Στον Καναδά ο αριθμός των θυμάτων της ευθανασίας έφτασε τις 100 χιλιάδες ανθρώπους

Νοσοκομειακό κρεβάτι. Φωτογραφία: freepik

Την άνοιξη του 2026, ο αριθμός των πολιτών του Καναδά που έχασαν τη ζωή τους στο πλαίσιο του κρατικού προγράμματος ευθανασίας (MAID), έφτασε στο τραγικό σημείο των 100 χιλιάδων ανθρώπων. Όπως σημειώνει στο blog της η κοινωνική ακτιβίστρια Kelsey Sheren, αυτός ο αριθμός μαρτυρεί τη μετατροπή ενός εξαιρετικού μέτρου για ανίατα ασθενείς σε ρουτινιέρα διαδικασία, την οποία οι αρχές επιβάλλουν σε ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει στη δημοσίευσή του ο γιατρός Jonathan Edwards, η υποβοηθούμενη αυτοκτονία έγινε η πέμπτη σημαντικότερη αιτία θανάτου των Καναδών μετά τον καρκίνο, τις καρδιακές παθήσεις και τα ατυχήματα. Ο γιατρός υπογραμμίζει ότι το κρατικό σύστημα ουσιαστικά «νομιμοποίησε την εκτέλεση» θανατικών καταδικών για άτομα με αναπηρία ή κοινωνικοοικονομικά προβλήματα. Σύμφωνα με τα λόγια του, έναν από τους 20 θανάτους στη χώρα τώρα τον χρηματοδοτεί και τον πραγματοποιεί η κυβέρνηση.

Ιδιαίτερη ανησυχία για την κατάσταση εξέφρασαν στον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών. Στην έκθεση της Επιτροπής του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, στην οποία αναφέρεται η Kelsey Sheren, οι εμπειρογνώμονες απαίτησαν την άμεση κατάργηση του λεγόμενου «Track 2» - νομικού κενού για τη θανάτωση ανθρώπων των οποίων ο θάνατος δεν είναι προβλέψιμος. Η αντιπρόεδρος της επιτροπής Rosemary Kayess κατά τη διάρκεια των ακροάσεων στη Γενεύη έθεσε άμεσα στην καναδική αντιπροσωπεία το ερώτημα: «Πώς το Track 2 MAID δεν αποτελεί κρατικά χορηγούμενη ευθανασία;», υποδεικνύοντας σαφή σημάδια επιστροφής του συστήματος στις ιδέες της ευγονικής.

Παρά τη διεθνή κριτική, οι αρχές του Καναδά σχεδιάζουν από το 2027 να επεκτείνουν τη δράση του προγράμματος σε άτομα με ψυχικές διαταραχές. Ο γιατρός Edwards επίσης αναφέρει απαιτήσεις για τη νομιμοποίηση της θανάτωσης «βαριά ασθενών» νεογέννητων και την εισαγωγή νέων τεχνικών μέσων για αυτοκτονίες, όπως οι «διπλές» κάψουλες αζώτου Sarco για ζευγάρια.

Ως παράδειγμα συστημικής αποτυχίας στις πηγές παρουσιάζεται η ιστορία του 26χρονου Kiano Vafaeian από το Ontario, ο οποίος έπασχε από κατάθλιψη και διαβήτη. Η μητέρα του κατηγόρησε δημόσια τους γιατρούς ότι «εκπαίδευσαν» τον γιο της για να ανταποκρίνεται στα κριτήρια της ευθανασίας αντί να του παρέχουν ψυχολογική υποστήριξη και να τον βοηθήσουν να συνειδητοποιήσει την αξία της ζωής.

Νωρίτερα ο ΣΠЖ έγραψε ότι στον Καναδά μια γυναίκα υποβλήθηκε σε ευθανασία παρά τη θέλησή της μετά από αίτηση του συζύγου της.