Σχετικά με τη βράβευση στον Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως του επικεφαλής της ΟΠΓ
Η υποδοχή του Πετρόφσκι και του Αρατιουνιάν στο Φανάρι. Φωτογραφία: γραφείο τύπου του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως
Μητροπολίτης Αυστρίας Αρσένιος (Καρδαμάκης) απένειμε στον χορηγό της ΠЦУ Αλεξάντερ Πετρόφσκι την ανώτατη διάκριση της μητρόπολης – τον «Χρυσό Σταυρό». Επιπλέον, έφερε τον Πετρόφσκι και τον επιχειρηματικό του συνεργάτη Αρουτιουνιάν σε ακρόαση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, όπου συζήτησαν νέα έργα για την υποστήριξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Σύμφωνα με τον μητροπολίτη Αρσένιο, αυτή η τιμή αποδόθηκε στον Πετρόφσκι «για όλες τις δωρεές του μέχρι σήμερα, καθώς και για την ίδια την ετοιμότητά του να μας βοηθήσει και να μας υποστηρίξει στο μέλλον». Επίσης, ο ιεράρχης αποκάλεσε τον επιχειρηματία «αρχοντά μας».
Και εδώ προκύπτει απορία. Ο τίτλος του άρχοντα δεν απονέμεται σε όλους, αλλά μόνο στους πιο σεβαστούς και ευσεβείς λαϊκούς ως ένδειξη των εξαιρετικών τους επιτευγμάτων προς την Εκκλησία. Ο Αλεξάντερ Πετρόφσκι με τον Εμίλ Αρουτιουνιάν, με όλο τον σεβασμό προς αυτούς, δύσκολα μπορούν να ανταποκριθούν σε τέτοιους ορισμούς.
Ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Λουτσένκο ισχυρίστηκε ότι ο Πετρόφσκι «είναι γνωστός σε ορισμένους κύκλους με το όνομα "Νάριξ"», και εμφανιζόταν στα αρχεία του Υπουργείου Εσωτερικών ως ηγέτης οργανωμένης εγκληματικής ομάδας». Το ίδιο ισχύει και για τον Αρουτιουνιάν, ο οποίος είναι γνωστός σε τέτοιες «επιχειρηματικές» δραστηριότητες με το όνομα «Εμίλ».
Πόσο κατάλληλο είναι να αποκαλούμε τέτοιους ανθρώπους άρχοντες και να τους προσεγγίζουμε στον Οικουμενικό Πατριάρχη; Είναι άραγε αρκετό το γεγονός των τακτικών δωρεών;
Φυσικά, μπορεί να μας αντιτάξουν ότι ο Πετρόφσκι και ο Αρουτιουνιάν, όπως ο ληστής που μετανόησε, αναθεώρησαν τη ζωή τους και τώρα την αφιερώνουν πλήρως στην Εκκλησία. Αλλά ορισμένα πρόσφατα γεγονότα από ανοιχτές και κλειστές πηγές επιτρέπουν να αμφισβητηθεί αυτό. Πιο πιθανό είναι ότι χάρη στην ξαφνική ευσέβεια οι νέοι ευεργέτες αγοράζουν για τον εαυτό τους φήμη και θέση στην ανώτερη κοινωνία. Και δεν μπορούμε να τους κατηγορήσουμε γι' αυτό, η επιχείρηση έχει τους δικούς της κανόνες.
Εδώ, μάλλον, τίθενται ερωτήματα προς τους ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου και τη στάση τους προς τη δική τους φήμη.
Το 2018 ονόμασαν αρχιερείς ανθρώπους χωρίς χειροτονία και τους δέχτηκαν σε ευχαριστιακή κοινωνία. Τώρα βραβεύουν, αποκαλούν «άρχοντες» και προσεγγίζουν ανθρώπους με πολύ αμφίβολο υπόβαθρο.
Στον αρχαίο Έλληνα δραματουργό Ευριπίδη αποδίδεται η φράση «Πες μου ποιος είναι ο φίλος σου – και θα σου πω ποιος είσαι».
Ακόμα πιο ακριβής στο μήνυμα προς τους Κορινθίους είπε ο απόστολος Παύλος: «Προσέχετε, να μην εξαπατηθείτε: Η κακή παρέα διαφθείρει τα καλά ήθη».
Ακριβώς σαν να ειπώθηκε για το Οικουμενικό Πατριαρχείο.
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί τους Ουκρανούς φορείς του «ρωσικού κόσμου»;
Ο Προκαθήμενος της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας έφτασε στο Βίλνιους για να παρουσιάσει τον νεοδιορισθέντα έξαρχο της Λιθουανίας – τον επίσκοπο Ταμίσου Παναρέτο.
Μάθημα για τη σύγχρονη Εκκλησία από τα βάθη των αιώνων
Ο Λεόντιος στερούνταν παντελώς της επιθυμίας να είναι «δικός τους» για τις τοπικές αρχές και τους ετεροδόξους.
Για το πώς η Σύνοδος της ΟΠΕ στη Θεοφάνεια «μετατράπηκε σε ανάρμοστη συγκέντρωση»
Όλες οι προσβολές κατά της Συνόδου – ότι δήθεν ήταν «συγκέντρωση», «βρωμιά», «αφρός» και άλλα – δεν στηρίζονται σε κανόνες ούτε σε γεγονότα, αλλά μόνο στα συναισθήματα των συγγραφέων τους.
Προς ποια Ουκρανία κατευθυνόμαστε;
Οι αρχές ήδη λένε ευθέως ότι με τη δημογραφία στην Ουκρανία – είναι καταστροφή, ότι δεν υπάρχει κανείς να εργαστεί ήδη τώρα.
Η Αγία Ρωσία γίνεται μουσουλμανική;
Στη Ρωσία εκατοντάδες χιλιάδες μουσουλμάνοι βγήκαν στους δρόμους για να γιορτάσουν το Κουρμπάν Μπαϊράμ. Και τι γίνεται με την Ουκρανία;
Φωνή από τον τάφο
Ο ιεράρχης που αποκαλεί τον εαυτό του «αρχηγό της Ορθοδοξίας» επικοινωνούσε κρυφά με πρόσωπο το οποίο ο ίδιος είχε αναγνωρίσει ως αναθεματισμένο και διεξήγαγε μαζί του διαπραγματεύσεις για την είσοδό του στην Κωνσταντινουπολίτικη Εκκλησία του.