Δεκαπέντε ημέρες από την Έκκληση της ΠΕΟ «περί αδελφότητας» με την ΟΠΕ: ποιοί καρποί;

Στις 2 Φεβρουαρίου η σύνοδος της ΠΕΟ απευθύνθηκε στην ΟΠΕ με έκκληση «για εποικοδομητικό διάλογο» και μάλιστα δημιούργησε ειδική επιτροπή για επαφές με την ΟΠΕ χάριν της «ενότητας και αδελφικής ειρήνης».
Τι συνέβη τις επόμενες 2 εβδομάδες; Μήπως πρότειναν στον Ντουμένκο να επιστρέψει έστω μέρος των κατειλημμένων ναών και να ζητήσει συγγνώμη; Μήπως ακολούθησαν εκκλήσεις της ΠΕΟ προς την εξουσία με έκκληση να μην αφαιρέσει από την ΟΠΕ τους ιστορικούς της ναούς;
Όχι. Είδαμε τις ακόλουθες ενέργειες.

Στις 9 Φεβρουαρίου – κατάληψη του ναού της Γεννήσεως της Θεοτόκου στο Κουζμίνε της περιοχής Χμελνίτσκι. Στις 12 Φεβρουαρίου στην επαρχία Τσερκάσι η ΠΕΟ ανακοίνωσε την κατάληψη αρχιερατικού μετοχίου της ΟΠΕ στην πόλη επικαλούμενη μια επινοημένη «συνέλευση» μιας ανύπαρκτης κοινότητας του ναού της Γεννήσεως του Χριστού.

Και στις 14 Φεβρουαρίου ομάδα ριζοσπαστών με κουκούλες και μπαλακλάβα κατέλαβε τον κιεβικό ναό της ΟΠΕ του Ιωάννη του Πολεμιστή, παραδοσιακά κόβοντας τις πόρτες με γωνιακό τροχό.
Τώρα εκεί κυριαρχεί ο «μητροπολίτης Ντονέτσκ» Σεργκέι Γκοροπτσόφ, παράλληλα προσπαθώντας να λερώσει τους πραγματικούς ιδιοκτήτες του. Δημοσιεύει φωτογραφίες μπουκαλιών από κάγκορ για την κοινωνία, προσπαθώντας να παρουσιάσει τους ιερείς της ΟΠΕ σχεδόν ως αλκοολικούς: «Αυτό είναι κάτι σαν σύγχρονη εγκαταστασιακή τέχνη: "άδεια μπουκάλια ως δρόμος προς τη φώτιση"».

Και ευλόγησε τον Γκοροπτσόφ για την κατάληψη του ναού ο Σεργκέι Ντουμένκο. Ο ίδιος που υπέγραψε την «Έκκληση» για διάλογο με την ΟΠΕ. Μοιάζει αυτό με ενέργειες για την επίτευξη «ενότητας και αδελφικής ειρήνης»;

Φανταστείτε ότι ένας γείτονας, που για χρόνια σας προκαλούσε κάθε είδους βλάβες, ξαφνικά έρχεται με πρόταση φιλίας και αγάπης. Και την επόμενη νύχτα βάζει φωτιά στην πόρτα σας και ρίχνει ακαθαρσίες στην αυλή σας. Και παρ' όλα αυτά με αταράχητο ύφος προσποιείται ότι οι διαβεβαιώσεις του για φιλία εξακολουθούν να ισχύουν.

Ακριβώς έτσι φαίνεται ο «διάλογος» από την ΠΕΟ. Το ένα χέρι υπογράφει «Εκκλήσεις» για αδελφότητα, το άλλο – ευλογεί ανθρώπους με γωνιακούς τροχούς.

«Και» – ειλικρίνεια.

Σχετικά με την κατάληψη του ναού της UGCC στο Τοκμάκ

Οι δηλώσεις της UGCC για «βλασφημία» δεν είναι η φωνή μιας διωκόμενης εκκλησίας. Αυτά είναι διπλά στάνταρ σε καθαρή μορφή.

Γιατί η ΠΕΥ εξακολουθεί να γιορτάζει το Πάσχα με τους Μοσκόβιτες;

Στα κοινωνικά δίκτυα οι «πατριώτες» απορούν μαζικά: γιατί ακόμη γιορτάζουμε το Πάσχα με τη Μόσχα; Μέχρι πότε;

Συλλυπήθηκε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος για τον θάνατο του Φιλαρέτου;

Στην Κωνσταντινούπολη δεν αναγνώρισαν ποτέ τον Φιλάρετο ως πατριάρχη: ούτε ως αγιότατο, ούτε ως επίτιμο, ούτε με οποιονδήποτε τρόπο. Γι' αυτό η φράση στην έκθεση της προεδρικής υπηρεσίας τύπου φαίνεται εντελώς απίστευτη.

Γιατί ο Ντουμένκο κάθισε στην καρέκλα του Μητροπολίτη Ονουφρίου;

Ο αρχηγός της ΠΕΥ έχει τη δική του κατοικία και την κατοικία του Φιλαρέτου. Αλλά χρειάζεται συγκεκριμένα τη Λαύρα, συγκεκριμένα το γραφείο του Μητροπολίτη Ονουφρίου.

«Δεν γιορτάζω το Πάσχα, είμαι εκτός πολιτικής»

Οι μη εκκλησιαζόμενοι άνθρωποι σήμερα είναι εντελώς αποπροσανατολισμένοι.

Γιατί δεν έχει απαγορευτεί ακόμη το Υπουργείο Πολιτισμού;

Στο Υπουργείο Πολιτισμού, στη Βουλή και στην SBU υπάρχουν πολλοί προδότες και συνεργάτες. Αλλά «μοσχοβίτικη» αποκαλούν για κάποιο λόγο μόνο την UPC.