Η Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία εγκαταλείπει το πλοίο. Πώς θα ενεργήσει η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας?

Σεβτσούκ και Ντουμένκο. Φωτογραφία: ΠЦУ

Ο επικεφαλής των Ουνιτών Σεβτσούκ ουσιαστικά κατηγόρησε τη δομή του Ντουμένκο για καταλήψεις ναών και (κυρίως) – για την επιδίωξη να γίνει κρατική εκκλησία. Λίγο πριν από αυτό, ο Σεβτσούκ υποστήριξε τις διαδηλώσεις κατά της εξουσίας, δηλώνοντας ότι ο νόμος 12414 κατά του НАБУ/ΣΑΠ «υπονόμευσε την εμπιστοσύνη του λαού στην εξουσία και των διεθνών εταίρων στην Ουκρανία». Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι δηλώσεις συνδέονται μεταξύ τους.

Η Ουκρανική Ελληνοκαθολική Εκκλησία (ΟυΓΚΕ) δεν στηρίζεται πλέον στην εξουσία του Ζελένσκι. Κατά συνέπεια – αρχίζει να επικρίνει την ΠΟΕ για το «κρατικό» αυλικό καθεστώς υπό την τρέχουσα εξουσία, και ακόμη και για τη βία κατά της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (ΟυΟΕ). Και υπάρχει λόγος για κριτική. Την τελευταία εβδομάδα, ο Ντουμένκο είχε συναντήσεις με 6 (!) πρέσβεις και διπλωμάτες. Στην πραγματικότητα, ο επικεφαλής της ΠΟΕ εκτελεί το έργο ενός από τους επικεφαλής του Υπουργείου Εξωτερικών. Όσο για τις καταλήψεις ναών της ΟυΟΕ από τους υποστηρικτές του Ντουμένκο, δεν χρειάζεται να μιλήσουμε – υπάρχουν πολλά γεγονότα.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ουνίτες θα ήθελαν οι ίδιοι να βρεθούν στη θέση της κρατικής εκκλησίας, αλλά ο Ζελένσκι προτίμησε την ΠΟΕ. Γι' αυτό ο Σεβτσούκ ποντάρει στην αλλαγή εξουσίας. Λαμβάνοντας υπόψη τις ισχυρές σχέσεις των Ουνιτών με τους «διεθνείς εταίρους» και την εμπειρία οργάνωσης των Μαϊντάν το 2004 και το 2013/2014, το μήνυμα για τον Ζελένσκι και τον Ντουμένκο είναι περισσότερο από σοβαρό. Αρκεί να θυμηθούμε ότι, σύμφωνα με τον μητροπολίτη της ΟυΓΚΕ Μπόρις Γκουντζιάκ, οι μισοί από τους διαδηλωτές στο Ευρωμαϊντάν ήταν Ελληνοκαθολικοί.

Δημιουργείται η εντύπωση ότι οι «διεθνείς εταίροι» έχουν λάβει κάποια απόφαση για την τρέχουσα εξουσία, και ο Σεβτσούκ το έμαθε.

Ο Ντουμένκο και ο Ζόρια προς το παρόν σιωπούν και περιμένουν. Προφανώς, υπολογίζουν ότι ακόμη και αν αλλάξουν τα πρόσωπα στα κυβερνητικά γραφεία, οι πόρτες των ίδιων των γραφείων θα παραμείνουν ανοιχτές γι' αυτούς. Προφανώς, στις ίδιες πόρτες ελπίζουν και στην ΟυΓΚΕ.

Προφανώς, οι στίχοι των Ψαλμών «μην εμπιστεύεστε στους άρχοντες, στους γιους των ανθρώπων» δεν πείθουν την ηγεσία της ΠΟΕ και της ΟυΓΚΕ. Η προτεραιότητά τους – ο αγώνας για το καθεστώς της «κρατικής εκκλησίας». Σε κάθε περίπτωση, τον Ζελένσκι, όπως φαίνεται, δεν θα τον υποστηρίξουν ούτε οι μεν ούτε οι δε.

Αφαιρεθέν παράσημο του Ζελένσκι: ποιοι πρέπει να είναι οι ήρωες των Ουκρανών;

Τα τελευταία χρόνια, η ουκρανική εξουσία επιδιώκει να παρουσιάσει τα μέλη της ΟΥΝ-ΥΠΑ ως ήρωες για όλους τους Ουκρανούς.

Σταυροφορίες – απαγορεύονται, γκέι παρελάσεις – επιτρέπονται

Η εξουσία «σέβεται τα δικαιώματα, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια» πάρα πολλών: Εβραίων, οπαδών της ποπ και ροκ μουσικής, και τώρα ιδού – ομοφυλοφίλων. Οι Ορθόδοξοι όμως δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτόν τον κατάλογο.

Χτύπημα στη Λαύρα: ποιες θα είναι οι συνέπειες;

Κανείς δεν λέει ότι η επίθεση στη Λαύρα, την κληρονομιά της Θεοτόκου, – είναι ένα υπερβολικό επίπεδο παραλογισμού, όταν ο πόλεμος, έχοντας ήδη καταστρέψει εκατοντάδες ορθόδοξους ναούς, ήρθε στην ίδια την καρδιά της Ορθοδοξίας μας.

Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Εάν η επίθεση των Ρώσων κατά της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»

Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.

Αυλικές ομολογίες της Ουκρανίας: συνείδηση ή ΛΟΑΤΚΙ+;

Οι «Μοσχοβίτες παπάδες» θα στιγματίζονται όχι μόνο για την άρνησή τους να μεταβούν στην ΠΕΥ, όχι μόνο για το ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά και για την «ομοφοβία».