Για τι μιλούν οι ιερείς στο Ποτσάεβ;

Σκέψεις προσκυνητών στο σχήμα. Φωτογραφία: СПЖ
Σχίσμα και παρέμβαση πολιτικών στη ζωή της Εκκλησίας. Καταλήψεις ναών και διώξεις της κανονικής Εκκλησίας, ξυλοδαρμοί και συλλήψεις κληρικών. Τέλος – πόλεμος. Ποιες είναι οι πρωταρχικές αιτίες αυτών των δεινών;
Αυτά τα ερωτήματα τέθηκαν σε ορισμένους ιερείς της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ) από διάφορες επαρχίες, που ήρθαν στη Λαύρα του Ποτσάεφ με προσκυνητές και εγκαταστάθηκαν στο ξενοδοχείο της Λαύρας, όπου υπήρξε η ευκαιρία να συνομιλήσουμε μαζί τους σε δωμάτιο για κληρικούς.
Πρωτοπρεσβύτερος Βασίλειος: «Το κράτος παραβίασε το Σύνταγμα ήδη από το 1992»
- Είμαι σε ιερατικό αξίωμα για περισσότερα από 30 χρόνια. Και όλα αυτά τα χρόνια παρατηρώ αναταραχές στη ζωή της Εκκλησίας στην Ουκρανία. Θυμάμαι πώς εμείς, οι φοιτητές της ΜΔΑ, βιώσαμε το σχίσμα του 1992, που προκλήθηκε από τον πρώην μητροπολίτη Φιλάρετο (Ντενισένκο), ο οποίος δημιούργησε την αποκαλούμενη «ΟΟΕ-ΚΠ», μη αναγνωρισμένη σε όλο τον ορθόδοξο κόσμο.
Τότε ο Φιλάρετος υποστηρίχθηκε με κάθε τρόπο από τον κουμπάρο και φίλο του - τον πρώτο Πρόεδρο της Ουκρανίας Λεονίντ Κραβτσούκ.
Ουσιαστικά, αυτό ήταν μια σαφής παρέμβαση στη θρησκευτική ζωή της χώρας από το κράτος, παραβιάζοντας το Σύνταγμα της Ουκρανίας, στο οποίο αναφέρεται ότι η Εκκλησία είναι διαχωρισμένη από το κράτος και το κράτος από την Εκκλησία (άρθρο 35).
Ο Κραβτσούκ στη Βερχόβνα Ράντα δήλωσε δυνατά ότι η Σύνοδος του Χάρκοβο της ΟΟΕ τον Μάιο του 1992, που εξέλεξε τον Μητροπολίτη Βλαδίμηρο (Σαμποδάν) ως Προκαθήμενο, ήταν παράνομη, και ότι ο Φιλάρετος απομακρύνθηκε από τη θέση του επίσης παράνομα.
Τότε τα ΜΜΕ άρχισαν ήδη να δυσφημούν την Εκκλησία μας, και ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Βλαδίμηρος δεν μπορούσε να επιτύχει ακρόαση με τον Κραβτσούκ, μέχρι να γίνει κατανοητό (και στον Κραβτσούκ επίσης), ότι οι υποσχέσεις του Φιλάρετου να ενώσει την ΟΟΕ με τους αυτοκέφαλους (ΟΑΟΕ) υπό την αιγίδα της ΟΟΕ-ΚΠ – ήταν μπλόφα. Ο Κραβτσούκ με τον καιρό αναγνώρισε το λάθος του. Ωστόσο, μέχρι σήμερα δεν είναι σαφές, πού εξαφανίστηκαν τα κεφάλαια του κομμουνιστικού κόμματος της Ουκρανίας, που υποτίθεται ότι μεταφέρθηκαν από τον Κραβτσούκ στους λογαριασμούς του Φιλάρετου.
Γενικά, ο Θεός να δώσει στον φτωχό 96χρονο γέροντα μετάνοια πριν από την αναχώρησή του στον άλλο κόσμο… Αυτούς τους καρπούς των διαιρέσεων θερίζουμε μέχρι σήμερα. Ο πόλεμος στην ανατολή της χώρας έχει παρόμοιες πνευματικές αιτίες…
Αρχιμανδρίτης Βενιαμίν: «Ο εθνοφυλετισμός υπερίσχυσε της ενότητας εν Χριστώ»
- Η οικολογική καταστροφή στο Τσερνομπίλ δεν συνέβη τυχαία. Αλλά κατά τη βούληση του Θεού, ως επιτρεπτό από Αυτόν. Με αυτή την τραγωδία σαν να τέθηκε μια γραμμή στα 70 χρόνια του αθεϊστικού καθεστώτος. Όπως είπε ο Σωτήρας στο Ευαγγέλιο του Λουκά: «Ή νομίζετε ότι εκείνοι οι δεκαοκτώ, πάνω στους οποίους έπεσε ο πύργος της Σιλωάμ και τους σκότωσε, ήταν πιο ένοχοι από όλους τους ανθρώπους που κατοικούν στην Ιερουσαλήμ;» Είπε ο Κύριος, αν δεν μετανοήσετε, θα υποφέρετε επίσης… (Λκ. 13:4-5).
Και τι έγινε; Υπήρξε καθολική μετάνοια; Μετά το 1988 άρχισε η πνευματική αναγέννηση της διωκόμενης Εκκλησίας του Χριστού.
Οι άνθρωποι, συχνά πρώην άθεοι, άρχισαν να πηγαίνουν στους ναούς του Θεού. Χιλιάδες νέες βαπτίσεις, γάμοι, και τι έγινε; Η τελετουργία, συγκεκριμένα, αντικατέστησε την πίστη…
Και οι πολιτικοί άρχισαν να παρεμβαίνουν στη ζωή της Εκκλησίας, η εθνική ιδέα άρχισε να εισάγεται στην Εκκλησία μετά τη διάλυση της Ένωσης το 1990… Τα λόγια του αποστόλου Παύλου ότι «δεν υπάρχει πλέον ούτε Έλληνας ούτε Ιουδαίος, ούτε περιτετμημένος ούτε απερίτμητος, ούτε βάρβαρος, ούτε Σκύθης, ούτε δούλος, ούτε ελεύθερος, αλλά όλα και σε όλα ο Χριστός» (Κολ. 3:11), δεν ελήφθησαν υπόψη. Η φράση «δεν υπάρχει ούτε Έλληνας ούτε Ιουδαίος» σημαίνει ότι στην πνευματική ενότητα των πιστών στον Χριστό δεν υπάρχει διαχωρισμός κατά εθνικότητα, φυλή, κοινωνική κατάσταση ή άλλα κοσμικά χαρακτηριστικά. Αυτή είναι μια φράση από την Επιστολή του αποστόλου Παύλου προς τους Κολοσσαείς, που υπογραμμίζει την ιδέα ότι για τον άνθρωπο που έχει αποδεχθεί τον χριστιανισμό, όλοι είναι ίσοι, καθώς «όλοι είστε ένα εν Χριστώ Ιησού».
Μεγάλη αντίσταση στις ιδέες του διαχωρισμού κατά εθνικότητα προέβαλε ο μακαριστός μητροπολίτης Βλαδίμηρος (Σαμποδάν, +2014), επισημαίνοντας ότι όλοι είναι ενωμένοι εν Χριστώ και στη δύση και στην ανατολή της χώρας. Δυστυχώς, η ιδέα του εθνοφυλετισμού υπερίσχυσε… Αυτό αφορά και τη σημερινή πολιτική κατάσταση.
Ιερομόναχος Αθανάσιος: «Ο αδελφός μισεί τον αδελφό»
- Ορθά καλεί όλους σε μετάνοια και προσωπική αναγνώριση της αμαρτωλότητάς τους ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Ονούφριος. Δυστυχώς, το ποσοστό των πιστών στην Ουκρανία είναι πολύ μικρό, επιπλέον, πιστούς ονομάζουν τον εαυτό τους και οι σχισματικοί και οι αιρετικοί.
Και το παράδοξο είναι: κανείς δεν αγγίζει τους τελευταίους στη χώρα. Μόνο η μία και μοναδική μας Καθολική και Αποστολική κανονική Εκκλησία κηρύσσεται εκτός νόμου και διώκεται.
Ποια ειρηνική διευθέτηση μπορεί να υπάρξει, αν ο αδελφός μισεί
Μάθημα από μια άλαλη γάιδαρο
Ο διάσημος μάντης χτύπησε τρεις φορές τη γάιδαρό του επειδή δεν προχωρούσε. Εκείνη όμως, την ώρα εκείνη, του έσωζε τη ζωή και έβλεπε αυτό που εκείνος δεν αντιλαμβανόταν.
Η πίστη δεν είναι πούλι για θεαματική αναμέτρηση
Οι διαφωνίες για την πίστη στα κοινωνικά δίκτυα μοιάζουν όλο και περισσότερο με μάχες χωρίς κανόνες. Ρωτάμε έναν άγιο, ο οποίος πριν από δεκαέξι αιώνες ήξερε πώς να μιλά σε εκείνους που χρειάζονται μόνο μια αρένα μάχης.
Ο μητροπολίτης που πολέμησε με την πένα
Τον άγιο Κυπριανό του Κιέβου τον λεηλάτησαν, τον εξόρισαν και δεν τον άφηναν να ανέβει στην καθέδρα του. Εκείνος απαντούσε με επιστολές, βιβλία και κανόνες, και πριν από τον θάνατό του συγχώρησε όλους.
Μοναξιά κάτω από την ίδια στέγη
Οι σύζυγοι μπορούν να μοιράζονται για χρόνια την καθημερινότητα, να μεγαλώνουν παιδιά και να πηγαίνουν τακτικά στην εκκλησία, παραμένοντας ξένοι μεταξύ τους.
Ο Σταυρός – η καλύτερη θεραπεία της ανθρώπινης ψυχής
Η συναισθηματική εξάντληση και το άγχος έχουν γίνει ο κανόνας της ζωής. Η αρχαία χριστιανική παράδοση προσφέρει μια απροσδόκητη διέξοδο – την αποδοχή του δικού μας σταυρού.
Ο Προφήτης Ελισαίος και το αίνιγμα των αρκούδων της Βαιθήλ
Η ιστορία του προφήτη Ελισαίου και των δύο αρκούδων φαίνεται να είναι η πιο σκληρή στη Βίβλο. Στην πραγματικότητα, όμως, έχει βαθύ θεολογικό νόημα.