Για τον αγώνα των μαθητών του Φιλαρέτου μετά τον θάνατό του

Ζόρια σε συνέντευξη Τύπου αφιερωμένη στην ΟΠΕ ΚΠ. Φωτογραφία: "Ουκρινφόρμ"

Και οι διαμάχες των μαθητών του Φιλαρέτου θα ήταν εσωτερική τους υπόθεση, αν δεν υπήρχε η συνεχής ισορροπία με τους εκκλησιαστικούς κανόνες.

Ίσως η πιο εκφραστική δήλωση από την ΠΕΟ – η μη αναγνώριση του επισκοπικού αξιώματος όλων όσων χειροτόνησε ο Φιλάρετος αφότου αναβίωσε το Κιεβικό του Πατριαρχείο το 2019. Συγκεκριμένα, στην επίσημη ιστοσελίδα της ΠΕΟ αναφέρεται ότι ο νέος «πατριάρχης» της ΟΠΕ ΚΠ Νικόδημος Κομπζάρ «δεν είναι καν αρχιερέας».

«Η ΠΕΟ δεν αναγνώριζε, δεν αναγνωρίζει και δεν θα αναγνωρίσει σε κανέναν το αξίωμα του επισκόπου, που παρασχέθη εκ μέρους της ΟΠΕ ΚΠ μετά τις 15 Δεκεμβρίου 2018. Συνεπώς, κανένα από τα πρόσωπα που τώρα προσπαθούν να ενεργήσουν εκ μέρους της ΟΠΕ ΚΠ, από κανονική άποψη δεν είναι αρχιερείς, και μέρος από αυτούς – δεν είναι καν κληρικοί», – αναφέρεται στο κείμενο.
Το ίδιο δήλωσε σε συνέντευξη Τύπου ο εκπρόσωπος της ΠΕΟ Ευστράτιος Ζωρυάς.

Δεν έχει νόημα να διαφωνήσουμε: ούτε ο Νικόδημος Κομπζάρ, ούτε άλλα μέλη της ΟΠΕ ΚΠ είναι κανονικοί αρχιερείς. Αλλά το πρόβλημα είναι ότι από την άποψη της ίδιας της ΠΕΟ όλα θα έπρεπε να είναι διαφορετικά.

Τον Κομπζάρ στις 15 Δεκεμβρίου 2019 «χειροτόνησαν» σε επίσκοπο ο Φιλάρετος και ο Ιωσάφ Σιμπάεφ. Εκείνη την εποχή είχαν ήδη έναν χρόνο που είχαν «αποκατασταθεί στο υπάρχον αξίωμα» από το Κωνσταντινουπολίτικο Πατριαρχείο. Ενώ τον Ζωρυά, τον Σεργέι Ντουμένκο και τους υπόλοιπους «ιεράρχες» της ΠΕΟ ο Φιλάρετος τους είχε χειροτονήσει νωρίτερα, ενώ βρισκόταν υπό αναθεματισμό και χωρίς αξίωμα. Και αυτόν τον αναθεματισμό τον αναγνώριζαν όλοι, συμπεριλαμβανομένου του Πατριάρχη Βαρθολομαίου.

Δηλαδή, όλοι όσους «χειροτόνησε» ο Φιλάρετος μετά τη νομιμοποίησή του από το Φανάρι, έχουν πολύ περισσότερα δικαιώματα να ονομάζονται κανονικοί ιεράρχες, από τους ίδιους τους «ιεράρχες» της ΠΕΟ. Φυσικά, μόνο από την άποψη της Κωνσταντινούπολης, και των Εκκλησιών που αναγνώρισαν τις αποφάσεις της για τον Φιλάρετο. Και γι' αυτό οι προσπάθειες της ηγεσίας της ΠΕΟ να φουσκώνει τα μάγουλα και να παριστάνει τους υπερασπιστές των κανόνων, φαίνονται και αστείες και λυπηρές

Ξεχωριστά πρέπει να σημειωθεί το απέραντο επίπεδο χειραγώγησης της ΠΕΟ στις δηλώσεις, ότι τάχα ο Φιλάρετος ήταν εναντίον του να υπάρχει η ΟΠΕ ΚΠ μετά τον θάνατό του. Δήθεν, επειδή δεν έκανε σχετική ξεχωριστή δήλωση, σήμαινε ότι ήθελε τη διάλυσή της. Αλλά γιατί τότε χρειάστηκε καν στον Φιλάρετο να φύγει από την ΠΕΟ και να δημιουργήσει εκ νέου το Κιεβικό Πατριαρχείο; Γιατί έπρεπε να υπομένει τα κοροϊδέματα και τις προσβολές από τους μαθητές του; Γιατί έπρεπε να αγωνίζεται τόσο για την παλιά-καινούργια δομή του;

Βλέπουμε ότι οι σπόροι που έσπειρε ο Φιλάρετος γύρω του, έδωσαν άφθονους βλαστούς. Ψέματα, χειραγωγήσεις, διαιρέσεις, πάλη για εξουσία και περιουσία – αυτοί είναι οι καρποί που έφερε το «δέντρο» του.

Ακόμη και μετά τον θάνατο.