ΓΕΣΣ: τους μουσουλμάνους από το ΤΣΝ προστατεύουμε, την ΟΠΕ – δεν παρατηρούμε

Ζελένσκι σε ισλαμικό ιφτάρ. Φωτογραφία: ΟΠ

Η Κρατική Υπηρεσία Εθνοπολιτικής εξέδωσε δήλωση, την οποία μπορεί κανείς χωρίς καμία υπερβολή να χαρακτηρίσει πρότυπο διπλών κριτηρίων.

Συνοπτικά για την κατάσταση. Στο ТСН προβλήθηκε ρεπορτάζ «Επικίνδυνοι θρησκευτικοί εξτρεμιστές ήδη στην Ουκρανία;», στο οποίο ανακαλύφθηκαν συνδέσεις της ισλαμικής κοινότητας της Ουκρανίας με τη ΡΦ. Οι μουσουλμάνοι προσβλήθηκαν και παραπονέθηκαν στα κρατικά όργανα, συμπεριλαμβανομένης και της ΓΕΣΣ. Και ήδη στην Κρατική Υπηρεσία Εθνοπολιτικής έσπευσαν να τους υπερασπιστούν, δηλώνοντας ότι «είναι πολύ σημαντικό να διακρίνουμε τα αποδεδειγμένα γεγονότα από τις υποθέσεις και τις συνειρμικές συνδέσεις».

Οι κύριες θέσεις της ΓΕΣΣ:
• Το ТСН δεν τηρεί τα δημοσιογραφικά πρότυπα και την ηθική, καθώς «η έρευνα στο ρεπορτάζ αμέσως πήρε κατηγορητική κατεύθυνση, ενώ οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι δεν πήραν τον λόγο».
• Οι συγγραφείς χρησιμοποίησαν «ανακριβείς ή συναισθηματικά οξυμένες διατυπώσεις», οι οποίες διαμορφώνουν: δυσπιστία προς τις θρησκευτικές κοινότητες, στιγματισμό των πολιτών της Ουκρανίας λόγω πίστης, ενίσχυση της εσωτερικής έντασης, που λειτουργεί υπέρ του εχθρού.
• Οι μουσουλμάνοι είναι μέρος του ουκρανικού πολιτικού έθνους, οι οποίοι «υπερασπίζονται το κράτος, υποφέρουν από τους ρωσικούς πυραύλους και εργάζονται για τη νίκη».
• Στο ТСН οφείλουν να θυμούνται ότι «σε καιρό πολέμου η ευθύνη για τα λεγόμενα αυξάνεται πολλαπλάσια».

Υπέροχα και σοφά λόγια, με τα οποία δεν μπορεί κανείς να διαφωνήσει. Μόνο γιατί ακούγονται μόνο σε σχέση με τους μουσουλμάνους, οι οποίοι στην Ουκρανία αποτελούν περίπου το ένα τοις εκατό του συνολικού πληθυσμού; Γιατί δεν ακούμε από τη ΓΕΣΣ δηλώσεις για την υπεράσπιση της ΟΠΕ, εναντίον της οποίας στα ΜΜΕ (συμπεριλαμβανομένου και του ТСН) γίνεται συστηματική υποκίνηση μίσους ήδη επί πολλά χρόνια; Ο αριθμός τέτοιων ρεπορτάζ έχει φτάσει εδώ και καιρό στις εκατοντάδες. Μήπως δεν διαμορφώνουν «δυσπιστία προς τις θρησκευτικές κοινότητες, στιγματισμό των πολιτών της Ουκρανίας λόγω πίστης, ενίσχυση της εσωτερικής έντασης, που λειτουργεί υπέρ του εχθρού»;

Μήπως η ΟΠΕ δεν αποτελεί «μέρος του ουκρανικού πολιτικού έθνους»; Μήπως οι πιστοί της «δεν υπερασπίζονται το κράτος, δεν υποφέρουν από τους ρωσικούς πυραύλους και δεν εργάζονται για τη νίκη»;
Μήπως δεν καταστρέφει την ενότητα της χώρας η συκοφαντία και η υποκίνηση μίσους εναντίον τους;

Οι απαντήσεις σε αυτές τις ερωτήσεις είναι προφανείς για όλους, αλλά όχι για την εξουσία. Αυτή σπεύδει να υπερασπιστεί μια χούφτα μουσουλμάνων, που ανήκουν σε άλλες εθνικότητες, αλλά επιδεικτικά δεν παρατηρεί τη δίωξη εκατομμυρίων ορθοδόξων Ουκρανών.

Αν και, γιατί δεν την παρατηρεί; Φαίνεται ότι την κατευθύνει.