Πατριαρχείο Κιέβου – τέλος;
Αστυνομία στην κατοικία του Φιλαρέτου την ημέρα του θανάτου του. Φωτογραφία: СПЖ
Στην ΠΕΟ ανακοίνωσαν ότι «θα κηδεύσουν» τον Φιλάρετο αυτοί – παρά το γεγονός ότι ο ίδιος ο Ντενισένκο στη διαθήκη του έγραψε κάτι εντελώς διαφορετικό. Στο Πατριαρχείο Κιέβου – ούτε διαμαρτυρίες, ούτε καν σχόλια.
Γιατί στον Ντουμένκο επιταχύνουν την κατάσταση, είναι κατανοητό – αποδεικνύουν ότι καμία ΟΠΕ ΠΚ δεν υπάρχει, και ο Φιλάρετος ανήκει στην ΠΕΟ, ό,τι κι αν είχε πει ο ίδιος προηγουμένως.
Αλλά εκτός από τον φήμης παράγοντα, υπάρχουν ακόμη περιουσιακοί και οικονομικοί παράγοντες: η κατοικία στο κέντρο του Κιέβου στην Τσικαλένκο (πρώην Πούσκιν), ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Βλαδιμίρου, καθώς και το ταμείο. Σύμφωνα με πληροφορίες πηγών, όλα αυτά ο Ντουμένκο τα παίρνει υπό έλεγχο αυτή τη στιγμή.
Στην κατοικία στέκονται αρκετά περιπολικά της αστυνομίας και της εθνοφρουράς. Αλλά δεν υπάρχουν συγκρούσεις, στον δρόμο – ησυχία.
Φαίνεται ότι η ΟΠΕ ΠΚ δεν υπάρχει πια.
Διαβάστε επίσης
Δημοσίευση από το Τερνόπιλ για τον Πρ Покров: αποτυχία της μεταρρύθμισης του ημερολογίου;
Το νέο ημερολόγιο, που εισήγαγαν η ΟΕΟ και η ΟΕΕ με την υποστήριξη των αρχών, δεν γίνεται δεκτό από σημαντικό μέρος των πιστών.
Επωμίδες ή ράσο: ποιος γράφει το σενάριο για τους «μαχητές» κατά της ΟΟΔΕ;
Όλα δείχνουν ότι τόσο ο Βελιάρ όσο και ο Πσενίτσνι είναι απλοί εκτελεστές ξένου σεναρίου. Το ερώτημα είναι ένα: ο σεναριογράφος φορά επωμίδες ή ράσο;
Να σκοτώσεις έναν άνθρωπο πριν από τη γέννηση επιτρέπεται, μετά τη γέννηση — όχι. Γιατί;
Τα παιδιά είναι το πιο προνομιούχο τμήμα της κοινωνίας. Και ταυτόχρονα, σε αυτήν ακριβώς την κοινωνία επιτρέπεται επίσημα να σκοτώνονται παιδιά — και μάλιστα μαζικά.
Βράβευση των απογόνων των μπολσεβίκων στη Λαύρα
Ακριβώς επί εποχής του καταστήματος-μουσείου στη Λαύρα εξευτελίζονταν τα λείψανα των οσίων, οργανώθηκε στους ναούς μουσείο αθεΐας, ενώ στα ιερά βήματα τοποθετήθηκαν τουαλέτες.
«Εκφυλισμένα» και «ηλίθια ζώα»: οι αντίπαλοι της UOC έφτασαν μέχρι τα παιδιά
Οι ιστορικοί, μελετώντας την εποχή μας, θα απορούν: πώς μπορούσαν τόσο μικροί, κακόβουλοι και ασήμαντοι άνθρωποι να καθορίζουν για τόσο καιρό την πληροφοριακή πολιτική μιας τεράστιας χώρας;
Η δολοφονία ιερέα στην Πολωνία – ο Ζελένσκι τη βλέπει, τον μοναχό στο Σβιατογκόρσκ – όχι
Γιατί ο Ζελένσκι αντιδρά τόσο συναισθηματικά και αστραπιαία στη δολοφονία ενός Καθολικού κληρικού και σιωπά παντελώς για τη δολοφονία ενός Ορθόδοξου μοναχού;