Κανονική μαθηματική του Φαναρίου στις χειροτονίες της ΠΕΥ: όταν 1×0=1

Σύνοδος του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως. Φωτογραφία: τύπου υπηρεσία της Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως

Μια εκπληκτική ιστορία για τη λογική της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας στην αναγνώριση των «χειροτονιών» της ΠΕΟ διηγήθηκε ο ιστορικός και θεολόγος Σεργκέι Σουμίλο, ο οποίος το 2018 παρουσίασε στο Φανάρι έκθεση για την ιστορία των «χειροτονιών» της ΟΥΑΕ (μιας από τις δύο δομές που σχημάτισαν την ΠΕΟ). Σε αυτήν ο Σουμίλο απέδειξε πειστικά ότι ένας από τους δύο «επισκόπους» που τέλεσαν τις πρώτες «χειροτονίες» της ΟΥΑΕ το 1990, ο Βικέντιος Τσεκάλιν, ήταν αυτοκλητός και παιδόφιλος. Ο δεύτερος, Ιωάννης Μπονταρτσούκ, εκείνη τη στιγμή είχε ήδη από καιρό στερηθεί του αξιώματος από τη Ρωσική Εκκλησία.

Αλλά η Κωνσταντινούπολη δεν ταράχθηκε καθόλου από τέτοια γεγονότα. Όπως μεταφέρει ο Σ. Σουμίλο την επικοινωνία του με τον γραμματέα του Συνόδου αρχιμανδρίτη Γρηγόριο (τώρα μητροπολίτη Άγκυρας), το Φανάρι αποφάσισε ότι τέτοιες «χειροτονίες» πρέπει να θεωρούνται «μονοπρόσωπες», επειδή ο Μπονταρτσούκ (θυμίζουμε, στερημένος του αξιώματος) «όπως κι αν τον αντιμετώπιζε κανείς, ήταν νόμιμος επίσκοπος του Μοσχοβίτικου Πατριαρχείου, ο οποίος είχε αδιαμφισβήτητη αποστολική διαδοχή».

Σύμφωνα με τη θέση του Φαναρίου, αν και ο Μπονταρτσούκ ήταν αυτοκλητός – τότε ναι, θα υπήρχαν προβλήματα. Αλλά αφού απλώς είχε στερηθεί του αξιώματος, τότε τίποτα, κανονικά. Ο Τσεκάλιν δε – είναι απλώς άνθρωπος που πρέπει να αγνοηθεί. Κατά τη γνώμη της Κωνσταντινούπολης, υπάρχει ο τύπος «Η μορφή γεμίζει με περιεχόμενο», σύμφωνα με τον οποίο οι σχισματικοί, αν προσαρτηθούν στην Εκκλησία, αμέσως «γεμίζουν με χάρη τη στιγμή της προσάρτησης, του εμβολιασμού».

Για επιβεβαίωση, ο γραμματέας του Συνόδου συνέκρινε την κατάσταση με τα μαθηματικά. «Ο Τσεκάλιν – δεν είναι καθόλου επίσκοπος, είναι μηδέν. Και στα μαθηματικά, είτε πολλαπλασιάζεις με το μηδέν, είτε διαιρείς με το μηδέν, …δεν δίνει τίποτα ως αποτέλεσμα», – μετέφερε ο Σουμίλο τα λόγια του νυν μητροπολίτη Άγκυρας.

Τι στο τέλος; Άνθρωπος χωρίς αξίωμα – είναι μονάδα, αυτοκλητός και παιδόφιλος – είναι μηδέν. Αν τελούν χειροτονία, τότε ως αποτέλεσμα εμφανίζεται επίσκοπος της Εκκλησίας. Δηλαδή, 1×0=1. Τέτοια «κανονικά μαθηματικά». Οι δάσκαλοι μαθηματικών κλαίνε πικρά δάκρυα.

Και τώρα ας θυμηθούμε τους κανόνες της Εκκλησίας.

«Εἰ τις μετὰ ἀφωρισμένου ἀπὸ κοινωνίας ἐκκλησιαστικῆς, κἂν ἐν οἴκῳ εὔξηται· οὗτος ἀφωριζέσθω» (10ος Αποστολικός κανόνας).

«Εἰ τις κληρικὸς μετὰ καθῃρημένου κληρικοῦ εὔξηται· καθαιρείσθω καὶ αὐτός» (11ος Αποστολικός κανόνας).

«Ἐπίσκοπος ἢ πρεσβύτερος ἢ διάκονος μετὰ αἱρετικῶν εὐξάμενος μόνον, ἀφωριζέσθω· εἰ δὲ καὶ ἐπιτρέψῃ αὐτοῖς τι ἐνεργεῖν ὡς κληρικοῖς, καθαιρείσθω» (45ος Αποστολικός κανόνας).

Δηλαδή, αν μεταφράσουμε στη γλώσσα των μαθηματικών, παίρνουμε αυτό που πρέπει: 1×0=0.

Γιατί όμως στην Κωνσταντινούπολη θεωρούν διαφορετικά; Μα επειδή εκεί απλώς πήραν απόφαση να νομιμοποιήσουν τους Ουκρανούς θρησκευτικούς δραστήριους χωρίς αξίωμα. Και τώρα «προσαρμόζουν» τη θεολογία σε αυτή την απόφαση.

Στον Γκέοργκ Χέγκελ αποδίδεται η συγγραφή αυτής της φράσης: «Αν τα γεγονότα αντιφάσκουν με τη θεωρία μου – τόσο το χειρότερο για τα γεγονότα». Ακριβώς η κατάστασή μας.