Τα χωριά Ποτιόμκιν του Σεργκέι Ντουμένκο

Τα μέλη και των τριών ναών της ΠΤΟ στο Νοβοβολίνσκ δημόσια ευχαρίστησαν τον δήμαρχό τους Β. Κάρπους για την παροχή μεταφοράς στο Βλαντιμίρ για τη «λειτουργία» του Σεργέι Ντουμένκο στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως που αφαιρέθηκε από την ΟΠΕ. Έτσι τα μέλη της ΠΤΟ αφελώς «πρόδωσαν» τον δήμαρχο, ο οποίος χρησιμοποίησε προϋπολογισμένα κονδύλια για την οργάνωση της «εικόνας» της πανλαϊκής υποστήριξης του Επιφανίου και της δομής του.

Επειδή οι άνθρωποι στη «λειτουργία» της 31ης Ιανουαρίου στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως ήταν πραγματικά αρκετοί, μπορούμε με βεβαιότητα να υποθέσουμε ότι οι αρχές οργάνωσαν μεταφορές όχι μόνο από το Νοβοβολίνσκ, αλλά και από άλλους οικισμούς της περιοχής. Και εδώ αναπόφευκτα προκύπτει το ερώτημα – γιατί να το κάνουν αυτό; Γιατί χάριν της άφιξης του Ντουμένκο να κλείνουν δρόμους; Άλλωστε ήδη την επόμενη μέρα, στην κυριακάτικη «λειτουργία» στον καθεδρικό ναό της Κοιμήσεως που αφαιρέθηκε από την ΟΠΕ στέκονταν όχι περισσότεροι από δέκα άνθρωποι.

Στην ιστορία υπάρχει ο μύθος για τα «χωριά του Ποτιόμκιν», όταν ο πρίγκιπας Ποτιόμκιν, συνοδεύοντας την Αικατερίνη Β' στην μόλις κατακτημένη Κριμαία, έχτισε στις πλευρές του δρόμου σπίτια και σκηνικά, που έπρεπε να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση της εποίκησης αυτών των γαιών. Σε αυτά τα σκηνικά για την ώρα της διέλευσης της αυτοκράτειρας έφερναν επίσης χωρικούς, υποσχόμενοί τους αμοιβή (δεν τους έδωσαν τίποτα). Στο τέλος, η Αικατερίνη έμεινε ικανοποιημένη, θεωρώντας ότι οι νέες κριμαϊκές ρωσικές γαίες ευημερούν.

Και εδώ το ερώτημα – ποιος είναι στο ρόλο της Αικατερίνης στην περίπτωση των «λειτουργιών» του Σεργέι Ντουμένκο; Άλλωστε και στο Βλαντιμίρ, και στις Τσερκάσι, και στη Μπέλαγια Τσέρκοβ και σε άλλους κατειλημμένους καθεδρικούς ναούς της ΟΠΕ, όπου πήγαινε ο Σεργέι Πετρόβιτς, τις πομπές του συνοδεύουν λεωφορεία με συγκεντρωμένους κομπάρσους. Φεύγει ο Ντουμένκο – φεύγουν και οι «χωρικοί του Ποτιόμκιν». Η πιο εμφανής κατάσταση στη Λαύρα του Κιέβου-Πετσέρσκ. «Λειτουργεί» ο Ντουμένκο στον ναό της Κοιμήσεως ή στον Τραπεζώνα – υπάρχουν άνθρωποι (όπως και λεωφορεία κάτω από τη Λαύρα). Δεν υπάρχει ο Ντουμένκο, – στις «λειτουργίες» της ΠΤΟ στέκονται 5-10 άνθρωποι.

Γνωρίζουμε ότι μέσα στην ίδια την ΠΤΟ, οι δυσαρεστημένοι με τη διακυβέρνηση του Σεργέι Ντουμένκο, τον αποκαλούν κρυφά με ένα γυναικείο παραμυθένιο όνομα. Αλλά ίσως πραγματικά πιστεύει ότι όλοι οι άνθρωποι που εμφανίζονται στις «λειτουργίες» του, είναι πραγματικοί ενορίτες αυτών των ναών; Σε αυτή την περίπτωση, το όνομα της Ρωσίδας αυτοκράτειρας θα του ταίριαζε περισσότερο.

О захвате в Одессе→Για την κατάληψη στην Οδησσό

Ο βανδαλισμός της ΟΕΥ κατά την κατάληψη ναών εκπλήσσει εδώ και καιρό με την παραλογή του.

Αφαιρεθέν παράσημο του Ζελένσκι: ποιοι πρέπει να είναι οι ήρωες των Ουκρανών;

Τα τελευταία χρόνια, η ουκρανική εξουσία επιδιώκει να παρουσιάσει τα μέλη της ΟΥΝ-ΥΠΑ ως ήρωες για όλους τους Ουκρανούς.

Σταυροφορίες – απαγορεύονται, γκέι παρελάσεις – επιτρέπονται

Η εξουσία «σέβεται τα δικαιώματα, την ελευθερία και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια» πάρα πολλών: Εβραίων, οπαδών της ποπ και ροκ μουσικής, και τώρα ιδού – ομοφυλοφίλων. Οι Ορθόδοξοι όμως δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτόν τον κατάλογο.

Χτύπημα στη Λαύρα: ποιες θα είναι οι συνέπειες;

Κανείς δεν λέει ότι η επίθεση στη Λαύρα, την κληρονομιά της Θεοτόκου, – είναι ένα υπερβολικό επίπεδο παραλογισμού, όταν ο πόλεμος, έχοντας ήδη καταστρέψει εκατοντάδες ορθόδοξους ναούς, ήρθε στην ίδια την καρδιά της Ορθοδοξίας μας.

Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Εάν η επίθεση των Ρώσων κατά της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»

Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.