Εφτά αποσπάσματα από τους αγίους πατέρες για τη δεισιδαιμονία
Φωτογραφία: religions.unian.net
Η δεισιδαιμονία, με την πρώτη ματιά, δεν είναι η χειρότερη αμαρτία του σύγχρονου ανθρώπου. Αλλά μόνο με την πρώτη ματιά. Ας προσπαθήσουμε να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην ουσία και τις συνέπειές της.
«Όποιος, βγαίνοντας από το σπίτι του, συναντά έναν στραβό ή κουτσό άνθρωπο και το αντιλαμβάνεται ως σημάδι, σκέφτεται σατανικό έργο, διότι δεν είναι η συνάντηση με τον άνθρωπο που κάνει τη μέρα δύστυχη, αλλά η αμαρτωλή ζωή».
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
* * *
«Για πολλούς χριστιανούς φαίνεται αβλαβές να ακούνε διερμηνείς των σημαδιών. Κάποιος φτερνίστηκε στη λέξη, λένε: και αυτό έχει σημασία. Κάποιος από πίσω με κάλεσε με το όνομα, το πόδι μου γλίστρησε όταν έβγαινα, τα ρούχα μου πιάστηκαν – όλα αυτά αποτελούν εμπόδιο. Και οι άνθρωποι πολύ διάσημοι, που περιμένουν τον Κριτή από τον ουρανό, πέφτουν ψυχρά σε αυτό το ολέθριο ελάττωμα. Αλλά άκου: ο λαός που παραδόθηκε σε αυτό, απορρίφθηκε».
Μέγας Βασίλειος
* * *
«Ο άνθρωπος γίνεται κοροϊδία για δαίμονες. Και τότε τον κοροϊδεύουν με τη βοήθεια εικόνων και οραμάτων, φαινομένων και αποκαλύψεων, συμβόλων και αριθμών, προκαταλήψεων και μαντυών και μιας σειράς από δεισιδαιμονίες. Ο Θεός να μας φυλάξει από τέτοια διαστροφή!»
Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
* * *
«Τι να πω για εκείνους που δένουν τα χάλκινα νομίσματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα πόδια και τα κεφάλια τους; Πες μου: αυτές είναι οι ελπίδες μας; Πώς, μετά τον σταυρό και το θάνατο του Κυρίου, έχεις την ελπίδα της σωτηρίας στις εικόνες του ειδωλολατρικού βασιλιά;»
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
* * *
«Προληπτικές προκαταλήψεις στους κοσμικούς ανθρώπους αντιστέκονται στην πίστη στην Πρόνοια του Θεού, ενώ σε εμάς, τους μοναχούς, στο πνευματικό νου».
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας
* * *
«Πολλά ζώα αποδεικνύονται σοφότερα και εξυπνότερα από εσάς, διότι, χωρίς να μελετούν την αστρονομία και χωρίς να διερευνούν την κίνηση των αστεριών, από τη φύση τους, από τη γέννησή τους μπορούν να προβλέπουν το μέλλον...».
Όσιος Νικόδημος Αγιορείτης
* * *
«Σε άνθρωπο απρόσεκτο και που έχει απρόσεκτο τρόπο ζωής φαίνεται ότι όλα κυλάνε με τη σειρά τους. Όλα τα γεγονότα είναι αποτέλεσμα μιας σύμπτωσης... Τέτοιοι άνθρωποι είναι συνήθως ταυτόχρονα δεισιδαίμονες. Δίνουν μεγάλη σημασία στην επίδραση των αστεριών στην ανθρώπινη ζωή, παρακολουθούν κάθε είδους ηλίθια αντικείμενα, για παράδειγμα: η γάτα να μην διασχίσει το δρόμο, να μην ρίξουν αλάτι στο τραπέζι, να μην χαιρετάνε δια του κατωφλίου, να μην κοιμούνται με τα πόδια προς την πόρτα και ούτω καθεξής. Σε ορισμένους προληπτικούς ανθρώπους ο αριθμός αυτών των σημαδιών φτάνει σε τεράστιο αριθμό. Αλλά μάταια αυτοί οι άνθρωποι περιπλέκουν τόσο τη ζωή τους. Εάν αγνοήσετε όλους αυτούς τους ανόητους προληπτικούς οιωνούς, θα είναι το καλύτερο, διότι ολόκληρος ο κόσμος γενικά και η ζωή κάθε ανθρώπου, ιδίως, κυβερνάται από τον Θεό».
Όσιος Παϊσιος Αγιορείτης
Η Ευχαριστία στις φτωχογειτονιές της Ρώμης
Το 250 μ.Χ. η Ρώμη επιτέθηκε στον Χριστιανισμό με ολοκληρωτική γραφειοκρατία. Στα στενά πολυώροφα κτίρια η Εκκλησία οικοδομούσε ένα μυστικό δίκτυο επιβίωσης.
Ο χάλκινος λέων απέναντι στο βασιλικό σπαθί
Ο Μεσαίωνας θεωρείται συνήθως εποχή απόλυτης αδικίας, όπου ο μονάρχης εκτελούσε με ένα νεύμα. Όμως η Εκκλησία χάραξε ένα όριο, μπροστά στο οποίο ο κρατικός μηχανισμός υποχωρούσε.
Καταφύγιο κάτω από τους θόλους: γιατί μας θεραπεύει το ημίφως του ναού
Φεύγουμε από το καυτό φως των οθονών και των λαμπτήρων. Η αρχαία εκκλησιαστική αρχιτεκτονική προσφέρει καταφύγιο – τη σωτήρια θεραπεία του ημίφωτος.
Το ράσο από το ταξιδιωτικό μανδύα
Το φελόνιο του ιερέα κάποτε ζέσταινε τους ώμους ενός Ρωμαίου ταξιδιώτη στη βροχή. Σήμερα ο κλήρος φορά τα ενδύματα αρχαίων αυτοκρατοριών, αλλά με νέα νοήματα.
Πνευματική μηχανική στην πολιορκημένη Κωνσταντινούπολη
Οι αστικές λιτανείες στο Βυζάντιο κινούνταν με πρόγραμμα πιο ακριβές από στρατιωτική πορεία – και όχι σπάνια κρατούσαν τους κατοίκους μακριά από τον πανικό.
Ιστορίες από την αρχαία Εκκλησία. Επίπεδο διοίκησης: ο επίσκοπος
Παλαιότερα, κάθε χριστιανός γνώριζε προσωπικά τον επίσκοπό του. Μια ιστορική ανάλυση αποκαλύπτει τη μετατροπή της μικρής κοινότητας–οικογένειας σε μια τεράστια διοικητική δομή.