Μπορεί ο φασισμός να είναι ορθόδοξος;
Μετά τον βομβαρδισμό του Okhmatdyt. Φωτογραφία: Χώρα
Μετά τον βομβαρδισμό του νοσοκομείου παίδων Okhmatdyt στο Κίεβο, εμφανίστηκε μια δημοσίευση στον ιστότοπο του ρωσικού πόρου Tsargrad που όχι μόνο δικαιολογεί αυτό το έγκλημα, αλλά και με εκκλήσεις να συνεχιστεί η εξόντωση του ουκρανικού λαού, χωρίς να σταματήσει η δολοφονία παιδιών. Εδώ είναι μερικά αποσπάσματα:
«Το παιδικό νοσοκομείο στο Κίεβο δεν είναι ατύχημα. Είναι καιρός να το παραδεχτούμε και να σταματήσουμε να φοβόμαστε».
«Αυτός που σήμερα λυπάται τα παιδιά του εχθρού δεν λυπάται τα δικά του».
«...δεν υπάρχουν άνθρωποι στην άλλη πλευρά. Ούτε ένα άτομο. Οι πύραυλοί μας δεν σκοτώνουν ανθρώπους. Ούτε ένα άτομο. Δεν είναι άνθρωποι εκεί».
«Ίσως θα έπρεπε επιτέλους να συμφωνήσουμε ότι δεν υπάρχουν πολίτες στην άλλη πλευρά του Δνείπερου; Και να μετατρέψουν τις πόλεις τους σε "Γάζα" με τον απλό και ξεκάθαρο στόχο να σώσουμε τα παιδιά μας από το θάνατο».
Πώς πρέπει να νιώθουμε για αυτό;
Πρώτ’ απ’ όλα, καταλάβετε ότι είναι πραγματικός φασισμός. Σε εκλεπτυσμένη μορφή. Ακριβώς όπως στη Γερμανία του Χίτλερ. Και οι συνέπειες θα είναι ίδιες αν το αφήσουμε να μεγαλώσει.
Δεύτερον, αυτός ο φασισμός θα μεγαλώσει σίγουρα στη Ρωσία αν γράψουμε μαζικά όλους τους Ρώσους ως φασίστες. Αν εκείνους τους ανθρώπους που δεν το δέχονται αυτό όπως κι εμείς, να αποκαλούμε πολλές φορές φασίστες, τότε θα γίνουν τελικά.
Τρίτον, αυτό δεν έχει καμία σχέση με την Ορθοδοξία ή τον Χριστιανισμό γενικότερα. Το γεγονός ότι αυτό δημοσιεύτηκε σε έναν πόρο που αυτοχαρακτηρίζεται ως «Ορθόδοξος» δεν σημαίνει τίποτα. Είναι το ίδιο με τις φωτιές της Ιεράς Εξέτασης «Im majorem gloriam Dei» (προς μεγαλύτερη δόξα του Θεού) που έκαιγαν τον Μεσαίωνα. Φταίει ο Χριστός που στο όνομά του έγιναν τέτοιες ανομίες; Φταίει η Ορθοδοξία που κάτω από το λάβαρό της καλούν σε δολοφονίες παιδιών;
Το χειρότερο πράγμα που μπορούμε να κάνουμε όταν διαβάζουμε τέτοιες εκκλήσεις για εξόντωση Ουκρανών είναι να γίνουμε οι ίδιοι φασίστες, μόνο από αυτήν την πλευρά. Να πούμε ότι δεν υπάρχουν άνθρωποι στη Ρωσία και ότι η δολοφονία των Ρώσων παιδιών δικαιολογείται από την πρόθεση να σωθούν τα ουκρανόπουλα.
«Μην αφήνεις να σε νικήσει το κακό, αλλά να νικάς το κακό με το αγαθό» (Ρωμ. 12,21).
Πώς ο Επιφάνιος έγινε διάδοχος του «κατακτητή»
Στο σύστημα συντεταγμένων της ΠΕΟ ο Δεσπότης Ιωάννης ήταν η ζωντανή ενσάρκωση εκείνης ακριβώς της «πνευματικής κατοχής» της Ουκρανίας και της Κιέβο-Πετσέρσκα Λάβρα, με την οποία παλεύουν σήμερα τόσο ηρωικά.
Αυλικές ομολογίες της Ουκρανίας: συνείδηση ή ΛΟΑΤΚΙ+;
Οι «Μοσχοβίτες παπάδες» θα στιγματίζονται όχι μόνο για την άρνησή τους να μεταβούν στην ΠΕΥ, όχι μόνο για το ιουλιανό ημερολόγιο, αλλά και για την «ομοφοβία».
Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος θεωρεί τους Ουκρανούς φορείς του «ρωσικού κόσμου»;
Ο Προκαθήμενος της Κωνσταντινουπολίτικης Εκκλησίας έφτασε στο Βίλνιους για να παρουσιάσει τον νεοδιορισθέντα έξαρχο της Λιθουανίας – τον επίσκοπο Ταμίσου Παναρέτο.
Μάθημα για τη σύγχρονη Εκκλησία από τα βάθη των αιώνων
Ο Λεόντιος στερούνταν παντελώς της επιθυμίας να είναι «δικός τους» για τις τοπικές αρχές και τους ετεροδόξους.
Για το πώς η Σύνοδος της ΟΠΕ στη Θεοφάνεια «μετατράπηκε σε ανάρμοστη συγκέντρωση»
Όλες οι προσβολές κατά της Συνόδου – ότι δήθεν ήταν «συγκέντρωση», «βρωμιά», «αφρός» και άλλα – δεν στηρίζονται σε κανόνες ούτε σε γεγονότα, αλλά μόνο στα συναισθήματα των συγγραφέων τους.
Προς ποια Ουκρανία κατευθυνόμαστε;
Οι αρχές ήδη λένε ευθέως ότι με τη δημογραφία στην Ουκρανία – είναι καταστροφή, ότι δεν υπάρχει κανείς να εργαστεί ήδη τώρα.