Σχετικά με το λουκάνικο και το γάλα κατά τη νηστεία

Στην ΠЦУ θεωρούν ότι στη νηστεία μπορεί κανείς να τρώει και λουκάνικο, και γαλακτοκομικά. Φωτογραφία: ανοιχτές πηγές

Δημοφιλής μπλόγκερ και «ιερέας» της ΠЦУ Αλεξέι Φιλιούκ κάλεσε να πίνουν γάλα στη νηστεία, δηλώνοντας ότι οι περιορισμοί της νηστείας επινοήθηκαν από τους Ρώσους. Και αυτό θα μπορούσε να θεωρηθεί ως μια γελοία δήλωση ενός μεμονωμένου περιθωριακού, αλλά ο Φιλιούκ έχει 2,2 εκατομμύρια συνδρομητές στα κοινωνικά δίκτυα, που είναι ένα τεράστιο κοινό.

Και αυτό δεν είναι η πρώτη παρόμοια δήλωση στην ΠЦУ, εμφανίζονται τακτικά. Ο ίδιος ο Φιλιούκ «επέτρεψε» στη Μεγάλη Νηστεία να τρώνε λουκάνικο, υποστηρίζοντας ότι «η νηστεία δεν είναι δίαιτα».
Ο θεολόγος της ΠЦУ Α. Ντούντσενκο στην ίδια Μεγάλη Νηστεία προσκαλούσε να τρώνε ψάρι, το οποίο, σύμφωνα με τα λόγια του, επιτρέπεται να τρώνε όλο τον καιρό, εκτός από την Πρώτη και τη Μεγάλη Εβδομάδα. Και το 2021, όταν η ΠЦУ ζούσε ακόμα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, ο Σεργκέι Ντουμένκο επέτρεψε στο πρωτοχρονιάτικο τραπέζι να ακυρώσουν τη Χριστουγεννιάτικη νηστεία.

Και το τρέχον κείμενο δεν είναι κάλεσμα να καταδικάσουμε και να στιγματίσουμε την ΠЦУ, δεν είναι άλλες διαθρησκευτικές «διαμάχες». Εδώ το ζήτημα είναι πιο βαθύ – πραγματικά τέτοιες δηλώσεις ωφελούν τους πιστούς;

Το γενικό μήνυμα των «αντινηστευτικών» δηλώσεων των εκπροσώπων της δομής του Ντουμένκο είναι κατανοητό: στην «κακή» και οπισθοδρομική Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία οι πιστοί βασανίζονται με περιττούς περιορισμούς, αλλά ήρθε η «καλή» ΠЦУ και απελευθέρωσε τους χριστιανούς από αυτές τις καταπιέσεις. Αλλά ας θυμηθούμε ότι σε κάθε τομέα της ζωής μπορούμε να επιτύχουμε κάποιο αποτέλεσμα μόνο μέσω προσπαθειών, εργασίας και υπέρβασης του εαυτού μας.

Στους μαθητές (και ακόμη και σε ορισμένους φοιτητές) αρέσουν πολύ περισσότερο οι δάσκαλοι που δεν απαιτούν να μαθαίνουν τα μαθήματα και σπάνια ελέγχουν την εργασία στο σπίτι, από εκείνους που επιδιώκουν από τους μαθητές τέλεια γνώση του αντικειμένου. Μεταξύ των γιατρών μας αρέσουν περισσότερο εκείνοι που δεν απαιτούν την εγκατάλειψη των κακών συνηθειών ή την άνευ όρων τήρηση των διαιτών. Στο γυμναστήριο θα πάμε πιο πιθανό σε εκείνον τον προπονητή που δεν μας εξαντλεί μέχρι εσχάτων, αλλά προτείνει ένα «ήπιο» πρόγραμμα προπόνησης.

Αλλά ποιο είναι το αποτέλεσμα; Οι μαθητές γνωρίζουν καλά το αντικείμενο μόνο με εκείνους τους δασκάλους που «έβγαλαν» από αυτούς όλη την ενέργεια. Υγεία αποκτούμε μόνο με τους γιατρούς που απαιτούσαν την ακριβή εκτέλεση των συστάσεών τους. Και στον αθλητισμό το μέγιστο αποτέλεσμα δίνουν οι πιο σκληρές και αδιάλλακτες προπονήσεις.

Φυσικά, ο Θεός δεν χρειάζεται τις νηστείες, δεν θα υποφέρει αν πίνουμε γάλα, τρώμε αυγά ή κρέας. Και το κύριο νόημα της νηστείας δεν είναι γαστρονομικό, αλλά πνευματικό. Αλλά πόσοι από εμάς μπορούμε να πούμε ότι στη νηστεία προσευχόμαστε πολύ περισσότερο, δεν καταδικάζουμε κανέναν, επισκεπτόμαστε νοσοκομεία και φυλακές; Δύσκολα. Η απόλυτη πλειοψηφία κάνει το πιο απλό – περιορίζει τον εαυτό της στο φαγητό. Ναι, αυτό δεν είναι αυτό που περιμένει από εμάς ο Χριστός, αλλά είναι αυτή η μικροσκοπική θυσία που μπορούμε να Του προσφέρουμε.

Μήπως ακόμη και αυτή είναι τόσο αβάσταχτη;