Διεξάγεται εξέταση στην ομιλητική (την τέχνη του κηρύγματος). Ο σπουδαστής του σεμιναρίου ανεβαίνει στην έδρα, σιωπά για πολύ, κοιτάζει την επιτροπή και τέλος ρωτάει παθητικά:
- Αδελφοί και αδελφές! Ξέρετε τι θέλω να σας πω;
Όλοι χορωδιακά:
- Δεν ξέρουμε!
- Λοιπόν, δεν υπάρχει τίποτα να κρίνω, - λέει ο σπουδαστής και φεύγει.
Τον επιστρέφουν: «Δοκιμάστε ξανά». Αυτός πάλι στην έδρα:
- Ξέρετε τι θέλω να σας πω;
Όλοι, αποφασίζοντας να παίξουν το παιχνίδι:
- Ξέρουμε!
- Λοιπόν, αφού ξέρετε, δεν έχω τίποτα να διηγηθώ, - απαντάει ο εύστροφος φοιτητής και πάλι κατευθύνεται προς την έξοδο.
Ο καθηγητής, γελώντας: «Τελευταία προσπάθεια!». Ο σπουδαστής για τρίτη φορά:
- Ξέρετε τι θέλω να σας πω;
Το μισό ακροατήριο φωνάζει: «Ξέρουμε!», το άλλο μισό: «Δεν ξέρουμε!».
Ο σπουδαστής, χωρίς να χάσει την ψυχραιμία του:
- Τέλεια. Ας πουν αυτοί που ξέρουν σε αυτούς που δεν ξέρουν. Κι εγώ είμαι ελεύθερος!