Ενοριακή παροιμία:

«Τον πρώτο χρόνο στον ναό ο άνθρωπος είναι θεολόγος και δάσκαλος, τον δεύτερο χρόνο - αμαρτωλός και ταπεινός, και τον τρίτο - απλώς κοιτάζει να στέκουν ίσια τα κεριά και να μην κουνιέται το κηροπήγιο».