Η Εκκλησία εορτάζει την Περιτομή του Κυρίου

Στις 14 Ιανουαρίου κατά το νέο ημερολόγιο η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει μία από τις μεγάλες δωδεκάορτες εορτές – την Περιτομή του Κυρίου, γεγονός για το οποίο μιλά το Ευαγγέλιο κατά Λουκάν (Λκ. 2:21).

Σύμφωνα με τη διάταξη της Παλαιάς Διαθήκης, κάθε εβραίο αγόρι έπρεπε να περιτμηθεί την όγδοη ημέρα μετά τη γέννησή του ως σημείο της διαθήκης του Θεού με τον δίκαιο Αβραάμ και τους απογόνους του (Γεν. 17:10–14· Λευ. 12:3). Αυτή η τελετή σήμαινε την ένταξη του ανθρώπου στον λαό του Ισραήλ. Ακριβώς για αυτό τον λόγο ο Κύριος Ιησούς Χριστός, που γεννήθηκε από την Παναγία Παρθένο Μαρία ως Απόγονος του γένους του Δαβίδ, υπέστη αυτό το νόμιμο έθιμο. Την ημέρα της περιτομής Του δόθηκε το όνομα Ιησούς, όπως είχε αναγγείλει ο αρχάγγελος Γαβριήλ (Λκ. 2:21).

Η εορτή έχει σημαντική θεολογική σημασία. Στο τέλος του Ι΄ αιώνα μεταξύ των χριστιανών διαδόθηκε η αίρεση του δοκητισμού (από το ελλ. δοκέω — «φαίνομαι»), οι οπαδοί της οποίας υποστήριζαν ότι ο Χριστός δεν είχε πραγματική ανθρώπινη σάρκα και μόνο «φαινόταν» άνθρωπος. Η ευαγγελική μαρτυρία ότι ο Σωτήρας περιτμήθηκε ως συνηθισμένο βρέφος, έγινε ουσιώδες επιχείρημα για την υπεράσπιση της αλήθειας περί της αληθινής Του ενσάρκωσης. Αυτό το γεγονός επιβεβαίωνε ότι ο Χριστός έλαβε πραγματική ανθρώπινη φύση, και όχι φαντασιακή μορφή.

Ως λειτουργική εορτή η Περιτομή του Κυρίου καθιερώθηκε στο εκκλησιαστικό ημερολόγιο τον Δ΄ αιώνα. Τον κανόνα της εορτής συνέθεσε ο όσιος Στέφανος ο Σαββαΐτης.

Νωρίτερα η ΕΟΔ είχε αναφέρει ποιο είναι το νόημα της περιτομής.