Η απαγόρευση στη λειτουργία του μητροπολίτη Τιχίκου είναι παράνομη, – δικηγόρος

Η απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Κυπριακής Ορθόδοξου Εκκλησίας για την επιβολή «αργίας» (αποστράτευσης από τη λειτουργία) σε βάρος του κανονικού μητρopolίτη Πάφου Τυχικού είναι παράνομη, αντικανονική και αντίθετη προς το Καταστατικό της Εκκλησίας, αναφέρεται σε εκτενή νομικο-κανονική γνωμάτευση, δημοσιευμένη στο aktines.blogspot.com.

Όπως τονίζεται στο έγγραφο, δεν πρόκειται για διαδικαστικά λάθη, αλλά για απόφαση που εξ αρχής στερείται κανονικής, νομικής και θεσμικής νομιμότητας. Η Σύνοδος, ουσιαστικά, εφάρμοσε στον αρχιερέα ποινή χωρίς δίκη, χωρίς προσαγωγή κατηγοριών και χωρίς τήρηση των στοιχειωδών αρχών του εκκλησιαστικού δικαίου.

Στη δήλωση αναφέρεται ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία ισχύει αμετάβλητα η αρχή: καμία ποινή δεν μπορεί να επιβληθεί χωρίς προηγούμενη κανονική δίκη.

Σε αυτό υποδεικνύουν άμεσα: ο 74ος Αποστολικός κανόνας, που απαιτεί εξέταση των κατηγοριών παρουσία του κατηγορουμένου και με παρουσία αποδείξεων· ο 75ος Αποστολικός κανόνας, που απαγορεύει την καταδίκη χωρίς πλήρη δικαιολόγηση· ο 6ος κανόνας της Β΄ Οικουμενικής Συνόδου, που προβλέπει αυστηρά καθορισμένη δικαστική διαδικασία.

Στην περίπτωση του μητροπολίτη Τυχικού δεν υπήρξε καμία κανονική δίκη: δεν υπήρξε κατηγορητήριο, δεν υπήρξαν ακροάσεις και δεν υπήρξε τελική δικαστική απόφαση. Η «επιτροπή» που δημιουργήθηκε από τη Σύνοδο δεν είναι εκκλησιαστικό δικαστήριο και δεν μπορεί να θεωρηθεί ως όργανο εξουσιοδοτημένο να εξετάζει υποθέσεις αρχιερέων.

Στο έγγραφο τονίζεται ότι η απαγόρευση στη λειτουργία κατά τη φύση της είναι κανονική ποινή, καθώς στερεί τον επίσκοπο από τη δυνατότητα να ασκεί αρχιερατική λειτουργία.

Συνεπώς, η απαγόρευση δεν μπορεί να εφαρμοστεί προσωρινά, δεν μπορεί να έχει προληπτικό χαρακτήρα και δεν μπορεί να εισαχθεί χωρίς δικαστική απόφαση.

Οι προσπάθειες να παρουσιαστεί η αποστράτευση (απαγόρευση) του μητροπολίτη ως «διοικητική αναγκαιότητα» δεν εξαλείφουν την αντικανονικότητά της.

Επιπλέον, το Καταστατικό της Κυπριακής Εκκλησίας εγγυάται σε κάθε ιεράρχη το δικαίωμα να ακουστεί, εγγυάται το τεκμήριο της αθωότητας και την εξέταση των υποθέσεων αποκλειστικά στο πλαίσιο καθορισμένων διαδικασιών.

Κανένας κανόνας του Καταστατικού δεν επιτρέπει την αποστράτευση μητροπολίτη χωρίς δίκη, δεν επιτρέπει την απαγόρευση παραμονής στη δική του μητρόπολη, δεν προβλέπει φυσικό ή διοικητικό αποκλεισμό από εκκλησιαστικά κτίρια.

Έτσι, η ληφθείσα απόφαση είναι, από την άποψη του Καταστατικού της Κυπριακής Εκκλησίας, άκυρη και υπόκειται σε ακύρωση.

Χωριστά τονίζεται ότι το κανονικό δίκαιο της Εκκλησίας δεν έχει τιμωρητικό, αλλά θεραπευτικό χαρακτήρα. Ακόμη και με την παρουσία κατηγοριών πρέπει να τηρούνται η αναλογικότητα, η επιείκεια και η ποιμαντική ευθύνη.

Η εφαρμογή σκληρών μέτρων — πραγματική εξορία, αλλαγή κλειδαριών, περιορισμός πρόσβασης και προσφυγή σε κρατικές δομές — αντιτίθεται χονδρικά στο πνεύμα της εκκλησιαστικής λειτουργίας και προκαλεί σκάνδαλο μεταξύ των πιστών.

Στη γνωμάτευση επίσης αναφέρεται ότι ο μητροπολίτης Τυχικός ως πολίτης κατέχει δικαιώματα που προστατεύονται από το Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (άρθρα 6 και 8).

Με τη σειρά της, η στέρηση κατοικίας, πρόσβασης στον τόπο λειτουργίας και δημόσια ταπείνωση χωρίς δίκη μπορούν να θεωρηθούν ως παραβίαση του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, σεβασμού της ιδιωτικής ζωής και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Έτσι, αναφέρεται στο έγγραφο, σύμφωνα με τη νομική εκτίμηση, η απόφαση της Ιεράς Συνόδου της Κυπριακής Εκκλησίας για την αποστράτευση του μητροπολίτη Πάφου Τυχικού είναι αντικανονική, αντισυνταγματική, νομικά άκυρη, θεσμικά επικίνδυνη, καθώς δημιουργεί προηγούμενο αυθαιρεσίας και ηθικά απαράδεκτη.

Στο έγγραφο τονίζεται η ανάγκη άμεσης ακύρωσης της απαγόρευσης, αποκατάστασης του μητροπολίτη Τυχικού στα δικαιώματά του και επιστροφής της εκκλησιαστικής ζωής στο ρεύμα της κανονικής νομιμότητας.

«Χωρίς κανόνες δεν υπάρχει Εκκλησία — υπάρχει μόνο εξουσία», αναφέρεται στη γνωμάτευση.

Νωρίτερα το ΣΠЖ έγραψε ότι σύμφωνα με τα λόγια των δικηγόρων του μητροπολίτη Τυχικού, η έφεση στο Φανάρι αναστέλλει την απαγόρευση στη λειτουργία.