Βράβευση των απογόνων των μπολσεβίκων στη Λαύρα
Ακριβώς επί εποχής του καταστήματος-μουσείου στη Λαύρα εξευτελίζονταν τα λείψανα των οσίων, οργανώθηκε στους ναούς μουσείο αθεΐας, ενώ στα ιερά βήματα τοποθετήθηκαν τουαλέτες.
Ο Σεργκέι Ντουμένκο τέλεσε στη Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου «δέηση» για τα 100 χρόνια του σοβιετικού καταστήματος-μουσείου, ενώ βράβευσε και τους σημερινούς διευθυντές του.
Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, τις δεκαετίες του 1920 και του 1930
«με την πρόνοια του Θεού το μουσείο-κατάστημα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της μοναδικής πνευματικής και πολιτιστικής κληρονομιάς της Λαύρας και συνέβαλε στην αποκατάστασή της στη σύγχρονη εποχή».
Ο Ντουμένκο διαβεβαιώνει ότι οι μουσειακοί διέσωσαν το μοναστήρι «από την τελική καταστροφή την εποχή των μπολσεβίκικων διωγμών».
Ας δοκιμάσουμε τώρα να χρησιμοποιήσουμε τη λογική.
Πριν οι μπολσεβίκοι εκδιώξουν από τη Λαύρα τους μοναχούς και τους πιστούς, δεν υπήρχε καμία ανάγκη για «διατήρηση της κληρονομιάς της Λαύρας». Όπως επί πολλούς αιώνες, η αδελφότητα του μοναστηριού φρόντιζε τον χώρο, διατηρούσε την ευπρέπεια των ενεργών ναών, έχτιζε νέους, δεχόταν προσκυνητές. Τι συνέβη λοιπόν πριν από 100 χρόνια;
Όλα αυτά σταμάτησαν, γιατί εμφανίστηκε η «Πανουκρανική Μουσειακή Πολιτεία», που αργότερα μετονομάστηκε σε κατάστημα-μουσείο «Λαύρα των Σπηλαίων του Κιέβου». Οι μοναχοί εκδιώχθηκαν. Άλλους τους εξόρισαν, άλλους τους εκτέλεσαν.
Και οι υπάλληλοι αυτού του καταστήματος-μουσείου δεν ήταν καθόλου κάποιοι «σωτήρες» των αγίων τόπων από τους μπολσεβίκους. Ήταν οι ίδιοι οι μπολσεβίκοι.
Ακριβώς επί εποχής του καταστήματος-μουσείου στη Λαύρα εξευτελίζονταν τα λείψανα των οσίων, οργανώθηκε στους ναούς μουσείο αθεΐας, ενώ στα ιερά βήματα τοποθετήθηκαν τουαλέτες.
Φυσικά, δεν ήταν όλοι οι υπάλληλοι βλάσφημοι. Όμως καθ' όλη τη διάρκεια της σοβιετικής εποχής το κατάστημα-μουσείο υπήρξε μέρος του άθεου ολοκληρωτικού συστήματος.
Απόδειξη γι' αυτό είναι η φρικτή κατάσταση στην οποία το κράτος παρέδωσε το 1988 τους ναούς της Λαύρας στην Εκκλησία. Και όχι το κατάστημα-μουσείο, αλλά οι μοναχοί και οι πιστοί της ΟΟΕ αποκατέστησαν και διέσωσαν τα ιερά της Λαύρας, τα οποία σήμερα χρησιμοποιεί η οργάνωση του Σεργκέι Ντουμένκο.
Υπό αυτές τις συνθήκες, η βράβευση των σημερινών διευθυντών του καταστήματος-μουσείου μοιάζει με χλευασμό. Όπως και οι προκάτοχοί τους, οι σημερινοί μουσειακοί απαλλοτριώνουν ναούς και διώχνουν μοναχούς, μόνο που το κάνουν κάτω από άλλα συνθήματα.
Μετά από ένα τέτοιο επετειακό γεγονός, δεν θα μας εκπλήξει αν την επόμενη φορά ο Ντουμένκο αποκαλέσει τους μπολσεβίκους αληθινούς σωτήρες του μοναστηριού, επειδή ακριβώς αυτοί έδιωξαν από τη Λαύρα τους ανθρώπους της Εκκλησίας του «ρωσικού κόσμου».
