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας έφτασε στο Βίλνιους για να παρουσιάσει τον νεοδιορισθέντα έξαρχο της Λιθουανίας – τον επίσκοπο Ταμίσου Παναρέτο.

Μάθημα για τη σύγχρονη Εκκλησία από τα βάθη των αιώνων

Ο Λεόντιος στερούνταν παντελώς της επιθυμίας να είναι «δικός τους» για τις τοπικές αρχές και τους ετεροδόξους.

Για το πώς η Σύνοδος της ΟΠΕ στη Θεοφάνεια «μετατράπηκε σε ανάρμοστη συγκέντρωση»

Όλες οι προσβολές κατά της Συνόδου – ότι δήθεν ήταν «συγκέντρωση», «βρωμιά», «αφρός» και άλλα – δεν στηρίζονται σε κανόνες ούτε σε γεγονότα, αλλά μόνο στα συναισθήματα των συγγραφέων τους.

Προς ποια Ουκρανία κατευθυνόμαστε;

Οι αρχές ήδη λένε ευθέως ότι με τη δημογραφία στην Ουκρανία – είναι καταστροφή, ότι δεν υπάρχει κανείς να εργαστεί ήδη τώρα.

Η Αγία Ρωσία γίνεται μουσουλμανική;

Στη Ρωσία εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι βγήκαν στους δρόμους για να γιορτάσουν το Κουρμπάν Μπαϊράμ. Και τι γίνεται με την Ουκρανία;