Υπάρχει στην Εκκλησία προσευχή για «μετονομασία»;

Μπορούν να μου αλλάξουν το όνομα στην Εκκλησία; Τι χρειάζεται για αυτό;

Δυστυχώς, δεν είναι τόσο σπάνιο να ακούγονται τέτοιες αιτήσεις. Φυσικά, πρώτα απ' όλα θα ήθελα να μιλήσω προσωπικά με το άτομο για τους λόγους αυτής της επιθυμίας, για το πώς αντιλαμβάνεται την επίδραση του ονόματος στη ζωή του. Ωστόσο, μη έχοντας τη δυνατότητα για προσωπική συζήτηση, θα απαντήσω σχετικά με την αναφερόμενη από εσάς προσευχή για την ονοματοδοσία.

Πολλοί γνωρίζουν για την ύπαρξή της, αλλά, προφανώς, δεν ακούνε όλοι προσεκτικά το νόημά της, ακόμη και μερικοί από τους ιερείς.

Πράγματι, μια τέτοια προσευχή υπάρχει και αποτελεί μέρος της ακολουθίας που τελείται στο βρέφος την όγδοη ημέρα μετά τη γέννηση, είτε πριν από το ίδιο το Βάπτισμα. Φαίνεται ότι όλα είναι κατανοητά και λογικά: «ονοματοδοσία» - σημαίνει ότι δίνουν στο παιδί το όνομα που επέλεξαν οι γονείς.

Ωστόσο, στο ίδιο το κείμενο μας περιμένει μια αποκάλυψη: δεν πρόκειται τόσο για το επίγειο όνομα, όσο για το όνομα του Θεού. Η προσευχή δίνει στο παιδί το όνομα του Χριστού, γίνεται χριστιανός - μέρος της μεγάλης οικογένειας και φορέας αυτής της κύριας για αυτόν ταυτότητας.

Ας θυμηθούμε τους βίους των αγίων: όταν ρωτούσαν τους μάρτυρες στο δικαστήριο για το όνομά τους, συχνά απαντούσαν: «Είμαι χριστιανός!», υπονοώντας ότι αυτό είναι το αληθινό τους όνομα και ουσία.

Γι' αυτό η προσευχή για την ονοματοδοσία δεν είναι εργαλείο για «επανεπωνυμία» της ενήλικης ζωής και δεν είναι τυπικότητα για την αλλαγή των στοιχείων ταυτότητας. Είναι η στιγμή που ο άνθρωπος, μόλις ξεκινώντας τον δρόμο του (ή προετοιμαζόμενος για το Βάπτισμα), ήδη λαμβάνει τον υψηλό τίτλο που πρέπει να φέρει σε όλη του τη ζωή.

Η αλλαγή του ονόματος απλώς επειδή «δεν αρέσει» ή φαίνεται «ατυχές», η Εκκλησία δεν το συνιστά, καλώντας μας να εκτιμούμε τον τίτλο του χριστιανού που έχουμε ήδη λάβει στο Βάπτισμα.