Η δεκαετία της Πανουκρανικής Λιτανείας
Πανουκρανική Λιτανεία 2016. Φωτογραφία: СПЖ
Ακριβώς δέκα χρόνια πριν, στο Κίεβο ολοκληρώθηκε η Πανουκρανική Λιτανεία για την Ειρήνη. Σχεδόν έναν μήνα δύο φάλαγγες – από τη Λαύρα του Σβιατογκόρσκ και την Ποτσάεφσκαγια Λαύρα – διέσχισαν ολόκληρη τη χώρα για να ενωθούν σε κοινή προσευχή στο Βολοντίμιρσκα Χόρκα. Ήδη τότε οι προσκυνητές αντιμετώπιζαν ναρκοθετημένους δρόμους, κλειστές εισόδους σε πόλεις και επιθέσεις από ριζοσπάστες.
Όμως οι πιστοί έφτασαν στον προορισμό τους. Ογδόντα χιλιάδες άνθρωποι βάδισαν στο κέντρο του Κιέβου προς τη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου, και μαζί με εκείνους που τους υποδέχτηκαν έξω από τα τείχη της μονής – περίπου εκατό χιλιάδες.
Σήμερα κοιτάμε αυτά τα πλάνα με μικτά συναισθήματα: η Λαύρα αφαιρέθηκε, οι λιτανείες απαγορεύτηκαν ουσιαστικά, η Εκκλησία διώκεται.
Αλλά ο Χριστός μας είπε: «Μη φοβού, μικρόν ποίμνιον· ότι ηυδόκησεν ο Πατήρ υμών δούναι υμίν την βασιλείαν». Και πρέπει να θυμόμαστε: πάνω από τα πιο σκοτεινά σύννεφα ο ήλιος λάμπει πάντα. «Χριστόν ιδείν τον Ήλιον της δικαιοσύνης, πάσι ζωήν ανατέλλοντα».
Σχετικά με την κατάσταση στη Λαύρα του Σβιατοχίρσκ
Μετά τη δολοφονία του μοναχού Βαρσανούφιου και την απόπειρα δολοφονίας άλλων δύο κατοίκων της μονής, πολλοί πατριώτες δήλωσαν ότι αυτό το έγκλημα διαπράχθηκε από εχθρικούς δολιοφθορείς.
Είσαι ευτυχισμένος; Τότε γιατί να αλλάξει κάτι;
Η έρευνα του KMIS φαίνεται να λέει στις αμερικανικές αρχές: κοιτάξτε, οι Ουκρανοί είναι ευχαριστημένοι με αυτόν τον τρόπο ζωής. Δεν είναι απλώς ικανοποιημένοι με τα πάντα, είναι ευτυχισμένοι. Δεν χρειάζονται καμία ειρήνη, γιατί να αλλάξει κάτι;
ΠΕΟ στη Λαύρα: όταν «αντί για χορωδία τραγουδάει το μαγνητόφωνο»
Οι ενορίτες διώχθηκαν από τη Λαύρα, οι μοναχοί δεν επιτρέπεται να εισέλθουν στους ναούς. Αντ' αυτού υπάρχει μια χούφτα «μοναχών» της ΠΕΟ.
Η δολοφονία στο Σβιατοχίρσκ για την οποία δεν επιτρέπεται να μιλάμε
Η λογική υπαγορεύει ότι ο Ζελένσκι ενημερώθηκε για τη δολοφονία του μοναχού την ίδια μέρα.
Τραγωδία στη Λαύρα του Σβιατογκόρσκ: ομολογία πίστεως ή όχι;
Οι δολοφόνοι ήρθαν στο μοναστήρι και, ακούγοντας ως απάντηση «Δόξα στον Κύριο και Θεό μας», άρχισαν να σκοτώνουν. Σημαντικό είναι ότι στα θύματα δινόταν επιλογή: μπορούσαν να απαντήσουν «σωστά» και να αποφύγουν την εκτέλεση.