Σχετικά με τη βράβευση στον Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως του επικεφαλής της ΟΠΓ

Η υποδοχή του Πετρόφσκι και του Αρατιουνιάν στο Φανάρι. Φωτογραφία: γραφείο τύπου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως

Μητροπολίτης Αυστρίας Αρσένιος (Καρδαμάκης) απένειμε στον χορηγό της ΠЦУ Αλεξάντερ Πετρόφσκι την ανώτατη διάκριση της μητρόπολης – τον «Χρυσό Σταυρό». Επιπλέον, έφερε τον Πετρόφσκι και τον επιχειρηματικό του συνεργάτη Αρουτιουνιάν σε ακρόαση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, όπου συζήτησαν νέα έργα για την υποστήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.

Σύμφωνα με τον μητροπολίτη Αρσένιο, αυτή η τιμή αποδόθηκε στον Πετρόφσκι «για όλες τις δωρεές του μέχρι σήμερα, καθώς και για την ίδια την ετοιμότητά του να μας βοηθήσει και να μας υποστηρίξει στο μέλλον». Επίσης, ο ιεράρχης αποκάλεσε τον επιχειρηματία «αρχοντά μας».

Και εδώ προκύπτει απορία. Ο τίτλος του άρχοντα δεν απονέμεται σε όλους, αλλά μόνο στους πιο σεβαστούς και ευσεβείς λαϊκούς ως ένδειξη των εξαιρετικών τους επιτευγμάτων προς την Εκκλησία. Ο Αλεξάντερ Πετρόφσκι με τον Εμίλ Αρουτιουνιάν, με όλο τον σεβασμό προς αυτούς, δύσκολα μπορούν να ανταποκριθούν σε τέτοιους ορισμούς.

Ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Λουτσένκο ισχυρίστηκε ότι ο Πετρόφσκι «είναι γνωστός σε ορισμένους κύκλους με το όνομα "Νάριξ"», και εμφανιζόταν στα αρχεία του Υπουργείου Εσωτερικών ως ηγέτης οργανωμένης εγκληματικής ομάδας». Το ίδιο ισχύει και για τον Αρουτιουνιάν, ο οποίος είναι γνωστός σε τέτοιες «επιχειρηματικές» δραστηριότητες με το όνομα «Εμίλ».

Πόσο κατάλληλο είναι να αποκαλούμε τέτοιους ανθρώπους άρχοντες και να τους προσεγγίζουμε στον Οικουμενικό Πατριάρχη; Είναι άραγε αρκετό το γεγονός των τακτικών δωρεών;

Φυσικά, μπορεί να μας αντιτάξουν ότι ο Πετρόφσκι και ο Αρουτιουνιάν, όπως ο ληστής που μετανόησε, αναθεώρησαν τη ζωή τους και τώρα την αφιερώνουν πλήρως στην Εκκλησία. Αλλά ορισμένα πρόσφατα γεγονότα από ανοιχτές και κλειστές πηγές επιτρέπουν να αμφισβητηθεί αυτό. Πιο πιθανό είναι ότι χάρη στην ξαφνική ευσέβεια οι νέοι ευεργέτες αγοράζουν για τον εαυτό τους φήμη και θέση στην ανώτερη κοινωνία. Και δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε γι' αυτό, η επιχείρηση έχει τους δικούς της κανόνες.

Εδώ, μάλλον, τίθενται ερωτήματα προς τους ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τη στάση τους προς τη δική τους φήμη.
Το 2018 ονόμασαν αρχιερείς ανθρώπους χωρίς χειροτονία και τους δέχτηκαν σε ευχαριστιακή κοινωνία. Τώρα βραβεύουν, αποκαλούν «άρχοντες» και προσεγγίζουν ανθρώπους με πολύ αμφίβολο υπόβαθρο.

Στον αρχαίο Έλληνα δραματουργό Ευριπίδη αποδίδεται η φράση «Πες μου ποιος είναι ο φίλος σου – και θα σου πω ποιος είσαι».
Ακόμα πιο ακριβής στο μήνυμα προς τους Κορινθίους είπε ο απόστολος Παύλος: «Προσέχετε, να μην εξαπατηθείτε: Η κακή παρέα διαφθείρει τα καλά ήθη».

Ακριβώς σαν να ειπώθηκε για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Λαύρα ως εσωτερικό χώρο για ονομαστήρια

Οποιαδήποτε λειτουργία του Επιφανίου στη Λαύρα είναι απλώς μια εκτός έδρας εκδήλωση με την αρχή «όλα τα δικά μου τα κουβαλάω μαζί μου», όπου η ίδια η Λαύρα χρησιμοποιείται ως φόντο, ως μισθωμένος χώρος.

Ποια είναι η διαφορά μεταξύ του Ντουμένκο και του «πατριάρχη» Νικοδήμου;

Η διαφορά μεταξύ του Ντουμένκο και του Κομπζάρ δεν έγκειται στην παρουσία ή απουσία της αποστολικής διαδοχής, ούτε στο βάθος των θεολογικών γνώσεων ή των πνευματικών χαρισμάτων.

Παραδέξου ότι είσαι Μοσχοβίτης παπάς – πάρε απαλλαγή

Εάν αναγνωρίζεις τον εαυτό σου ως «μοσχοβίτη παπά», σε (σύμφωνα με τις διαβεβαιώσεις της εξουσίας) κατατάσσουν στην «κρίσιμα σημαντική υποδομή» και σου δίνουν απαλλαγή. Δεν αναγνωρίζεις – σε αναγκάζουν να αποκηρύξεις την ιερωσύνη και να πας να πολεμήσεις.

Γιατί προκαλώντας μίσος προς την ΟΠΕ, προκαλείτε μίσος προς τον χριστιανισμό

Οι εκπρόσωποι της ΟΠΕ προειδοποιούσαν εδώ και καιρό τις «πατριωτικές ομολογίες» ότι η υποκίνηση μίσους προς τους πιστούς της Εκκλησίας θα στραφεί τελικά εναντίον των ίδιων των υποκινητών.

Κληρικοί της ΠΕΥ θα φυλακίζονται μόνο για φόνους;

Στον κλήρο της ΟΕΚ τα δικαστήρια εκδίδουν καταδικαστικές αποφάσεις για γελοίες κατηγορίες, ενώ στα μέλη της ΟΕΟ το κράτος δεν θα απειλήσει ούτε με το δάχτυλο για προφανείς υποκινήσεις προς βία.

Σχετικά με την ακύρωση από το δικαστήριο της «εμπειρογνωμοσύνης» της ΓΥΕΠΕΣ επί του καταστατικού της ΟΠΕ

Ο διωγμός λόγω πίστης είναι έγκλημα. Και αργά ή γρήγορα αυτό αξιολογείται.