Χιούμορ

Επί τρεις ώρες οι προσκυνητές έψαλλαν στο λεωφορείο τον Ακάθιστο Ύμνο. Μέχρι το τέλος της διαδρομής ο οδηγός τον ήξερε απέξω και στις στροφές συνέψαλλε δυνατά.

Ένας νεαρός δόκιμος μοναχός, που στάλθηκε για πρώτη φορά σε διακόνημα στο πρόσφορο (προσφορεῖο), τρέχει πανικόβλητος στον πρεσβύτερο προσφοροποιό:

- Πάτερ, βοήθεια! Έβαλα τη ζύμη να φουσκώσει, κι αυτή βγήκε από την κατσαρόλα και έτρεξε πάνω στο τραπέζι! Αυτός είναι πειρασμός από τον διάβολο;

Ο γέροντας μοναχός σκουπίζει αργά τα χέρια του στην ποδιά και απαντά:

- Ποιος πειρασμός; Ο Κύριος σου υπαινίσσεται ότι, ενώ εσύ κοιμόσουν στο κελί μια ώρα παραπάνω, η μαγιά στην κουζίνα, χωρίς καμία τεμπελιά, εκπλήρωνε τιμίως τον προορισμό της!

Ενοριακή ρήση: «Στον φθινοπωρινό κακό καιρό υπάρχουν δύο σίγουροι τρόποι να αναγνωρίσεις έναν έμπειρο ενορίτη: δεν παίρνει ποτέ θέση κάτω από τον τρούλο που στάζει και ξέρει πάντα σε ποια γωνιά του ναού το καλοριφέρ ζεσταίνει πιο γρήγορα».

Μετά το μάθημα στο κατηχητικό, ο εξάχρονος Σάσα λέει στον μπαμπά του:

- Μπαμπά, τώρα ξέρω γιατί ο προφήτης Ιωνάς έμεινε τρεις μέρες στην κοιλιά της φάλαινας!

- Και γιατί, Σασούλη μου;

- Επειδή η φάλαινα δεν είχε ίντερνετ εκεί μέσα, και ο Ιωνάς δεν είχε τίποτα άλλο να κάνει παρά να προσευχηθεί επιτέλους σωστά!

- Πάτερ, εγώ και ο άντρας μου τσακωνόμαστε συνέχεια για το ποιος είναι αρχηγός στην οικογένεια. Πώς να λύσουμε αυτό το ζήτημα με χριστιανικό τρόπο;

- Πολύ απλά! Ας είναι ο άντρας αρχηγός όταν χρειάζεται να καρφώσει ένα καρφί στον τοίχο ή να κουβαλήσει μια βαριά τσάντα από το μαγαζί. Κι εσύ να είσαι αρχηγός σε όλα τα υπόλοιπα! Πίστεψέ με, ο άντρας σου θα σε ευχαριστήσει κιόλας για αυτή τη διανομή εξουσίας.

Μετά το μάθημα στο κατηχητικό σχολείο, η δασκάλα ρωτά τον επτάχρονο Πέτρο:

- Πέτρο, ξέρεις τι σημαίνει «παντογνωσία του Θεού»;

- Φυσικά! Είναι όταν ο Θεός ξέρει εκ των προτέρων ότι ξέχασα πάλι το ημερολόγιό μου, αλλά μου δίνει την ευκαιρία να πω ότι το έφαγε ο σκύλος!

Ενοριακή παροιμία:

«Τον πρώτο χρόνο στον ναό ο άνθρωπος είναι θεολόγος και δάσκαλος, τον δεύτερο χρόνο - αμαρτωλός και ταπεινός, και τον τρίτο - απλώς κοιτάζει να στέκουν ίσια τα κεριά και να μην κουνιέται το κηροπήγιο».