Ποιος κατέστρεψε και ποιος ανέστησε τη Λαύρα: το βίντεο του Υπουργείου Πολιτισμού αποκάλυψε κατά λάθος την αλήθεια
Εορτασμός του Πάσχα στη Λαύρα, 2018. Φωτογραφία: υπηρεσία Τύπου της ΟΟΕ
Το Υπουργείο Πολιτισμού, με αφορμή την εκατονταετία του καταφυγίου-μουσείου «Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου», ξεκίνησε έναν κύκλο προπαγανδιστικών βίντεο. Σε αυτά οι υπάλληλοι του καταφυγίου παρουσιάζονται ως σωτήρες της Λαύρας, που διέσωσαν για τους ανθρώπους τους ναούς και τα εκκλησιαστικά κειμήλια.
Μεταξύ άλλων, δημοσιεύθηκε σχόλιο του συνταξιούχου Βασίλι Πέτροβιτς, ο οποίος εργάστηκε για αρκετές δεκαετίες στο καταφύγιο, μεταξύ άλλων ως φύλακας του καθεδρικού ναού της Κοιμήσεως. Τι ακριβώς είπε;
«Όταν ήρθα εδώ να εργαστώ, όλα ήταν κατεστραμμένα, όλα ήταν συντρίμμια, μέσα δεν υπήρχε ούτε μία εικόνα, ούτε δάπεδα – τίποτα. Στο διάστημα που εργάζομαι εδώ, στη Λαύρα έγιναν πολλές αλλαγές. Ιδιαίτερα φάνηκε αυτό στους ανθρώπους: πώς γίνονταν όλο και περισσότεροι, πώς όλα βελτιώνονταν, πώς όλα ομορφαίνανε».
Γεννιέται το ερώτημα: από ποιον στην αρχή «όλα καταστράφηκαν» και με τις προσπάθειες ποιου μετά «όλα ομορφαίνανε»;
Υπενθυμίζουμε ότι το σημερινό καταφύγιο-μουσείο παρουσιάζει τον εαυτό του ως διάδοχο της σοβιετικής «Μουσειακής Πολιτείας», στην οποία τα λείψανα των οσίων εκτίθενταν ως εκθέματα, οι ναοί μετατρέπονταν σε μουσεία αθεΐας και στα ιερά βήματα έφτιαχναν αποχωρητήρια. Ακριβώς από το καταφύγιο-μουσείο το 1988 η Εκκλησία παρέλαβε ναούς και κελιά σε ελεεινή, μισογκρεμισμένη κατάσταση. Σε εκκλησιαστικές πηγές μπορεί κανείς να βρει πολλές φωτογραφίες «πριν και μετά» – εκεί τα πάντα φαίνονται με τα ίδια μας τα μάτια.
Προκύπτει, λοιπόν, ότι πριν από την παράδοση των ναών στην Εκκλησία όλα ήταν κατεστραμμένα και συντετριμμένα, ενώ επί Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟΟΕ) αναστηλώθηκαν. Τώρα όμως όλα επιστρέφουν στα παλιά τους.
Στα λόγια του Βασίλι Πέτροβιτς υπάρχει και ένα ακόμη σημαντικό σημείο: τονίζει ότι μετά την αναστήλωση της μονής οι άνθρωποι στη Λαύρα γίνονταν όλο και περισσότεροι. Και προφανώς δεν πρόκειται για επισκέπτες του μουσείου, αλλά για ενορίτες των ναών της Λαύρας.
Σήμερα η Λαύρα μετατρέπεται και πάλι σε έρημο μουσείο – μόνο που τώρα δεν είναι σοβιετικό, αλλά ουκρανικό. Και το πότε οι σημερινοί ωραιότατοι ναοί θα καταλήξουν ξανά σε ερείπια είναι μόνο ζήτημα χρόνου.
Διαβάστε επίσης
Δημοσίευση από το Τερνόπιλ για τον Πρ Покров: αποτυχία της μεταρρύθμισης του ημερολογίου;
Το νέο ημερολόγιο, που εισήγαγαν η ΟΕΟ και η ΟΕΕ με την υποστήριξη των αρχών, δεν γίνεται δεκτό από σημαντικό μέρος των πιστών.
Επωμίδες ή ράσο: ποιος γράφει το σενάριο για τους «μαχητές» κατά της ΟΟΔΕ;
Όλα δείχνουν ότι τόσο ο Βελιάρ όσο και ο Πσενίτσνι είναι απλοί εκτελεστές ξένου σεναρίου. Το ερώτημα είναι ένα: ο σεναριογράφος φορά επωμίδες ή ράσο;
Να σκοτώσεις έναν άνθρωπο πριν από τη γέννηση επιτρέπεται, μετά τη γέννηση — όχι. Γιατί;
Τα παιδιά είναι το πιο προνομιούχο τμήμα της κοινωνίας. Και ταυτόχρονα, σε αυτήν ακριβώς την κοινωνία επιτρέπεται επίσημα να σκοτώνονται παιδιά — και μάλιστα μαζικά.
Βράβευση των απογόνων των μπολσεβίκων στη Λαύρα
Ακριβώς επί εποχής του καταστήματος-μουσείου στη Λαύρα εξευτελίζονταν τα λείψανα των οσίων, οργανώθηκε στους ναούς μουσείο αθεΐας, ενώ στα ιερά βήματα τοποθετήθηκαν τουαλέτες.
«Εκφυλισμένα» και «ηλίθια ζώα»: οι αντίπαλοι της UOC έφτασαν μέχρι τα παιδιά
Οι ιστορικοί, μελετώντας την εποχή μας, θα απορούν: πώς μπορούσαν τόσο μικροί, κακόβουλοι και ασήμαντοι άνθρωποι να καθορίζουν για τόσο καιρό την πληροφοριακή πολιτική μιας τεράστιας χώρας;
Η δολοφονία ιερέα στην Πολωνία – ο Ζελένσκι τη βλέπει, τον μοναχό στο Σβιατογκόρσκ – όχι
Γιατί ο Ζελένσκι αντιδρά τόσο συναισθηματικά και αστραπιαία στη δολοφονία ενός Καθολικού κληρικού και σιωπά παντελώς για τη δολοφονία ενός Ορθόδοξου μοναχού;