Εφτά αποσπάσματα από τους αγίους πατέρες για τη δεισιδαιμονία
Φωτογραφία: religions.unian.net
Η δεισιδαιμονία, με την πρώτη ματιά, δεν είναι η χειρότερη αμαρτία του σύγχρονου ανθρώπου. Αλλά μόνο με την πρώτη ματιά. Ας προσπαθήσουμε να ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στην ουσία και τις συνέπειές της.
«Όποιος, βγαίνοντας από το σπίτι του, συναντά έναν στραβό ή κουτσό άνθρωπο και το αντιλαμβάνεται ως σημάδι, σκέφτεται σατανικό έργο, διότι δεν είναι η συνάντηση με τον άνθρωπο που κάνει τη μέρα δύστυχη, αλλά η αμαρτωλή ζωή».
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
* * *
«Για πολλούς χριστιανούς φαίνεται αβλαβές να ακούνε διερμηνείς των σημαδιών. Κάποιος φτερνίστηκε στη λέξη, λένε: και αυτό έχει σημασία. Κάποιος από πίσω με κάλεσε με το όνομα, το πόδι μου γλίστρησε όταν έβγαινα, τα ρούχα μου πιάστηκαν – όλα αυτά αποτελούν εμπόδιο. Και οι άνθρωποι πολύ διάσημοι, που περιμένουν τον Κριτή από τον ουρανό, πέφτουν ψυχρά σε αυτό το ολέθριο ελάττωμα. Αλλά άκου: ο λαός που παραδόθηκε σε αυτό, απορρίφθηκε».
Μέγας Βασίλειος
* * *
«Ο άνθρωπος γίνεται κοροϊδία για δαίμονες. Και τότε τον κοροϊδεύουν με τη βοήθεια εικόνων και οραμάτων, φαινομένων και αποκαλύψεων, συμβόλων και αριθμών, προκαταλήψεων και μαντυών και μιας σειράς από δεισιδαιμονίες. Ο Θεός να μας φυλάξει από τέτοια διαστροφή!»
Όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής
* * *
«Τι να πω για εκείνους που δένουν τα χάλκινα νομίσματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου στα πόδια και τα κεφάλια τους; Πες μου: αυτές είναι οι ελπίδες μας; Πώς, μετά τον σταυρό και το θάνατο του Κυρίου, έχεις την ελπίδα της σωτηρίας στις εικόνες του ειδωλολατρικού βασιλιά;»
Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος
* * *
«Προληπτικές προκαταλήψεις στους κοσμικούς ανθρώπους αντιστέκονται στην πίστη στην Πρόνοια του Θεού, ενώ σε εμάς, τους μοναχούς, στο πνευματικό νου».
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακας
* * *
«Πολλά ζώα αποδεικνύονται σοφότερα και εξυπνότερα από εσάς, διότι, χωρίς να μελετούν την αστρονομία και χωρίς να διερευνούν την κίνηση των αστεριών, από τη φύση τους, από τη γέννησή τους μπορούν να προβλέπουν το μέλλον...».
Όσιος Νικόδημος Αγιορείτης
* * *
«Σε άνθρωπο απρόσεκτο και που έχει απρόσεκτο τρόπο ζωής φαίνεται ότι όλα κυλάνε με τη σειρά τους. Όλα τα γεγονότα είναι αποτέλεσμα μιας σύμπτωσης... Τέτοιοι άνθρωποι είναι συνήθως ταυτόχρονα δεισιδαίμονες. Δίνουν μεγάλη σημασία στην επίδραση των αστεριών στην ανθρώπινη ζωή, παρακολουθούν κάθε είδους ηλίθια αντικείμενα, για παράδειγμα: η γάτα να μην διασχίσει το δρόμο, να μην ρίξουν αλάτι στο τραπέζι, να μην χαιρετάνε δια του κατωφλίου, να μην κοιμούνται με τα πόδια προς την πόρτα και ούτω καθεξής. Σε ορισμένους προληπτικούς ανθρώπους ο αριθμός αυτών των σημαδιών φτάνει σε τεράστιο αριθμό. Αλλά μάταια αυτοί οι άνθρωποι περιπλέκουν τόσο τη ζωή τους. Εάν αγνοήσετε όλους αυτούς τους ανόητους προληπτικούς οιωνούς, θα είναι το καλύτερο, διότι ολόκληρος ο κόσμος γενικά και η ζωή κάθε ανθρώπου, ιδίως, κυβερνάται από τον Θεό».
Όσιος Παϊσιος Αγιορείτης
Φως της Αναστάσεως στον πυθμένα ενός χαμένου κόσμου
Την πιο θριαμβευτική εικόνα της Αναστάσεως του Χριστού οι Βυζαντινοί δεν τη ζωγράφισαν στη χρυσή εποχή, αλλά στη φθίνουσα αυτοκρατορία – στον τοίχο ενός μαυσωλείου.
Εισιτήριο χωρίς επιστροφή: πώς έφταναν στην Ιερουσαλήμ τον 18ο αιώνα
Το προσκύνημα στον Πανάγιο Τάφο δεν ήταν καθόλου ήρεμο ταξίδι. Πριν από την αναχώρηση έγραφαν διαθήκη και αποχαιρετούσαν τους δικούς τους για πάντα.
Γιατί έναν αμελή φοιτητή στον Μεσαίωνα δεν μπορούσαν να τον κρεμάσουν;
Η ιδιότητα του κληρικού και οι παπικές βούλες καθιστούσαν τον σπουδαστή απρόσβλητο από το δικαστήριο της πόλης και τον εξαγριωμένο όχλο.
Σελήνη του Νόμου και ήλιος της Χάριτος
Ο Μητροπολίτης Ιλαρίων περιέγραψε τον Νόμο και τη Χάρη ως σελήνη και ήλιο. Και έγραψε αυτό το έργο στο Κίεβο, το οποίο μόλις που είχε αντέξει στην πολιορκία των Πετσενέγων.
Ιστορίες για την αρχαία Εκκλησία: πώς οι ποιμένες χωρίζονταν από το ποίμνιο
Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Εκκλησία αναζητούσε ισορροπία μεταξύ της συνοδικότητας και της εξουσίας της ιεραρχίας, μεταξύ του γάμου και της ασκήσεως, μεταξύ της ανάγκης για εκκλησιαστική τάξη και της ενεργού συμμετοχής των λαϊκών.
Υπόγειο, όπου υπήρχε περισσότερο φως και ηρεμία παρά στο παλάτι
Οι ρωμαϊκές κατακόμβες δεν ήταν υγρές τρύπες για φυγάδες, αλλά μια υπόγεια πόλη των πρώτων χριστιανών – με εξαερισμό, φωταγωγούς και τοιχογραφίες.