Γιατί ο λαός ηρωοποιεί εκείνους που χτυπούν το ΤΣΚ

Ο Κολέσνικ χτύπησε υπάλληλο του ΤΣΚ. Κολάζ: Glavnoe

Στις 17 Φεβρουαρίου διαδόθηκε στο διαδίκτυο βίντεο με τον ποδοσφαιριστή του «Κόλος» Ντανιίλ Κολέσνικ, ο οποίος χτύπησε υπάλληλο του ΤΚΚ, προσπαθώντας να προστατεύσει από την παράνομη κινητοποίηση έναν άνδρα με τρία παιδιά.

Ο Κολέσνικ έγινε σε μια στιγμή λαϊκός ήρωας. Το βίντεο με τον καυγά έγινε viral, το μοιράστηκαν στα κοινωνικά δίκτυα χιλιάδες άνθρωποι με ενθουσιώδη σχόλια, και η μετέπειτα σύλληψή του από την αστυνομία προκάλεσε γενική καταδίκη. Και αυτό παρά το γεγονός ότι στις λήψεις ο αθλητής δεν έκανε τίποτα ηρωικό, μάλλον το αντίθετο – χτυπάει στο πρόσωπο έναν άνθρωπο σε στρατιωτική στολή. Και ο στρατός στην Ουκρανία τώρα έχει σχεδόν ιερό καθεστώς.

Και εδώ αντιμετωπίζουμε μια παραδοξική κατάσταση. Οι αρχές, η UGKC και η ΠΚΟ προωθούν δημόσια τον πόλεμο «μέχρι τη νίκη», καθώς και ενθαρρύνουν και υποστηρίζουν με κάθε τρόπο το ΤΚΚ. Και αυτό είναι λογικό: αν οι στρατολόγοι σταματήσουν τη δουλειά τους – τότε δεν θα έχει κανείς να πολεμήσει.

Και εδώ προκύπτει μια σοκαριστική αντίφαση – ο λαός όχι μόνο δεν υποστηρίζει την κινητοποίηση, αλλά οι άνθρωποι του ΤΚΚ μισούνται ανοιχτά. Γι' αυτό οποιεσδήποτε δηλώσεις των «πατριωτικών» ομολογιών, ότι οι Ουκρανοί είναι έτοιμοι να υπομείνουν βομβαρδισμούς, να καθίσουν χωρίς φως και θερμότητα «όσο χρειαστεί», προκαλεί απορία: αν πραγματικά είμαστε έτοιμοι να πολεμήσουμε μέχρι τέλους, γιατί τότε κανείς δεν θέλει να το κάνει ο ίδιος; Γιατί στον στρατό υπάρχει τόσος φανταστικός αριθμός αυτοαπουσιών; Γιατί ο λαός αποκαλεί το ΤΚΚ «ανθρωποκυνηγούς», οργανώνεται για να τους αφαιρέσει τους «φυγάδες», γιατί ηρωοποιεί εκείνους που τόλμησαν να αντισταθούν στους στρατολόγους;

Και ακόμη, γιατί στην ίδια την UGKC ο επικεφαλής της Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ καλεί δημόσια σε πόλεμο μέχρι τη νίκη, ενώ ο ίδιος κρύβει σιωπηλά στους ναούς εργάτες-«φυγάδες»; Γιατί οι bloggers της ΠΚΟ διαγράφουν τις αναρτήσεις τους υπέρ του ΤΚΚ λόγω του μαζικού μίσους στα σχόλια;

Ο συνάδελφος του Σεβτσούκ, ο καθολικός επίσκοπος Βιτάλι Κριβίτσκι δήλωσε πρόσφατα, τι μας χρειάζεται αυτός ο πόλεμος, αν σε 15 χρόνια στην Ουκρανία δεν θα μείνει κανείς; Και δεν έχει τι να του αντιτάξει κανείς.

Κάθε πόλεμος τελειώνει, θα τελειώσει και ο σημερινός. Και όσο νωρίτερα – τόσο περισσότεροι Ουκρανοί θα μείνουν μετά από αυτόν. Όσο αργότερα – τόσο λιγότεροι. Και εδώ θα ήταν καλό να θυμηθούμε το δημοφιλές στην ΠΚΟ και την UGKC σύνθημα: «Η Ουκρανία πάνω από όλα». Αν, φυσικά, υπό Ουκρανία σε αυτό εννοούνται οι Ουκρανοί.

О захвате в Одессе→Για την κατάληψη στην Οδησσό

Ο βανδαλισμός της ΟΕΥ κατά την κατάληψη ναών εκπλήσσει εδώ και καιρό με την παραλογή του.

Αφαιρεθέν παράσημο του Ζελένσκι: ποιοι πρέπει να είναι οι ήρωες των Ουκρανών;

Τα τελευταία χρόνια, η ουκρανική εξουσία επιδιώκει να παρουσιάσει τα μέλη της ΟΥΝ-ΥΠΑ ως ήρωες για όλους τους Ουκρανούς.

Σταυροφορίες – απαγορεύονται, γκέι παρελάσεις – επιτρέπονται

Η εξουσία «σέβεται τα δικαιώματα, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια» πάρα πολλών: Εβραίων, οπαδών της ποπ και ροκ μουσικής, και τώρα ιδού – ομοφυλοφίλων. Οι Ορθόδοξοι όμως δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτόν τον κατάλογο.

Χτύπημα στη Λαύρα: ποιες θα είναι οι συνέπειες;

Κανείς δεν λέει ότι η επίθεση στη Λαύρα, την κληρονομιά της Θεοτόκου, – είναι ένα υπερβολικό επίπεδο παραλογισμού, όταν ο πόλεμος, έχοντας ήδη καταστρέψει εκατοντάδες ορθόδοξους ναούς, ήρθε στην ίδια την καρδιά της Ορθοδοξίας μας.

Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Εάν η επίθεση των Ρώσων κατά της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»

Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.