Γιατί προκαλώντας μίσος προς την ΟΠΕ, προκαλείτε μίσος προς τον χριστιανισμό

Σπασμένο άγαλμα της Θεοτόκου. Φωτογραφία: σελίδα ΦΒ Γιούρι Λογκάζα

Ο κληρικός της ΟΥΓΚΕ Θεόδωρος Ντούτσακ αγανακτεί που βάνδαλοι για δεύτερη φορά μέσα σε μια εβδομάδα σπάνε αγάλματα της Θεοτόκου στο παρεκκλήσι του πατρικού του χωριού στην περιοχή του Τερνόπολ. Τονίζει ότι στη Δυτική Ουκρανία αυτό δεν είναι πλέον τυχαίο, αλλά συστημικό φαινόμενο. Άλλωστε πολύ πρόσφατα βάνδαλοι έριξαν μπογιά σε άγαλμα της Θεοτόκου στη Ζόβκβα της περιοχής του Λβιβ.
«Δεν είναι όλα εντάξει με το κεφάλι ενός ανθρώπου που καταστρέφει αυτό που ανήκει σε άλλη θρησκεία, που περιφρονεί ανθρώπους που πηγαίνουν σε άλλη εκκλησία. Αυτό είναι μη φυσιολογικό. Αν ένας άνθρωπος είναι φυσιολογικός, τότε όπου κι αν ζει, οφείλει να σέβεται κάθε θρησκευτική πίστη», τονίζει ο Ντούτσακ.

Σύμφωνα με τα λόγια του, «είναι πολύ πικρό και οδυνηρό να συνειδητοποιούμε ότι ζούμε στο χριστιανικό μας κράτος – όχι σε συνθήκες καταπίεσης και διώξεων όπως παλιά, όχι στην παρανομία, αλλά σε ελεύθερη χώρα – και παρόλα αυτά συμβαίνουν τέτοια πράγματα». Ο Ντούτσακ «δεν ξέρει» «τι παρακινεί τους ανθρώπους σε αυτό».

Εμείς όμως, πιθανότατα, το ξέρουμε. Στο πρόβλημα του βανδαλισμού, πολύ πιθανόν, έμμεσα συνέβαλε και ο ίδιος ο Ντούτσακ, και οι συνάδελφοί του, επιτρέποντας στον εαυτό τους να διεγείρει μίσος κατά της ΟΠΕ. Για παράδειγμα, ο Ντούτσακ πρόσφατα δημοσίευσε στο Facebook ανάρτηση με έκκληση να διώξουν τους «μοσχοβίτες παπάδες» από τη Λαύρα του Ποτσάγιεφ στον «Πούτιν και τον Γκουντιάγιεφ». Άλλος μοναχός της ΟΥΓΚΕ, ο Μακάριος Ντούτκα, δήλωσε ότι στην ΟΠΕ πηγαίνουν «αγράμματοι και εγκεφαλικά νεκροί» άνθρωποι. Για τα «κατορθώματα» των κληρικών από την ΠΕΟ δεν χρειάζεται καν να μιλήσουμε. Βλέπουμε εδώ «σεβασμό προς την ξένη θρησκευτική πίστη», προς ανθρώπους που «πηγαίνουν σε άλλη εκκλησία»; Η ερώτηση είναι ρητορική.

Οι εκπρόσωποι της ΟΠΕ προειδοποιούσαν εδώ και καιρό τις «πατριωτικές ομολογίες» ότι η διέγερση μίσους προς τους πιστούς της Εκκλησίας τελικά θα στραφεί εναντίον των ίδιων των διεγερτών. Αν κάποιοι χριστιανοί μισούν και προσβάλλουν άλλους, επιτρέπουν στον εαυτό τους να διώκουν, να καταλαμβάνουν και να καταστρέφουν τους ναούς τους, σημαίνει ότι τελικά το ίδιο μπορεί να γίνει και σε βάρος τους.

Το 1945 ο Γερμανός πάστορας Μάρτιν Νιμέλερ εκφώνησε λόγο στον οποίο προσπάθησε να εξηγήσει την παθητικότητα των Γερμανών διανοουμένων απέναντι στους ναζί:
«Πρώτα ήρθαν για τους σοσιαλιστές, και εγώ σιώπησα – επειδή δεν ήμουν σοσιαλιστής.
Μετά ήρθαν για τα μέλη των συνδικάτων, και εγώ σιώπησα – επειδή δεν ήμουν μέλος συνδικάτου.
Μετά ήρθαν για τους Εβραίους, και εγώ σιώπησα – επειδή δεν ήμουν Εβραίος.
Μετά ήρθαν για μένα».

Μόνο που οι Γερμανοί διανοούμενοι απλώς σιωπούσαν. Οι «πατριωτικές ομολογίες» – άρχισαν οι ίδιες.

Χτύπημα στη Λαύρα: ποιες θα είναι οι συνέπειες;

Κανείς δεν λέει ότι η επίθεση στη Λαύρα, την κληρονομιά της Θεοτόκου, – είναι ένα υπερβολικό επίπεδο παραλογισμού, όταν ο πόλεμος, έχοντας ήδη καταστρέψει εκατοντάδες ορθόδοξους ναούς, ήρθε στην ίδια την καρδιά της Ορθοδοξίας μας.

Ζελένσκι και το χτύπημα στη Λαύρα: θλίψη για εξαγωγή;

Εάν η επίθεση των Ρώσων κατά της Κοιμήσεως είναι, σύμφωνα με τα λόγια του Ζελένσκι, «βαρβαρότητα», τότε πώς να ονομάσουμε την καταστροφή των ναών της ΟΠΕ από τις αρχές της Ουκρανίας; Αυτό δεν είναι βαρβαρότητα; Αυτό είναι «διαφορετικό»;

Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»

Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.

Αυλικές ομολογίες της Ουκρανίας: συνείδηση ή ΛΟΑΤΚΙ+;

Οι «Μοσχοβίτες παπάδες» θα στιγματίζονται όχι μόνο για την άρνησή τους να μεταβούν στην ΠΕΥ, όχι μόνο για το ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά και για την «ομοφοβία».

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί τους Ουκρανούς φορείς του «ρωσικού κόσμου»;

Ο Προκαθήμενος της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας έφτασε στο Βίλνιους για να παρουσιάσει τον νεοδιορισθέντα έξαρχο της Λιθουανίας – τον επίσκοπο Ταμίσου Παναρέτο.

Μάθημα για τη σύγχρονη Εκκλησία από τα βάθη των αιώνων

Ο Λεόντιος στερούνταν παντελώς της επιθυμίας να είναι «δικός τους» για τις τοπικές αρχές και τους ετεροδόξους.