Γιατί η UOC δεν είναι ρωσική και η αποβολή της από τις εκκλησίες είναι παράνομη

Οι αρχές απέλασαν την κοινότητα της Κοιμήσεως της Θεοτόκου από τον καθεδρικό ναό στο Βλαντιμίρ προκειμένου να τον παραδώσουν στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας. Φωτογραφία: Bug

Οι ουκρανικές αρχές, με επικεφαλής τον Ζελένσκι, διαβεβαιώνουν συνεχώς τους δυτικούς εταίρους τους ότι δεν υπάρχουν παραβιάσεις της θρησκευτικής ελευθερίας στην Ουκρανία και ότι όποιος ισχυρίζεται το αντίθετο είναι πράκτορας του Κρεμλίνου. Ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχουν κατασχέσεις εκκλησιών και ότι και οι 2.000 ή περισσότερες μεταστροφές από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας είναι απολύτως εθελοντικές.

Αλλά ακόμα κι αν πιστέψουμε για μια στιγμή ότι αυτό ισχύει όντως, εξακολουθούν να υπάρχουν οι ενέργειες του ίδιου του κράτους, ακόμη και χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα «κατορθώματα» της OCU.

Στις 14 Ιανουαρίου, ο βουλευτής Γκουζ ανακοίνωσε ότι ο Καθεδρικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου στο Βλαντιμίρ, που κατασχέθηκε από την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, «μεταφέρθηκε στον ισολογισμό» της OCU . Πριν από αυτό, οι αρχές απέβαλαν τις κοινότητες της UOC από δύο αρχαίους καθεδρικούς ναούς στο Τσερνίχοφ. Πριν από αυτό, απέβαλαν την κοινότητα του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Νικολάου και τη σχολή χορωδίας στο Κρεμενέτς. Ακόμα νωρίτερα, πιστοί της UOC απελάθηκαν από την Τράπεζα και τις Εκκλησίες Κοιμήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου, παραδίδοντάς τες στην OCU. Και αυτά είναι μόνο τα πιο εντυπωσιακά παραδείγματα. στην πραγματικότητα, υπάρχουν αμέτρητα άλλα.

Στην πραγματικότητα, το κράτος απελαύνει ορισμένους πολίτες με ουκρανικά διαβατήρια από εκκλησίες για να επιτρέψει την είσοδο σε άλλους. Αλλά γιατί συμβαίνει αυτό; Πώς οι δεύτερες είναι τόσο καλύτερες από τις πρώτες ώστε να παραβιάζονται οι συνταγματικοί κανόνες για χάρη τους; Η ουκρανική κυβέρνηση το δικαιολογεί αυτό ισχυριζόμενη ότι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία είναι μέρος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Για παράδειγμα, η Πρέσβης Stefanishyna το δήλωσε αυτό απαντώντας στην κριτική της βουλευτή Anna Paulina Luna.

Αλλά από πού προέρχεται αυτός ο ισχυρισμός; Άλλωστε, μια τόσο εκτεταμένη και κατάφωρη παραβίαση των δικαιωμάτων των πιστών απαιτεί πολύ πειστικά επιχειρήματα. Και εδώ είναι η παγίδα. Προς το παρόν δεν υπάρχουν απολύτως κανένας λόγος για να αποκαλέσουμε την UOC «ρωσική». Υπάρχει μόνο η προσωπική γνώμη πέντε αξιωματούχων της Κρατικής Υπηρεσίας Κοσμικής Δεοντολογίας και Κοινωνιολογίας (SES) (μεταξύ των οποίων δεν υπάρχουν θεολόγοι ή θρησκευόμενοι μελετητές), οι οποίοι, στην «έρευνά» τους για τα έγγραφα της ROC, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η Μητρόπολη του Κιέβου (όχι ολόκληρη η UOC!) συνδέεται με τη Μόσχα. Αλλά ακόμη και αυτά τα επιχειρήματα πρέπει να αποδειχθούν στο δικαστήριο.

Ποιο είναι το συμπέρασμα;

Από τον Ιανουάριο του 2026, οι αρχές δεν έχουν καμία νομική βάση για να αποκαλούν την UOC «ρωσική». Επομένως, όλες οι απελάσεις πιστών της UOC από τις εκκλησίες τους υπέρ της OCU - στο Βλαντιμίρ, το Τσερνιχόφ, το Κίεβο ή σε οποιεσδήποτε άλλες πόλεις και χωριά - αποτελούν σαφή και προφανή παραβίαση των συνταγματικών τους δικαιωμάτων στην ελευθερία της θρησκείας.

Και αν κάποιος πει το αντίθετο, ας παρουσιάσει τουλάχιστον ένα επιχείρημα υπέρ του.