Το Ραμαζάνι είναι πιο κοντά στην εξουσία από τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή;
Ζελένσκι και Μπουντάνοφ σε τζαμί κατά τη διάρκεια ιφτάρ. Φωτογραφία: ΓΕΣΣ
Στις 19 Φεβρουαρίου η Κρατική Υπηρεσία της Ουκρανίας για την Εθνοπολιτική συνεχάρη τους μουσουλμάνους για την έναρξη του Ραμαζανίου. Στις 2 Μαρτίου στη ΓΕΣΣ δημοσίευσαν συγχαρητήρια στους εβραίους για το Πουρίμ. Την ίδια ημέρα ο Βολοντίμιρ Ζελένσκι με τον επικεφαλής του ΟΠ Μπουντάνοφ ήρθαν στο τζαμί και δειπνήσαν με μουσουλμάνους στο ιφτάρ – ειδική λήψη τροφής κατά τη διάρκεια της νηστείας του Ραμαζανίου. Πριν από το ιφτάρ οι μουσουλμάνοι αναπέμπουν στον Αλλάχ προσευχή με ευχαριστία για τη νηστεία. Έτσι ήταν και αυτή τη φορά ο Ζελένσκι και ο Μπουντάνοφ μαζί με όλους άκουσαν την προσευχή του ιμάμη.
Και όλα αυτά είναι υπέροχα: στην Ουκρανία ζουν και εβραίοι, και μουσουλμάνοι, οι οποίοι αξίζουν να υποστηρίζει η κρατική εξουσία την πίστη τους. Μόνο που υπάρχει μια λεπτομέρεια. Στις 23 Φεβρουαρίου στους ορθοδόξους άρχισε η Μεγάλη Νηστεία – ειδικός προσευχητικός χρόνος, ο οποίος οδηγεί στο κύριο γεγονός του εκκλησιαστικού έτους – το Πάσχα. Ούτε ο Ζελένσκι, ούτε ο Γελένσκι με την Κρατική Εθνοπολιτική του δεν είπαν για τη νηστεία ούτε λέξη. Και δεν είναι αυτά τα «μοσχοβίτικα Χριστούγεννα» της 7ης Ιανουαρίου, τα οποία οι αρχές τα τελευταία χρόνια επιδεικτικά δεν παρατηρούν. Εδώ είναι διαφορετική κατάσταση: και τη Μεγάλη Νηστεία, και το Πάσχα μαζί με τους «μοσχάλιους» από την ΟΠΕ γιορτάζει και η υπερπατριωτική ΠΕΟ. Επιπλέον, εδώ και καιρό άρχισε η Μεγάλη Νηστεία και στους ουνίτες με τους καθολικούς, οι οποίοι με την ηγεσία της χώρας έχουν πολύ φιλικές σχέσεις.
Μήπως οι μουσουλμάνοι και οι εβραίοι, που στη χώρα είναι λίγο περισσότερο από ένα τοις εκατό του πληθυσμού, έγιναν προνομιούχα τάξη; Και η Ουκρανία θεωρείται χριστιανική χώρα.
Στην ΟΠΕ έχουν ήδη συνηθίσει στην εχθρότητα της εξουσίας. Ενώ για την ΠΕΟ με τους ουνίτες – αυτό είναι ένα κουδούνι. Προς το παρόν σιωπηλό, αλλά ανησυχητικό.
Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;
Εάν η επίθεση των Ρώσων κατά της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;
Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»
Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.
Αυλικές ομολογίες της Ουκρανίας: συνείδηση ή ΛΟΑΤΚΙ+;
Οι «Μοσχοβίτες παπάδες» θα στιγματίζονται όχι μόνο για την άρνησή τους να μεταβούν στην ΠΕΥ, όχι μόνο για το ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά και για την «ομοφοβία».
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί τους Ουκρανούς φορείς του «ρωσικού κόσμου»;
Ο Προκαθήμενος της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας έφτασε στο Βίλνιους για να παρουσιάσει τον νεοδιορισθέντα έξαρχο της Λιθουανίας – τον επίσκοπο Ταμίσου Παναρέτο.
Μάθημα για τη σύγχρονη Εκκλησία από τα βάθη των αιώνων
Ο Λεόντιος στερούνταν παντελώς της επιθυμίας να είναι «δικός τους» για τις τοπικές αρχές και τους ετεροδόξους.
Για το πώς η Σύνοδος της ΟΠΕ στη Θεοφάνεια «μετατράπηκε σε ανάρμοστη συγκέντρωση»
Όλες οι προσβολές κατά της Συνόδου – ότι δήθεν ήταν «συγκέντρωση», «βρωμιά», «αφρός» και άλλα – δεν στηρίζονται σε κανόνες ούτε σε γεγονότα, αλλά μόνο στα συναισθήματα των συγγραφέων τους.