Για τις δικαιολογίες του Μητροπολίτη Ρόβνο μετά τη λειτουργία στα Ιεροσόλυμα
Στους πόρους της ΟΕΚ φουντώνει σκάνδαλο λόγω της λειτουργίας του Μητροπολίτη Ρόβνο Πίμεν στη Μονή Γκόρνενσκ των Ιεροσολύμων. Κατά τους συντάκτες, αυτό είναι «προδοσία», καθώς η μονή ανήκει στη Ρωσική Εκκλησιαστική Αποστολή του ΠΜ. Για παράδειγμα, η Επισκοπή Ρόβνο της ΟΕΚ έγραψε: «Ενώ η Ρωσία σκοτώνει Ουκρανούς, ο επικεφαλής της δομής της ΟΕΚ (ΠΜ) στην περιοχή Ρόβνο λειτουργεί σε μονή του Πατριαρχείου Μόσχας».
Η Επισκοπή Ρόβνο της ΟΕΚ ήδη δημοσίευσε αντικρούσεις, δηλώνοντας ότι «ο ιστότοπος της Ρωσικής Εκκλησιαστικής Αποστολής χρησιμοποίησε το γεγονός αυτής της λειτουργίας για τη διάδοση πληροφοριών με τρόπο που δημιουργεί ψευδή εντύπωση σχετικά με τον σκοπό και τις περιστάσεις της».
«Θεωρούμε αυτή την παρουσίαση αθέμιτη και χειραγωγική», έγραψε το γραφείο τύπου και πρόσθεσε ότι ο ιεράρχης λειτούργησε στη μονή «κατόπιν πρόσκλησης αδελφών-Ουκρανών, που εδώ και πάνω από είκοσι χρόνια επιτελούν μοναστική διακονία σε αυτή τη μονή».
Στο κείμενο αναφέρεται ότι «η τέλεση εκεί προσευχής κατόπιν αιτήματος Ουκρανών και μητέρων πεσόντων στρατιωτών δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως υποστήριξη του κράτους-επιτιθέμενου, της εκκλησιαστικής του πολιτικής ή οποιωνδήποτε ρωσικών δομών».
Ο Μητροπολίτης Πίμεν χαρακτηρίζεται στο μήνυμα «πατριώτης της Ουκρανίας, γιος της πατρίδας του και πνευματικός οδηγός του ουκρανικού ποιμνίου», του οποίου «η διακονία, οι προσευχές και η αρχιποιμαντική δραστηριότητα κατευθύνονται στην υποστήριξη του ουκρανικού λαού, των υπερασπιστών μας και των οικογενειών που υπέστησαν πόνο και απώλειες εξαιτίας της ρωσικής επίθεσης».
Και όλοι καταλαβαίνουμε ότι όλο αυτό το κείμενο είναι μια προσπάθεια δικαιολόγησης. Και εδώ προκύπτει απορία — ποιο είναι το νόημά της; Αυτή η δημοσίευση θα αποδείξει στους «πατριώτες» ότι στη Μονή Γκόρνενσκ δεν υπήρξε προδοσία εκ μέρους του Μητροπολίτη Πίμεν; Όχι, δεν θα αποδείξει. Θα σταματήσουν να λένε ότι η ΟΕΚ είναι «μοσχοβίτικη»; Όχι, δεν θα σταματήσουν. Και τέλος, το κύριο ερώτημα — χρειάζεται άραγε να δικαιολογούμαστε καθόλου για την τέλεση Λειτουργίας, έστω και σε δομή Εκκλησίας της οποίας το κέντρο βρίσκεται στη χώρα-επιτιθέμενο;
Εδώ, ίσως, αξίζει να θυμηθούμε ότι δεν υπάρχει χωριστά Ρωσική Εκκλησία, χωριστά Ελλαδική, Πολωνική, Κωνσταντινουπόλεως κ.λπ. Η Εκκλησία του Χριστού στον κόσμο είναι μία, αδιαίρετη. Και η αναίμακτη Θυσία που προσφέρεται στη Λειτουργία, στους ναούς παντού, είναι η ίδια.
Παρά τον πόλεμο, τις διαιρέσεις και τις έριδες, τα λάθη και τις πλάνες πολλών ιεραρχών, η Εκκλησία συνεχίζει να οδηγεί τους ανθρώπους στη σωτηρία — είτε στο Κίεβο, είτε στα Ιεροσόλυμα, είτε στη Μόσχα.
Ο ίδιος ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, που συχνά επικρίνει την ΡΟΕ, δεν αμφισβητεί ότι στη Λειτουργία στους ναούς της ο άρτος και ο οίνος μεταβάλλονται εξίσου σε Σώμα και Αίμα Χριστού. Και καταδικάζοντας την επίθεση της ΡΦ, ο Πατριάρχης ταυτόχρονα αγαπά και σέβεται τον ρωσικό πολιτισμό: τελεί τακτικά λειτουργίες στη ρωσική ενορία της Κωνσταντινούπολης, όπου τον υποδέχονται κορίτσια με κοκόσνικ και ρωσικές παραδοσιακές φορεσιές.
Γιατί λοιπόν ο Μητροπολίτης Πίμεν πρέπει να δικαιολογείται για τη λειτουργία στα Ιεροσόλυμα; Ποιο είναι το έγκλημά του; Δόξαζε τον Πούτιν; Εκφράστηκε υπέρ της «ΕΣΕ»;
Όχι, απλώς προσευχήθηκε.
Μεταξύ ΟΕΚ και ΡΟΕ δεν έχει διακοπεί η ευχαριστιακή κοινωνία. Δεν έχει διακοπεί επίσης μεταξύ ΟΕΚ και Πατριαρχείου Ιεροσολύμων. Όταν ο ιεράρχης του Ρόβνο συλλειτούργησε στα Ιεροσόλυμα με αρχιερείς αυτής της Εκκλησίας, η «πατριωτική κοινότητα» σιωπούσε. Γιατί λοιπόν η συλλειτουργία με την ΡΟΕ στην ίδια πόλη έγινε σχεδόν έγκλημα; Από εκκλησιαστική άποψη δεν υπάρχει απολύτως καμία διαφορά μεταξύ αυτών των δύο λειτουργιών: και στη μία και στην άλλη Λειτουργία παρών ήταν αόρατα ο Χριστός.
Και αν σήμερα θεωρούμε δυνατό να δικαιολογούμαστε για τη συλλειτουργία με την ΡΟΕ, για τι θα δικαιολογούμαστε αύριο;
Όλοι γνωρίζουμε ότι στη γη θα έλθει ο αντίχριστος και ότι θα προσπαθήσει να καταστρέψει την Εκκλησία. Αλλά σπάνια σκεφτόμαστε πώς ακριβώς θα το κάνει αυτό. Πολύ πιθανόν — με τη σταδιακή διεύρυνση του παραθύρου Όβερτον, όταν οι ορθόδοξοι βήμα βήμα αναγκάζονται να ντρέπονται πρώτα για τις παραδόσεις τους, μετά για την ηθική τους, και στη συνέχεια — και για την πίστη τους.
Μέχρι πρόσφατα ήμασταν «ένοχοι» επειδή δεν θέλαμε να κλείνουμε τις πόρτες των ναών χάριν διαδικτυακών μεταδόσεων. Τώρα η εξουσία υπαινίσσεται ότι για χάρη της ευρωολοκλήρωσης θα έπρεπε να υποστηρίξουμε το ΛΟΑΤΚΙ. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στο μέλλον στους ορθοδόξους θα προταθούν και άλλοι «συμβιβασμοί».
Κι ως προθέρμανση μάς προτείνουν προς το παρόν να μετανοήσουμε για τη «λανθασμένη» Λειτουργία.
