Επωμίδες ή ράσο: ποιος γράφει το σενάριο για τους «μαχητές» κατά της ΟΟΔΕ;
Όλα δείχνουν ότι τόσο ο Βελιάρ όσο και ο Πσενίτσνι είναι απλοί εκτελεστές ξένου σεναρίου. Το ερώτημα είναι ένα: ο σεναριογράφος φορά επωμίδες ή ράσο;
Στις τελευταίες συνεδριάσεις των δικαστηρίων για την υπόθεση της Λαύρας εμφανίζεται πάντοτε ένας νεαρός – ο Νταβίντ Πσενίτσνι. Μαζί με μερικούς gleichgesinnte του, όσο μπορεί, τρομοκρατεί τους δικηγόρους της ΟΟΔΕ: φωνάζει, παίζει γελοία περφόρμανς και προσπαθεί ακόμη και να χρησιμοποιήσει βία.
Παρά την παιδική εμφάνισή του, ο Πσενίτσνι δεν είναι πρωτάρης στις αντιεκκλησιαστικές συγκρούσεις. Το 2024 έγινε ένας από τους «ήρωες» της βίαιης κατάληψης του καθεδρικού ναού του Τσερκάσι από ομάδα «πιστών» της ΟΧΟ. Ξεχώρισε μέσα στο πλήθος των μαχητών επειδή άνοιξε πυρ μέσα στον ναό. Όπως αποδείχθηκε αργότερα, όχι με πολεμικό όπλο, αλλά με πιστόλι χωρίς θανατηφόρα βολή. Ο Πσενίτσνι πυροβόλησε στο κεφάλι την ενορίτισσα του καθεδρικού Μαρία Πριστσέπα – οι γιατροί αναγκάστηκαν να της ράψουν το πρόσωπο.
Φυσικά, δεν υπέστη καμία ευθύνη γι' αυτό. Τώρα ο Πσενίτσνι έρχεται στο δικαστήριο χωρίς όπλο, αλλά και χωρίς αυτό έχει με τι να ξεχωρίζει. Έξω από τα δικαστικά μέγαρα οργανώνει ενέργειες εκφοβισμού για τους δικηγόρους και τους πιστούς της ΟΟΔΕ: βάζει σε βάζα τριών λίτρων πορτρέτα ιεραρχών, σχεδιασμένα ώστε να μοιάζουν με αποκομμένα κεφάλια. Ο Πσενίτσνι φορά μπλουζάκια του παγανιστικού brand Svastone με το ναζιστικό σύμβολο «Μαύρος Ήλιος» και την επιγραφή Sonne mit uns («Ο ήλιος μαζί μας»).
Με άλλα λόγια, ο ηγέτης των αντιεκκλησιαστικών ενεργειών και «ενορίτης» της ΟΧΟ είναι ένας μαχητής που συμπαθεί τον ναζισμό και τον παγανισμό.
Και σε αυτό δεν υπάρχει τίποτα πρωτότυπο.
Πολύ πρόσφατα είδαμε παρόμοια δραστηριότητα από έναν άλλο ακτιβιστή της ΟΧΟ. Για έναν ολόκληρο χρόνο, κάτω από τα τείχη της Λαύρας των Σπηλαίων του Κιέβου «δούλευε» ένας σατανιστής με το παρατσούκλι μάγος Βελιάρ (πραγματικό όνομα – Μπογκντάν Ορίσσενκο), επίσης με μερικούς βοηθούς. Οργάνωναν βλάσφημες «κηδείες» της ΟΟΔΕ, έσκιζαν και πατούσαν εικόνες, κυμάτιζαν αντιεκκλησιαστικά πλακάτ και έκαναν πικετοφορίες στη μονή. Παράλληλα ο Βελιάρ έκανε προπαγάνδα υπέρ της ΟΧΟ, δηλώνοντας:
«Θέλουμε στη Λαύρα να υπάρχει η κανονική ουκρανική εκκλησία του μητροπολίτη Επιφάνιου».
Στον ελεύθερο από τη «δουλειά» για την ΟΧΟ χρόνο του, ο Βελιάρ τελούσε μαύρες λειτουργίες και μάντευε με κάρτες Ταρώ. Επιπλέον, ο Ορίσσενκο συνεργαζόταν με την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) και καταθέτει ως μάρτυρας σε δίκες κατά πιστών που υπερασπίζονταν τη Λαύρα. Πιθανόν γι' αυτό να έλαβε από τον πρόεδρο της Ράντα το παράσημο «Υπερηφάνεια και Δόξα της Ουκρανίας».
Ωστόσο αργότερα ο Βελιάρ μαζί με τη μάγισσα Μαρία Τιχάγια βρέθηκε κατηγορούμενος σε μεγάλης κλίμακας απατηλά σχήματα: εκμαίευση χρημάτων από οικογένειες στρατιωτικών και φοροδιαφυγή σε ιδιαίτερα μεγάλη έκταση.
Δεν γνωρίζουμε αν ο Πσενίτσνι συνδέεται με την SBU, αλλά οι μέθοδοί του στον αγώνα κατά της ΟΟΔΕ θυμίζουν πολύ τις «βελιαρικές»: σκάνδαλα, βλασφημίες, εκφοβισμός, ψυχολογική και σωματική πίεση. Η διαφορά βρίσκεται μόνο στις λεπτομέρειες: ο Ορίσσενκο έπρεπε να «εκδιώξει» την ΟΟΔΕ από τη Λαύρα, ενώ ο Πσενίτσνι να δυσκολέψει στο έπακρο τους δικηγόρους της Εκκλησίας στις δικαστικές συνεδριάσεις για τις υποθέσεις της μονής.
Υπάρχει και μια ακόμη ομοιότητα – η πλήρης ατιμωρησία. Είναι δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι όλα τα «κατορθώματά» τους περνούν χωρίς προστασία από ψηλά.
Όλα δείχνουν ότι τόσο ο Βελιάρ όσο και ο Πσενίτσνι είναι απλοί εκτελεστές ξένου σεναρίου. Το ερώτημα είναι ένα: ο σεναριογράφος φορά επωμίδες ή ράσο;
