Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αρνήθηκε τη διδασκαλία, στην οποία η Θεοτόκος ονομαζόταν συνλυτρώτρια.

4 Νοεμβρίου 2025 το Βατικανό δημοσίευσε το έγγραφο Mater Populi fidelis («Μητέρα των πιστών»), που προετοιμάστηκε από το βατικανό τμήμα για θέματα διδασκαλίας και εγκρίθηκε από τον πάπα Λέοντα XIV.

Στο κείμενο απορρίπτεται επίσημα η προηγουμένως διαδεδομένη στην καθολική κοινότητα διδασκαλία για την Παναγία ως «συνεξαγοράστρια», η οποία, όπως τονίζεται, αντιβαίνει στο δόγμα της αποκλειστικότητας της Εξαγοράς από τον Χριστό.

Στο έγγραφο αναφέρεται ότι ο στόχος της Νότας είναι να αποκαταστήσει τη θεολογική ισορροπία μεταξύ της μοναδικής μεσολάβησης του Χριστού και της συμμετοχής της Μαρίας στο έργο της σωτηρίας. Οι συγγραφείς τονίζουν ότι η έκφραση Co-redemptrix («Συνεξαγοράστρια») δεν αντικατοπτρίζει την αληθινή διδασκαλία της ΡΚΚ και «μπορεί να επισκιάσει τον μοναδικό σωτήριο ρόλο του Χριστού».

«Η Παρθένος ποτέ δεν ήθελε να λάβει από τον Ιησού κανέναν τίτλο. Δεν ζήτησε να γίνει κβασι-εξαγοράστρια ή συνεξαγοράστρια: όχι. Υπάρχει μόνο ένας Εξαγοραστής, και αυτός ο τίτλος δεν μπορεί να επαναληφθεί», αναφέρει το έγγραφο τα λόγια του πάπα Φραγκίσκου.

Η διδασκαλία για τη «συνεξαγοράστρια» συζητήθηκε ενεργά στη καθολική θεολογία κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα και ακόμη εξετάστηκε ως πιθανό νέο μαριανό δόγμα μαζί με την Άμωμη Σύλληψη και την Κοίμηση. Ο Πάπας Ιωάννης Παύλος Β' χρησιμοποίησε την έκφραση «συνεξαγοράστρια» στις ομιλίες και τα μηνύματά του επτά φορές, ωστόσο αυτή η έννοια δεν απέκτησε ποτέ επίσημο δογματικό καθεστώς.

Η Δεύτερη Σύνοδος του Βατικανού (1962–1965) αρνήθηκε να συμπεριλάβει αυτόν τον όρο στα επίσημα κείμενα, και η ΡΚΚ στο νέο έγγραφο επιβεβαίωσε: αυτή η διδασκαλία είναι θεολογικά λανθασμένη.

Στη Νότα τονίζεται ότι η αληθινή τιμή προς την Θεοτόκο δεν συνίσταται στην απονομή σε Αυτήν εξαγοραστικής λειτουργίας, αλλά στην αναγνώρισή Της ως Μητέρας των πιστών και πρώτης μαθήτριας του Χριστού, η οποία «συμβάλλει στη σωτηρία μέσω της πίστης και της υπακοής, αλλά όχι ως ίση προς τον Εξαγοραστή».

Προηγουμένως, η СПЖ έγραψε ότι στη Ρώμη παρουσιάστηκε ένα βιβλίο για το «παπικό αξίωμα» της Κωνσταντινούπολης και το ουκρανικό σχίσμα.