Η εξουσία «άνοιξε» τα Μακρινά Σπήλαια: ό,τι κι αν κάνουν – τα πράγματα δεν πάνε καλά

Ομιλία της Μπερεζνά στον ναό της Γεννήσεως της Θεοτόκου της Λαύρας. Φωτογραφία: γραφείο τύπου του Υπουργείου Πολιτισμού

Το κράτος οργάνωσε στη Λαύρα του Κιέβου-Πετσέρσκ μια ακόμη ντροπιαστική παράσταση – την «εγκαινίαση» των Μακρινών Σπηλαίων. Γιατί τόσο σκληρός χαρακτηρισμός;
Στο «Τρίο από το Προστοκβάσινο» υπάρχει η γνωστή φράση: «Για να πουλήσεις κάτι άχρηστο, πρέπει πρώτα να αγοράσεις κάτι άχρηστο». Η εξουσία ενήργησε ακριβώς με αυτή τη λογική: για να «εγκαινιάσει» επίσημα τα σπήλαια, τα έκλεισε πρώτα – το 2023, χωρίς καμία κατανοητή αιτία. Και τώρα ας τα πάρουμε όλα με τη σειρά.

1. Τον Φεβρουάριο, με τον ίδιο πομπώδη τρόπο «εγκαινιάστηκαν» τα Κοντινά Σπήλαια. Άλλαξε κάτι για τους ενορίτες της ΟΕΥ; Ουσιαστικά – όχι. Οι πιστοί δεν έχουν πρόσβαση στην Κάτω Λαύρα, όπως και πριν. Το μόνο που άλλαξε είναι ότι τώρα μπορεί κανείς να κάνει μια γρήγορη περιήγηση σε ομάδα, σε 10–15 λεπτά, υπό την επίβλεψη κληρικών της ΟΕΥ, και μόνο από τις 9:00 έως τις 11:00. Το ίδιο αναμένεται και για τα Μακρινά Σπήλαια. Η διαφορά είναι μόνο ότι εκεί θα μπορεί κανείς να πάει με κράτηση θέσης και μόνο δύο ημέρες την εβδομάδα.

2. Τα σπήλαια δεν «εγκαινίασαν» καν «ιεράρχες» της ΟΕΥ, αλλά αξιωματούχοι και βουλευτές – και μάλιστα όχι όλοι τους Ορθόδοξοι. Η Υπουργός Πολιτισμού Μπερεζνά και ο βουλευτής Κνιαζίτσκι, για παράδειγμα, παρουσιάζουν τον εαυτό τους ως Ουνίτες. Για χάρη τους τοποθετήθηκε μικρόφωνο μπροστά στο σολέα του ναού, από το οποίο εκφώνησαν τους επίσημους λόγους τους. Η Μπερεζνά δήλωσε ότι το κράτος «αποκαθιστά την παράδοση του ουκρανικού προσκυνήματος, επιστρέφοντας στη Λαύρα το ιστορικό ουκρανικό της πλαίσιο». Τι εννοούσε παρέμεινε αίνιγμα. Προφανώς, το «ουκρανικό προσκύνημα» είναι ακριβώς αυτή η εξπρές-προσευχή: εν κινήσει, υπό επίβλεψη και αυστηρά κατά πρόγραμμα.

3. Αλλά το πιο ντροπιαστικό στοιχείο της σημερινής εκδήλωσης είναι η συμμετοχή αγιορειτών μοναχών από το Νέο Εσφιγμένο με επικεφαλής τον αρχιμανδρίτη Βαρθολομαίο. Αυτοί ακριβώς προσέδωσαν στην «σοβιετικού τύπου» εκδήλωση μια αίγλη εκκλησιαστικότητας.

Ποιο είναι το συμπέρασμα; Η εξουσία με την ΟΕΥ προσπαθούν να δείξουν ότι τα πάντα γίνονται «εκκλησιαστικά», όχι χειρότερα από τους «μοσχοβίτες παπάδες». Αλλά το αποτέλεσμα είναι πάντα μια παρωδία με μπολσεβίκικη μυρωδιά.

Στην εποχή της ΕΣΣΔ ήταν δημοφιλές ένα ανέκδοτο για εργάτες σε εργοστάσιο τηλεοράσεων, που έβγαζαν κρυφά εξαρτήματα για να συναρμολογήσουν μια ολοκληρωμένη συσκευή στο σπίτι. Αλλά κάθε φορά, για κάποιο λόγο, τους έβγαινε καλάσνικοφ.

Εδώ έχουμε την ίδια περίπτωση.