Γιατί οι εγκληματίες δεν πρέπει να είναι ήρωες για τον λαό

Μαχητές του 201ου τάγματος Schutzmannschaft, που αποτέλεσε τη βάση για τον UPA. Φωτογραφία: κανάλι Telegram «Stary Sledopyt»

Ο Πολωνός πρόεδρος Κάρολ Ναβρότσκι αφαίρεσε από τον Ζελένσκι το παράσημο του Λευκού Αετού λόγω δοξασμού της UPA – ή ακριβέστερα, επειδή ένα από τα κέντρα ειδικών επιχειρήσεων των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας ονομάστηκε προς τιμήν των «ηρώων της UPA». Σύμφωνα με τον Ναβρότσκι, «τα γεγονότα είναι ότι τουλάχιστον 100.000 Πολωνοί πολίτες δολοφονήθηκαν από την UPA στη Βολυνία, στην Ανατολική Γαλικία, στην περιοχή του Λούμπλιν και στην Υποκαρπαθία, απλώς και μόνο επειδή ήταν Πολωνοί, Εβραίοι ή εκπρόσωποι άλλων μειονοτήτων. Ανάμεσα στα θύματα ήταν κάτοικοι χωριών και πόλεων, ολόκληρες οικογένειες, γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένοι».

«Δεν ήταν στρατιώτες στο πεδίο της μάχης. Ήταν αδύναμοι άμαχοι. Δολοφονήθηκαν με αγριότητα και σκληρότητα», δήλωσε ο πρόεδρος της Πολωνίας. Έδωσε να εννοηθεί ότι, δοξάζοντας την UPA, η Ουκρανία μπορεί να ξεχάσει την ένταξή της στην ΕΕ:
«Στην ευρωπαϊκή οικογένεια δεν επιτρέπεται να δοξάζονται ληστές και δολοφόνοι που σκότωναν γυναίκες και παιδιά».

Ο Ναβρότσκι επισήμανε επίσης ότι «οι κόκκινες και μαύρες σημαίες του Μπαντέρα δεν έχουν θέση στον πολωνικό δημόσιο χώρο».

Στους πολιτικούς κύκλους της Ουκρανίας επικρατεί αναταραχή: ήδη εμφανίστηκαν δεκάδες αγανακτισμένες δηλώσεις, ενώ ο επικεφαλής του Γραφείου του Προέδρου Μπουντάνοφ, ο υπουργός Εξωτερικών Σιμπίγκα και ο πρεσβευτής στην Πολωνία Μπόντναρ ανακοίνωσαν ότι, σε ένδειξη διαμαρτυρίας, επιστρέφουν στην Πολωνία τα παράσημα που τους είχαν απονεμηθεί.

Σχεδόν σε όλες τις δηλώσεις αναφέρεται ότι η απόφαση του Ναβρότσκι αποτελεί δήθεν εκδήλωση ασέβειας προς το ουκρανικό κράτος και ολόκληρο τον ουκρανικό λαό. Ο επικεφαλής του Λαϊκού Ρουχ, Αντρέι Κορνάτ, υπενθύμισε τις «συμφιλιωτικές» λειτουργίες Πολωνών από τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και Ουκρανών ουνιτών. Σε αυτές ο επικεφαλής της UGCC Σβιατοσλάβ Σεβτσούκ είχε εκφωνήσει επανειλημμένα τον εξής τύπο: «Δεχθείτε αυτά τα λόγια εκ μέρους της ουκρανικής εκκλησίας και του ουκρανικού λαού: συγχωρούμε και ζητούμε συγχώρεση».

Και εδώ τίθεται το ερώτημα: τι σχέση έχει με αυτό ολόκληρος ο ουκρανικός λαός; Γιατί πρέπει να ζητά συγχώρεση για τα εγκλήματα συγκεκριμένων ανθρώπων; Άλλωστε ο Κάρολ Ναβρότσκι επεσήμανε ότι η θέση του «δεν στρέφεται κατά του ουκρανικού λαού»· οι Πολωνοί απαιτούν μόνο να αναγνωριστούν τα εγκλήματα της UPA και να σταματήσει ο δοξασμός τους.

Εδώ είναι σημαντικό να διευκρινιστεί: τα τελευταία χρόνια η ουκρανική εξουσία επιδιώκει να παρουσιάσει τα μέλη της UPA ως ήρωες για όλους τους Ουκρανούς. Αλλά ρωτήθηκαν ποτέ οι ίδιοι οι Ουκρανοί; Συμφωνούν να θεωρούν ήρωές τους ανθρώπους που κατά πλειοψηφία υπηρέτησαν τους ναζί στα τάγματα «Roland», «Nachtigall», SS «Galizien», καθώς και στην υποστηρικτική αστυνομία του Χίτλερ; Οι οποίοι εν ψυχρώ δολοφονούσαν παιδιά, γυναίκες και ηλικιωμένους; Ναι, αγωνίστηκαν για μια ανεξάρτητη Ουκρανία – αλλά δικαιολογεί ο σκοπός τέτοια φρικτά μέσα;

Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα του Σαββάτου – την επόμενη ημέρα από την αμφιλεγόμενη απόφαση του Ναβρότσκι – ακούγονταν τα εξής λόγια:
«Καὶ πᾶς ὁ ἀκούων μου τοὺς λόγους τούτους καὶ μὴ ποιῶν αὐτοὺς ὁμοιωθήσεται ἀνδρὶ μωρῷ, ὅστις ᾠκοδόμησεν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἐπὶ τὴν ἄμμον· καὶ κατέβη ἡ βροχὴ καὶ ἦλθον οἱ ποταμοὶ καὶ ἔπνευσαν οἱ ἄνεμοι καὶ προσέκοψαν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπεσε, καὶ ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς μεγάλη» (Ματθ. 7:26–27).

Τι μπορεί να περιμένει ένα κράτος που θεμελιώνεται στο αίμα και τη βία; Η απάντηση είναι μάλλον περιττή.
Ο Χριστός μάς υπενθυμίζει διαρκώς. Το κυριότερο είναι να ακούμε και να μην αγνοούμε τα λόγια Του.